Φθάνει το έτος της γιορτής
μα η γιορτή δεν φθάνει
αξίες και ιδανικά
στον πάτο βρεθήκαν ξαφνικά?
γιατί οι αμαρτίες μας
δεν έχουνε ταβάνι!
Που είσαι Γέρο του Μοριά
να δεις τους απογόνους
λιγόστεψαν πια οι πιστοί
οι άθεοι γίναν αρεστοί
κι η λευτεριά μας έγινε
μελάνι σ’ άγραφο χαρτί!
Το ξέρω δυσκολεύεσαι
τώρα να μας γνωρίσεις
το ψέμα έγινε οδηγός
κι η γλώσσα μας συντρίμμια
η αλήθεια έγινε “καπνός”
και οι ομιλίες που ακούς
λες κι είναι από αγρίμια
Πίστη, πατρίδα, σπιτικό
που.’ ναι ψυχής το γιατρικό
λίγοι υπολογίζουν
γίναμε όλοι αριθμοί
για να μην έχουμε φωνή
κι εύκολα πια την τύχη μας
άλλοι να την ορίζουν…
Τα “σάβανα” μας φτιάχνουνε
χωρίς να μας το πούνε
αφήσαμε όμως την ψυχή
χωρίς Χριστό κι αγάπη
μεγάλο είναι το κενό
με χρήμα δεν γεμίζει
αυτά όμως παθαίνουμε
σαν το τιμόνι της ζωής
εμείς το επιτρέπουμε
εχθρός να το ορίζει
Κι αν το θαύμα έγινε
τότε το ’21
ήταν γιατί το πίστεψες
γιατί η ψυχή σου πόθησε
της λευτεριάς τη γέννα
Πάρε το γράμμα μου αυτό
και δώσ’ το Γέρο στο Χριστό
κι αν τ’ ομόλογο της λευτεριάς
εσύ στα χέρια σου κρατάς
να ενώσουμε το δάκρυ μας
για να μας ελεήσει
νέα σφραγίδα Του να μπει
στου έθνους πάλι το χαρτί
με πίστη και μετάνοια
το θαύμα του ελληνισμού
τον κόσμο να φωτίσει!
ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ
