Μετά την ενδοτική συμφωνία της Πρέσπας, η Ελλάδα έχει διαβεί το Ρουβίκωνα, παραδίδοντας τη Μακεδονία στους Γερμανούς – όχι μόνο το όνομα, την ιθαγένεια και τη γλώσσα στα Σκόπια που θα μετατραπούν επίσης σε μία γερμανική αποικία.
Επικαιρότητα
Κατά την άποψη μας, στο θέμα της Μακεδονίας βρισκόμαστε ήδη προ τετελεσμένων γεγονότων – ενώ δεν είναι τα Σκόπια ο αντίπαλος μας, αλλά η Γερμανία, τα συμφέροντα της οποίας στην προκειμένη περίπτωση ταυτίζονται με αυτά των Η.Π.Α.
Ειδικότερα, η πρώτη έχει σκοπό να εξαγοράσει τα πάντα μέσω των επιχειρήσεων της, να συνδέσει το λιμάνι της Θεσσαλονίκης με το Δούναβη, καθώς επίσης να έχει πρόσβαση τόσο στα ενεργειακά μας αποθέματα που έχουμε υποθηκεύσει, όσο και τους αγωγούς – εκπληρώνοντας το όνειρο των προγόνων της, οι οποίοι γνώριζαν πως ανέκαθεν το πρόβλημα της χώρας τους ήταν η έλλειψη ενέργειας.
Οι δεύτερες θέλουν να απομονώσουν από παντού τη Ρωσία όπου και όπως μπορούν. Επί πλέον προσπαθούν να μειώσουν τα έσοδα της από τις πωλήσεις ενέργειας, για να την συνθλίψουν οικονομικά, ταυτόχρονα με τον περιορισμό της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης – ενώ επιταχύνουν ήδη τις προετοιμασίες τροφοδοσίας της περιοχής με δικό τους υγροποιημένο φυσικό αέριο, διαθέτοντας μεγάλες ποσότητες με τη μέθοδο της εξόρυξης από σχιστόλιθο που εξέλιξαν.
Από τη συγκεκριμένη οπτική γωνία λοιπόν τα Σκόπια δεν θα υποφέρουν λιγότερο από ότι η Ελλάδα – ενώ δεν θα ωφεληθούν καθόλου από την παράδοση του ονόματος, αφού θα χάσουν σύντομα την εθνική τους κυριαρχία όπως συνέβη με την Ελλάδα, με τη βοήθεια οικονομικών όπλων.
Ενώ οι Έλληνες λοιπόν έχουν εξουδετερωθεί ως κυρίαρχος λαός, αφού οι προσπάθειες τους επικεντρώνονται στο να καταφέρουν να επιβιώσουν, με πάνω από 4 εκ. να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και σχεδόν 1,5 εκ. να είναι αντιμέτωπα με αναγκαστικά μέτρα, η διαδικασία διαμελισμού της Ελλάδας συνεχίζεται – σημειώνοντας πως ακόμη και όταν ανακτούν τη δύναμη να αντιδράσουν οι Πολίτες, ευρίσκονται αντιμέτωποι με ισχυρές δυνάμεις καταστολής, οι οποίες δεν είναι μόνο ελληνικές όπως διαπιστώθηκε στην πρόσφατη διαδήλωση της Θεσσαλονίκης.
Εν προκειμένω, αμέσως μετά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στα Σκόπια και τη θετική για τις Γερμανία/Η.Π.Α. έκβαση του, προετοιμάζονται επενδύσεις από τη ΔΕΣΦΑ που εξαγοράσθηκε από ξένους με τη χρηματοδότηση ελληνικών τραπεζών, από τη ΔΕΠΑ και από τα ΕΛΠΕ, με τη συνδρομή της ελληνόφωνης κυβέρνησης – από επιχειρήσεις δηλαδή που σύντομα δεν θα ανήκουν στο δημόσιο, όπως πολλές άλλες.
Το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης προγραμματίζεται να μετατραπεί σε διεθνές (HUB), υπενθυμίζοντας πως ολοκληρώνεται ο διάδρομος προσγείωσης και απογείωσης κόστους 246 εκ. € με τη χρηματοδότηση του ελληνικού δημοσίου και της ΕΕ – ο οποίος δόθηκε ουσιαστικά δωρεάν στο νέο ιδιοκτήτη του, στη FRAPORT που εξαγόρασεμόνο τα 14 κερδοφόρα αεροδρόμια, με αποικιοκρατικές ρήτρες (πηγή) και με δάνειο επίσης από τις ελληνικές τράπεζες.
Περαιτέρω, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ) είναι ήδη γερμανικό, ενώ σύντομα θα πουληθούν τα αντίστοιχα στην Καβάλα και στην Αλεξανδρούπολη – με την ΕΥΑΘ να απαξιώνεται μεθοδικά και με τη γαλλική SUEZ να έχει πάρει ήδη θέση (πηγή). Μαρίνες σκαφών και οικόπεδα στην πόλη που προετοιμάζεται για πρωτεύουσα των Βαλκανίων (με ότι αυτό σημαίνει) θα ανήκουν σύντομα σε Γερμανούς, οι οποίο θα λειτουργήσουν ανάλογα στα Σκόπια – οπότε φαίνεται πως κάποια στιγμή στο μέλλον η Μακεδονία θα «αποσχισθεί», συμπεριλαμβάνοντας εδάφη και των δύο χωρών. Τότε, εάν όχι ενωρίτερα, θα έλθει η σειρά της Θράκης – η οποία θα εξυπηρετήσει κάποιες άλλες ανάγκες της Τρόικα (=Γερμανία, αμερικανικό ΔΝΤ) που έχει υπό την οικονομική κατοχή της την Ελλάδα.
Έχει άλλωστε ανακοινωθεί επίσημα πως προετοιμάζονται αλλαγές συνόρων στα Βαλκάνια, χωρίς φυσικά να ζητηθεί η συγκατάθεση των Πολιτών που κατοικούν στις διάφορες χώρες – ενώ η Ρωσία δεν είναι σε θέση να αντιδράσει αποτελεσματικά, αφού έχει εξαντληθεί από τις αμερικανικές κυρώσεις, καθώς επίσης από τη στρατιωτική εμπλοκή της στη Μέση Ανατολή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε εδώ πως το ΑΕΠ της είναι μόλις 1,5 τρις $ (γράφημα, πατώντας επάνω μεγεθύνεται), οπότε οι δυνατότητες της στον οικονομικό, χρηματοπιστωτικό, νομισματικό, εμπορικό και ενεργειακό πόλεμο που μαίνεται είναι πολύ περιορισμένες – ενώ το χαμηλό ΑΕΠ της δεν της επιτρέπει ούτε μεγάλες στρατιωτικές/εξοπλιστικές δαπάνες.
Επίλογος
Ολοκληρώνοντας, παρά το ότι συμβαίνουν όλα αυτά, τα ελληνικά κόμματα αναλώνονται στις ανόητες συγκρούσεις μεταξύ τους – με στόχο τη νομή της εξουσίας, αδιαφορώντας ουσιαστικά για τη χώρα. Τα ΜΜΕ επίσης, στηρίζοντας απαράδεκτα το ένα ή το άλλο κόμμα, παρά το ότι είναι υποχρεωμένα να ενημερώνουν αντικειμενικά τους Πολίτες. Εύλογα θα μπορούσε όμως να πει κανείς, αφού είναι αντιμέτωπα επίσης με χρέη – τα οποία εκ φύσεως μετατρέπουν τους πάντες σε σκλάβους, υποχείρια και πιόνια των δανειστών τους.
Μπορεί λοιπόν η ΝΔ να δηλώνει πως δεν θα ψηφίσει τη συμφωνία της Πρέσπας όταν έλθει στη Βουλή, αλλά για να είμαστε ειλικρινείς θα το κάνει μόνο όταν βεβαιωθεί ότι η συμφωνία θα περάσει με τις ψήφους άλλων κομμάτων. Άλλωστε η ίδια λέει ότι σέβεται τη συνέχεια του κράτους, ενώ τυχόν αθέτηση της συμφωνίας θα δημιουργούσε διπλωματικά προβλήματα στην Ελλάδα – εκτός του ότι είναι αθεράπευτα χρεοκοπημένη, οπότε έρμαιο των διαθέσεων των αφελληνισμένων τραπεζών. Όταν ακούμε δε πως θα εφαρμόσει τις εξαγγελίες της στη ΔΕΘ με το ποσόν που θα υπερβαίνει το 3,5% του πρωτογενούς πλεονάσματος (πηγή), είναι αρκετό για να καταλάβουμε τις ψευδείς ελπίδες που διασπείρει ασύστολα – καθώς επίσης την ανεπάρκεια της.
Απογοητευτικό; Ασφαλώς, αλλά όταν μία χώρα είναι τόσο ανόητη, ώστε έναντι 286 δις € δανείων που θα επιστρέψει έντοκα με το αίμα των Πολιτών της, ξεπουλάει τα πάντα, πολλαπλάσιας αξίας φυσικά από τα δάνεια της, τότε τι να περιμένει κανείς; Τον από μηχανής Θεό που θα τη σώσει ως δια μαγείας, όταν οι ίδιοι οι Πολίτες της έχουν πεισθεί πια πως δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις;
Όταν διαπιστώνει πως ακόμη και οι λύσεις (πηγή) που προτείνονται, αντιμετωπίζονται με άρνηση, εάν όχι εχθρικά, από Πολίτες που περιμένουν έτοιμο το πιάτο στο τραπέζι χωρίς οι ίδιοι να κάνουν απολύτως τίποτα; Που απαιτούν 100% σιγουριά, όταν δεν υπάρχει τίποτα σίγουρο στη ζωή, πόσο μάλλον υπό τις σημερινές συνθήκες, στις οποίες μας έχουν παγιδεύσει τα ανάλγητα πολιτικά μας κόμματα;
Δυστυχώς λοιπόν, η άποψη μας είναι ότι «ο κύβος ερρίφθη» – τόσο όσον αφορά τη Μακεδονία, όσο και την εναλλακτική λύση της Ρωσίας ως σύμμαχο μας στη γεωπολιτική σκακιέρα. Ελπίζουμε μόνο στη σύγκρουση της Γερμανίας με τις Η.Π.Α. ή στην αντίστοιχη της Ιταλίας με την ηγέτιδα δύναμη της Ευρώπης – καταστάσεις όμως που δεν εξαρτώνται από εμάς τους Έλληνες που καταθέσαμε πια τα όπλα, έχοντας ηττηθεί σχεδόν αμαχητί.
