Διακόσια χρόνια πέρασαν
σαν χθες ήταν ακόμα
που αίμα ηρώων πότιζε
της λευτεριάς το χώμα
Δεν την αντέχω τη σκλαβιά
δεν θέλω έτσι να ζήσω
κλέφτης θα γίνω στα βουνά
κι εκεί ας ξεψυχήσω
Τούρκου δε θέλω τη θωριά
να ξαναβρώ μπροστά μου
να μην τον δουν τα νιάτα μου
ούτε και τα στερνά μου
τέτοια ήταν τα λόγια τους
τέτοια και η καρδιά τους
και πήραν θάρρος, δύναμη
να βρουν τη λευτεριά τους
Κι έγινε ο θάνατος ζωή
το αίμα ελευθερία
Θεός το δρόμο έδειξε
για την Εθνεγερσία
Η πίστη θέλει Αρχηγό
κι αυτός είν’ ο Χριστός μας
στις μάχες βάλαν οδηγό
τον Αρχιστράτηγο μας
Μοριάς σημείο αναφοράς
γη του Κολοκοτρώνη
προσκύνα τούρκο άπιστε
τη γη που σε σκοτώνει
Τούρκος εδώ δε στέκεται
χωρίς να προσκυνήσει
παντού αέρας τον φυσά
από το Λυμποβίσι
Γρόσια δεν έχουν τ’ άρματα
μα είν’ ζωγραφισμένα
με τη χαρά της λευτεριάς
με πόνο και με αίμα
Στην Τσίμοβα έγινε η αρχή
μετά στην Καλαμάτα
στην Άγια Λαύρα προσευχή
για τα καλά μαντάτα
Μήνυμα παίρνει η Παναγιά
απ’ το Θεό Υιό της
κι οι Έλληνες προσεύχονται
στον Ευαγγελισμό της
Παντού αντάρα και καπνός
ανάβει το ντουφέκι
της φουστανέλας η ορμή
φωτιά κι αστροπελέκι
Δικιά μας η Τριπολιτσά
στα Τρίκορφα νικάμε
ο Τούρκος έγινε ραγιάς
κι εμείς δεν σταματάμε
Του Γέρου τρέμουν τη φωνή
Νικηταράς τους σφάζει
κι αν πήζει το μαχαίρι του
αυτός δεν ησυχάζει
Αφηνιασμένο άλογο
ο Τουρκοφάγος τρέχει
ο φόβος τον φοβήθηκε
κι αυτός παντού αντέχει
Σαν έστειλαν το Δράμαλη
σ’ Ελλήνων τα κονάκια
καλώς τον είπε ο θάνατος
εκεί στα Δερβενάκια
Μέσ’ τη Γραβιά το γνώρισαν
τ’ Ανδρούτσου το μαχαίρι
και στο Βαλτέτσι λάβανε
πάλι πικρό χαμπέρι
Μα κι όταν δεν νικούσαμε
σηκώναμε κεφάλι
κι ο Έλληνας γινότανε
λιοντάρι μάχης πάλι
Ο Γέρος δεν εγέρασε
ψυχή δεν παραδίνει
άμα δε βρει τη λευτεριά
θα τον φωνάξει εκείνη
Και ήλθε και τον φώναξε
μέσα στο Παλαμήδι
γιατί Μπραΐμης στο Μοριά
τρόμο σκορπούσε ήδη
Το λάθος διορθώθηκε
το εγκληματικό
το Γέρο πάλι κάναμε
της νίκης αρχηγό
Φθορά πολύ προκάλεσε
στον Ιμπραήμ ο Γέρος
μα ο Παπαφλέσσας έπεσε
στου Νιόκαστρου το μέρος
Το αίμα έτρεχε πολύ
κυλούσε σαν αυλάκι
κι ηρώων τόπος έγινε
τ’ αθάνατο Μανιάκι
Του Ιμπραήμ δεν άργησε
να έλθει η τιμωρία
πανωλεθρία γνώρισε
εκεί στη Σφακτηρία
Κύλησαν χρόνια με σπαθί
και με το καριοφύλι
ο Έλληνας κι η λευτεριά
ξανάσμιξαν σαν φίλοι
Μην τους ξεχνάμε Έλληνες
εμείς τους ήρωες μας
αυτοί θα δίνουνε το φως
πάντα μέσ’ τις ψυχές μας
Σπαρμένα κόκκαλα παντού
ηρωικών προγόνων
χώματα που αγιάστηκαν
με αίματα αγώνων
Σκύψε και φίλησε Έλληνα
τ’ ελληνικό το χώμα
γλυκό φιλί της λευτεριάς
βάλε εσύ στο στόμα
Κι αν ζούμε χρόνια δύσκολα
εμείς φταίμε γι’ αυτό
γιατί αδιαφορήσαμε
για Ελλάδα και Χριστό
Την πίστη να κρατήσουμε
κι αγάπη στην πατρίδα
καλύτερο να ‘ναι το παρόν
το μέλλον να ‘χει ελπίδα
Στον κόσμο φως το δώσαμε
απ’ τα αρχαία χρόνια
η μνήμη των ηρώων μας
μέσα μας είν’ αιώνια
Στιγμή να μην ξεχάσουμε
δόξα του ‘21
και σιγουριά θ’ αντλήσουμε
ποτέ να μην φοβόμαστε
στον κόσμο αυτό κανέναν
Ποιοί είναι αυτοί που στέκονται
τώρα εδώ μπροστά μας
και απειλούν την ύπαρξη
και την ελευθεριά μας;
Εμβόλιο δεν κάνουμε
με ιστορίας ψέμα
γιατί στις φλέβες μας κυλά
αίμα του ‘21
Αυτιά τεντώστε ακούστε το
διαβολοκολασμένοι
όσο γυρίζει ετούτη η γη
η Ελλάδα δεν πεθαίνει!
ΨΗΛΑ ΤΑ ΛΑΒΑΡΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ, ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ‘21
ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ
