Όταν πονά ο ελληνισμός
κι όταν υποφέρει
Θεού δώρο Επίσκοπος
τον παίρνει απ’ το χέρι
Και τώρα να τον έστειλε
απ’ τη γλυκιά μας Κύπρο
για να ξυπνήσει τις καρδιές
από μεγάλο λήθαργο κι από της πλάνης ύπνο
Πολύ καιρό το ήθελα
να τον ευχαριστήσω
να βάλω τη μετάνοια
και πάνω στ’ άγιο ράσο του
το δάκρυ μου ν’ αφήσω
Όλος ο κόσμος μια σιωπή
κι ο παραλογισμός μας
φόβος βαρύς που σκέπασε
το φως του μέλλοντος μας
Μα εσύ Άγιε Επίσκοπε
με της ψυχής τα λόγια
μας βγάζεις απ’ την θλίψη μας
κι απ’ του μυαλού τα υπόγεια
Δίνεις το φως και τη χαρά
την πίστη,την αλήθεια
για να φωλιάσει ο Χριστός
στου Έλληνα τα στήθια
Μεγάλα τα προβλήματα
μεγάλες οι προκλήσεις
σαν ταχυδρόμος του Θεού
εσύ μας προειδοποιείς
με όπλο τη μετάνοια
μοιράζεις πάντα απλόχερα
σε όλους μας προσκλήσεις
Το θάνατο κάνεις ζωή
κι έτοιμος για θυσία
παντού και πάντα εξηγείς
η σωτηρία στη ζωή
είν’ η ορθοδοξία
Ξέρουμε είσαι ταπεινός
κι ίσως να με μαλώσεις
δεν θέλεις να μιλούν για σε
αλλά μ’ αγάπη πατρική
είσαι μονίμως έτοιμος
το χέρι σου ν’ απλώσεις
Συγγνώμη τώρα σου ζητώ
και μια ευχή θα κάνω
την Πόλη κι όλη την Κύπρο ελεύθερη
να ζήσω πριν πεθάνω
ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ
ΛΟΓΙΑ ΘΕΛΟΝΤΟΣ ΝΟΥ
