Και σήμερα ακόμα δεν θέλουν οι ποικίλες πολυχρωμίες της ενσωματωμένης «αριστεράς» (είτε από δόλο -συνειδητοί ινστρούχτορες του πλανητικού ιμπεριαλισμού- είτε από άγνοια της Παγκοσμιοποίησης –«χρήσιμοι ηλίθιοι»), να αντιληφτούνε ότι το «Μακεδονικό» δεν αποτελεί ένα «ιστορικό καπρίτσιο» των σκοπιανών, ούτε ένα κάποιο επεισόδιο «εθνικιστικών» εξάρσεων…
Φυσικά οι δικοί μας ακροδεξιοί, όπως σε όλα τα ζητήματα, δίνουν και εδώ το άλλοθι:
Εμπορεύονται δημαγωγικά το «Μακεδονικό» για να διευκολύνουν, τις δυνάμεις του 4ου Ράιχ και τα ανδρείκελά τους, να στιγματίσουν τις λαϊκές αντιδράσεις σαν «εθνικιστικά παραληρήματα», επικαλύπτοντας και αποκρύβοντας έτσι τους στρατηγικούς σχεδιασμούς του ΥΠΕΡ-εθνικού κεφαλαίου, δηλαδή την κατασκευή προτεκτοράτων στα Βαλκάνια και πιο συγκεκριμένα: Την αποκοπή της Μακεδονίας από την Ελλάδα και τη μετατροπή της (της Μακεδονίας) σε ένα νέο προτεκτοράτο του 4ου Ράιχ…
Αυτόν το στρατηγικό σχεδιασμό του 4ου Ράιχ τον παρασιωπούν οι πάντες…
Και ΟΥΔΕΙΣ εξηγεί γιατί οι δυνάμεις του 4ου Ράιχ επιμένουν τόσο υστερικά στο όνομα «Μακεδονία», είτε ΑΝΟΙΚΤΑ, είτε μέσω του προτεκτοράτο τους (Σκόπια)…
Αυτή η πολύχρονη ΕΠΙΜΟΝΗ και αφόρητη πίεση για το όνομα εμπεριέχει και στρατηγική σκοπιμότητα και δολιότητα: Εμπεριέχει Το νεοταξικό σχέδιο κατάτμησης της Ελλάδας, αποκοπής της Μακεδονίας και μετατροπής της σε ένα «ανεξάρτητο» (από την Ελλάδα) προτεκτοράτο…
Επίσης εντέχνως και δολίως έχουν υποβιβάσει το «Μακεδονικό» στην τυφλή και υστερική σύγκρουση γύρω από την ελληνικότητα της Μακεδονίας (και του ονόματος), μια σύγκρουση για τα ιστορικά αυτονόητα, η οποία όμως ΟΧΙ μόνο αποκρύβει και εξαφανίζει τις στρατηγικές της Νέας Τάξης, αλλά και λειτουργεί αποπροσανατολιστικά διότι αφυδατώνεται από τα ΟΥΣΙΩΔΗ εθνικά και πολιτικά ζήτημα και μένει σαν «ιστορικό καπρίτσιο», σαν «εθνικιστικό παραλήρημα»…
Θα το επαναλάβουμε: Η ακροδεξιά δημαγωγία δεν αποτελεί καμία απειλή για τη Νέα Τάξη, αποτελεί, χρήσιμο γρανάζι της Νέας Τάξης, ιδιαίτερα χρήσιμο για τις ενσωματωμένες και κυρίαρχες «αριστερές» και «δημοκρατικές» δυνάμεις…
Σήμερα η ακροδεξιά δίνει το άλλοθι (της «εθνικιστικής απειλής») στην «αριστερά», λειτουργεί σαν δίδυμος αδελφός της…
Και φυσικά μέσα από την εμπορία και δημαγωγική εκμετάλλευση των πατριωτικών λαϊκών ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ και της κοινωνικής ΟΡΓΗΣ (με δεδομένο την ανυπαρξία ενός οργανωμένου πολιτικού κινήματος του ελληνικού λαού) ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΙ οι νέες πολιτικές εφεδρείες του κατοχικού καθεστώτος…
Βεβαίως αρκετοί σήμερα συνειδητοποιούν τους βαθύτερους στρατηγικούς στόχους των νέων αποικιοκρατών και πιο συγκεκριμένα τη ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ κατασκευής προτεκτοράτων…
Το σημερινό κείμενο του Στάθη αποτελεί ένα εξαίρετο παράδειγμα τέτοιων συνειδητοποιήσεων…
Διαβάστε το κείμενο του Στάθη, εδώ:
http://resaltomag.blogspot.com/2018/06/blog-post_8.html
Κάποιοι άλλοι της «κομμουνιστικής καθαρότητας» αλλά και καθεστωτικής δικτύωσης παραμένουν κολλημένοι στα σχήματα των εθνικών ιμπεριαλισμών και δεν έχουν αντιληφτεί ΤΙΠΟΤΑ από τη σημερινή εποχή της Παγκοσμιοποίησης και του πλανητικού ιμπεριαλισμού.
Γι αυτούς θα αναδημοσιεύσουμε ένα απόσπασμα από παλιό μας άρθρο(ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ: Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ), το οποίο αποτελεί και προγραμματικό κείμενο του ΡΕΣΑΛΤΟ. Γραμμένο δηλαδή πάνω από δεκαπέντε χρόνια.
Βρίσκεται εδώ:
http://www.resaltomag.gr/122.mag
Διαβάστε και αυτό: «Παγκοσμιοποίηση- ανοικτά σύνορα-αλλοδαποί».
ΕΔΩ:
http://www.resaltomag.gr/154.mag
Η στρατηγική των προτεκτοράτων
Αυτό που προωθείται στρατηγικά από τη Νέα Τάξη είναι: Η αναδιάταξη των συνόρων και των γεωπολιτικών ισορροπιών, η κατάτμηση των υφιστάμενων κρατών και η κατασκευή νέων κρατών προτεκτοράτων.
Η Γιουγκοσλαβία υπήρξε το πρώτο θύμα των νεοταξικών σχεδιασμών: Το σχέδιο πιλότος.
Αλλαγή συνόρων δεν ήταν η αναγνώριση της Σλοβενίας, της Κροατίας και της Βοσνίας; Αλλαγή συνόρων δεν ήταν η απόσχιση του Κοσόβου και του Μαυροβουνίου που επιβλήθηκε με το θηριώδη βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας;
Τώρα το θύμα είναι η Κύπρος. Αύριο το Αιγαίο, η Μακεδονία, η Θράκη.
Η ιμπεριαλιστική διαλεκτική της αλλαγής συνόρων «διεισδύει» και στην Ελλάδα (το «σχέδιο Ανάν» για την Κύπρο ήταν πιλότος), η οποία πολύ σύντομα θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα της αλλαγής των δικών της συνόρων στο Αιγαίο, στο Βόρειο-Ανατολικό και Βόρειο-Δυτικό ηπειρωτικό της τμήμα.
Για να αντιληφτούμε την πλανητική στρατηγική πρέπει να θέσουμε εξαρχής το όλο ζήτημα μεθοδολογικά: Πώς είναι δυνατόν σε μια εποχή που τα υπερεθνικά μονοπώλια υπονομεύουν την ύπαρξη των εθνικών κρατών και επιβάλλουν τον ολοκληρωτισμό της παγκόσμιας αγοράς να δημιουργούνται καινούρια κράτη;
Πώς είναι δηλαδή δυνατόν να γυρίζουμε πίσω στο ιστορικό στάδιο συγκρότησης του καπιταλισμού;
Αυτή η αντίφαση εύκολα μας οδηγεί σε τούτο: Ότι αυτά τα κράτη δεν έχουν τίποτα το κοινό με τα εθνικά κράτη της καπιταλιστικής συγκρότησης.
Τα εθνικά κράτη στηριζόντουσαν πάνω σε μια εθνική αστική τάξη. Τα καινούρια κράτη που δημιουργούνται είναι κράτη χωρίς τάξη. Είναι προτεκτοράτα του πλανητικού κεφαλαίου, μαφιόζικοι μηχανισμοί-γρανάζια του πλανητικού ιμπεριαλιστικού κράτους. Και μέσα σε τέτοια προτεκτοράτα της πιο ασύλληπτης ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης και κτηνωδίας κανένα δικαίωμα των πολιτών (ούτε καμιάς μειονότητας) μπορεί να υπάρξει.
Τα αιτήματα για «εθνική αυτοδιάθεση» δεν οδηγούν σήμερα σε εθνικά κράτη. Αυτή η διαδικασία συγκρότησης κρατών ανήκει στο αγύριστο παρελθόν.
Όλοι λοιπόν αυτοί που κουδουνίζουν δημοκρατικές φράσεις περί αυτονομίας των εθνοτήτων και δικαιωμάτων των μειονοτήτων δεν αντιλαμβάνονται (δεν θέλουν να αντιληφτούν) ότι οι φράσεις αυτές δεν είναι απλώς ήχοι χωρίς περιεχόμενο, αλλά και αντιδραστικά οχήματα για τη διάλυση των υφιστάμενων «ενιαίων κοινωνιών» (εθνικών κρατών) και τον αλληλοσπαραγμό των λαών.
Η επίκληση στα «ανθρώπινα δικαιώματα» και την «εθνική αυτοδιάθεση» αποτελεί σήμερα τη μεγάλη απάτη της Νέας Τάξης, τον ιδεολογικό εκείνο μύθο (με σημαιοφόρους κάποιους αξιοθρήνητους «αριστερούς» και «αριστεριστές») που προλειαίνει το έδαφος για το νεοταξικό Μεσαίωνα.
Αυτό που επιδιώκεται είναι ο διαμελισμός (με λάβαρα τα «ανθρώπινα δικαιώματα», τις εθνότητες και τις μειονότητες) των εθνικών κρατών και η δημιουργία μεσαιωνικών δουκάτων:Μια ασύλληπτη ιστορική οπισθοδρόμηση.
