Το αμερικανικό ενδιαφέρον έχει έναν ακόμη λόγο να επιδειχθεί στο αλβανικό θέμα από τη στιγμή που η Shell ξεκινά έρευνες στη Βόρεια Ήπειρο
Εδώ στη Voria.gr, μέσα στον ορυμαγδό των δημοσιευμάτων και αναλύσεων για το σκοπιανό, εμφιλοχωρήσαμε και ένα σημείωμα για τα αναμενόμενα από την οσονούπω υπογραφόμενη συμφωνία και με την Αλβανία, επειδή είναι ανησυχητικά όσα πληροφορούμαστε.
Θα επιφέρουν δε εξίσου δυσμενή αποτελέσματα, λόγω του ότι αυτήν την φορά το αμερικανικό ενδιαφέρον έχει έναν ακόμη λόγο να επιδειχθεί, από τη στιγμή που η αμερικανική Shell ξεκινά έρευνες για τα βεβαιωμένα κοιτάσματα πετρελαίου στην Βόρειο Ήπειρο, λίγα χιλιόμετρα πάνω από τα ελληνικά σύνορα.
Για όσους ενδεχομένως δεν έχουν αντιληφθεί τι ακριβώς μπορεί να συμβεί, οφείλω να σημειώσω ότι η ανεύρεση πετρελαϊκού κοιτάσματος στην επικράτεια της Αλβανίας, δεν σημαίνει πως η δεξαμενή σταματά στα σύνορα. Προ πολλών ετών, ο πρεσβευτής της Λιβύης, μου είχε δείξει τον χάρτη των κοιτασμάτων από όπου αντλεί πετρέλαιο η χώρα του. Μειδιούσε περίεργα, για να μου δώσει να καταλάβω ότι υπάρχει κοινή δεξαμενή νοτίως της Κρήτης, όπου νομίμως η Λιβύη αντλώντας από την δική της πλευρά πετρέλαιο, αφαιρεί και από την δική μας.
Μάλιστα δε, το Ισραήλ έχει στείλει στην διαιτησία την διαφορά του με την Κύπρο, επειδή αμφισβητεί τα ποσοστά που έχει -και είναι μικρά- στο κοίτασμα Αφροδίτη, και υποστηρίζει πως του ανήκει περισσότερος χώρος. Μπορεί δηλαδή το κοίτασμα Αφροδίτη να βρίσκεται στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά αν δεν οριοθετηθεί πλήρως, η Κύπρος θα εκμεταλλεύεται όλο το αέριο, και αυτό που ανήκει στην ισραηλινή ΑΟΖ, όπως συμβαίνει με την εξόρυξη πετρελαίου από την Λυβύη, όσο καιρό δεν οριοθετούμε την ΑΟΖ μαζί της.
Στην στεριά βεβαίως, η οριοθέτηση είναι εύκολη, για τον καθορισμό των ποσοστών, αλλά όχι με τους Αλβανούς, αφού υπάρχουν πολλές ασάφειες στην οριογραμμή, γι’ αυτό και στην συμφωνία η Αλβανία θέτει ζήτημα επανακαθορισμού και των χερσαίων συνόρων.
Δεν είναι όμως μόνον αυτό. Η Ελλάδα, που έχει φαίνεται βίτσιο να παραχωρεί στους γείτονες μέρος της εθνικής κυριαρχίας της αυτοβούλως, έχει αδιαφορήσει πλήρως για την ισχύουσα Συνθήκη που επιβάλλει την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου. Όταν η Βουλγαρία κατέλυσε την Αυτονομία της ελληνικής Ανατολικής Ρωμυλίας, επικρατούσε το ενδοτικό σύνθημα στην Αθήνα περί Ελλάδας μικρής και πτωχής μεν, αλλά τιμίας! Λες και η διεκδίκηση αυτών που σου ανήκουν εντάσσεται στην… ατιμία. Και αν δεν υπήρχε ο Ίων Δραγούμης να πείσει τον τότε διάδοχο Κωνσταντίνο περί της αναγκαιότητας απελευθερώσεως της Μακεδονίας, αυτό το σημείωμα τώρα θα το έγραφα στο κυριλλικό αλφάβητο.
Το ίδιο συμβαίνει και τώρα, όπου η Ελλάδα εγκαταλείπει την Βόρειο Ήπειρο, την οποία αφενός μεν δύο φορές απελευθέρωσε ο ελληνικός στρατός, αλλά και τις δύο οι Μεγάλες Δυνάμεις, με την Ιταλία προεξάρχουσα, μας υποχρέωσαν σε οπισθοχώρηση, αφετέρου δε ο αγώνας των Βορειοηπειρωτών δικαιώθηκε και απέκτησαν με Συνθήκη το δικαίωμα της Αυτονομίας, εξ ου και είναι η μόνη εθνική μειονότητα, και όχι θρησκευτική.
Οι Αλβανοί συνεχώς -και με τους πεμπτοφαλαγγίτες εντός Ελλάδος- επιχειρούν να λησμονηθεί η Συνθήκη, αποκαλώντας την Β. Ήπειρο, Νότια Αλβανία, τώρα δε υπάρχει και μεγάλο οικονομικό συμφέρον, αφού τα περί ου ο λόγος πετρελαϊκά κοιτάσματα βρίσκονται στην Βόρειο Ήπειρο, με κίνδυνο κάποτε, σε ενδεχόμενη, αλλά και πιθανή, ανακατάταξη στην Βαλκανική, να υπάρχει πατριωτική κυβέρνηση στην Ελλάδα και να απαιτήσει την εφαρμογή της Συνθήκης Αυτονομίας, οπότε το αλβανικό κράτος φοβάται ότι η Αυτονομία μπορεί να οδηγήσει σε ανεξαρτησία την περιοχή με μεγάλη οικονομική -και όχι μόνο- ζημία για την Αλβανία.
Παραθέτω αυτούσιο τμήμα από δημοσίευμα της εφημ Εστία, έγκυρης και καλά πληροφορημένης, και ας βγάλει ο καθείς τα συμπεράσματά του, τι υπάρχει φόβος να διαπράξει πάλι η κυβέρνηση της Ελλάδας:
«Αὐτό γιά τό ὁποῖο ὑπάρχει δυσκολία διευκρινίσεως εἶναι ἡ πρόθεσις τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως (δέν ἔχει ὁριστικοποιηθεῖ ἀκόμη) νά δεσμευθεῖ ὅτι δέν θά χρησιμοποιήσει ποτέ ξανά στό μέλλον Ἕλλην ἀξιωματοῦχος ἤ ἀκόμη καί ἰδιωτικές ὀργανώσεις τόν ἱστορικό ὅρο «Βόρειος Ἤπειρος», ἐπειδή κατά τήν κυβέρνηση Ράμα ἀποπνέει …ἑλληνικό ἀλυτρωτισμό.
» Οἱ Ἀλβανοί θέτουν ὡς ὅρο ἀπαράβατο τήν ἐγκατάλειψη τοῦ ὅρου Βόρειος Ἤπειρος, προκειμένου νά ἀποσύρουν καί αὐτοί τίς ἀλυτρωτικές ἀναφορές τους γιά τήν Τσαμουριά ἀπό τίς ὁποῖες βρίθουν τά σχολικά βιβλία τους. Βιβλία πού ἐμφανίζουν σέ κάποιες περιπτώσεις τά σύνορα τῆς Ἀλβανίας νά φθάνουν μέχρι καί τήν Πρέβεζα.
» Βεβαίως, ἔχει ἐνδιαφέρον ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις νά δέχεται ὅτι τό ὄνομα «Βόρειος Μακεδονία» δεν εἶναι ἀλυτρωτικό, ἀλλά περιέχει γεωγραφικό προσδιορισμό, καί ἀπό τήν ἄλλη, τήν ἴδια στιγμή, νά δέχεται ὅτι μία ἄλλη «Βόρειος», ἡ Βόρειος Ἤπειρος, σηματοδοτεῖ ἀλυτρωτισμό καί πρέπει, νά διαγραφεῖ ἀπό τό λεξιλόγιο τοῦ ἐπισήμου τομέα της.
