Μακρυγιάννης : Διεθνείς εξελίξεις

Τα μέτρα που λαμβάνει ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ προκαλούν αναστάτωση στις χώρες που φαίνεται να πλήττονται από αυτά. Παράλληλα διαψεύδονται και οι προσδοκίες εκείνων που ανέμεναν από τον Τραμπ τη σωτηρία του πλανήτη. Βέβαια κάποιοι αισθάνονται άκρως ικανοποιημένοι από την αποκατάσταση βιολογικής ισορροπίας στο θέμα των φύλων και έχουν πάψει να ενδιαφέρονται για τα άλλα φλέγοντα ζητήματα. Είναι δυστυχώς αυτοί χριστιανοί, υποτίθεται, οι οποίοι όμως έχουν θέσει ως μέγιστο ηθικό κριτήριο τις γενετήσιες σχέσεις και αδιαφορούν παντελώς για τα λοιπά.

Πολλοί έλπιζαν ότι, μετά την εκλογική νίκη του Τραμπ, θα τερματιζόταν σε σύντομο χρονικό διάστημα ο πόλεμος στην Ουκρανία, με τις φοβερές συνέπειες σε αιματοχυσία και υλικές καταστροφές. Μάλιστα διαδιδόταν και φαινόταν ως πολύ πιθανή μυστική συμφωνία Τραμπ-Πούτιν. Ο επεκτατισμός του Τραμπ δικαιώνει πλήρως την εισβολή της Ρωσίας και κατοχυρώνει το δίκαιο του ισχυρού! Οι δύο ηγέτες όχι μόνο δεν έχουν αποφασίσει ακόμη να συναντηθούν, αλλά ο Αμερικανός πρόεδρος ζητά από τις «συμμαχικές» (υποτελείς) χώρες να αυξήσουν τις «αμυντικές» (επιθετικές) δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ. Γιατί άραγε να θέλουν οι βιομήχανοι οπλικών συστημάτων τον τερματισμό πολέμου, που τους απέφερε τρομακτικά κέρδη; Μήπως έχουν θορυβηθεί από την επικράτηση του «ειρηνόφιλου» Τραμπ; Επηρεάζει πράγματι το λεγόμενο «Βαθύ Κράτος» των ΗΠΑ η εκλογή του οποιουδήποτε ως προέδρου;

Ήταν γνωστό ότι πολυεθνικές εταιρείες κολοσσοί είχαν συνάψει συμφωνίες με την υπό τον Ζελένσκι κυβέρνηση της Ουκρανίας, στην ουσία με τους κυρίαρχους ολιγάρχες, για την αξιοποίηση μεταλλευμάτων του εδάφους της, εξαιρετικά σημαντικών για τη σύγχρονη τεχνολογία. Κάποια από τα εδάφη, στα οποία έχουν εντοπισθεί τα μεταλλεύματα αυτά βρίσκονται πλέον υπό ρωσική κατοχή προς μεγάλη θλίψη των απλήστων οικονομικών κατακτητών. Τώρα ο Τραμπ προτείνει στον Ζελένσκι να παραδώσει επίσημα τον ορυκτό πλούτο της χώρας του στις ΗΠΑ με αντάλλαγμα τη συνέχιση της πολεμικής βοήθειας. Και βέβαια ο πρόεδρος της Ουκρανίας, του οποίου η θητεία έχει λήξει, δεν έχει λόγους να αρνηθεί. Στην χώρα αυτή δεν έγιναν εκλογές, όπως στη χώρα μας το 1920, όταν ο στρατός μας είχε αναπτυχθεί σε ευρύ μέτωπο στα εδάφη της Μικράς Ασίας. Αλλά δεν θα είναι οι ΗΠΑ η μόνη χώρα που θα συνεχίσει την παροχή πολεμική βοήθειας. Το ίδιο θα διαταχθούν να πράξουν και όλες οι «σύμμαχες» (υποτελείς) προς αυτές χώρες, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας με την «ανθούσα» οικονομία! Ίσως να αρνηθεί να το πράξει η «ανεξάρτητη» Δανία, που είχε παραδοθεί από τον βασιλιά της σε απεσταλμένο του Χίτλερ Γερμανό μοτοσυκλετιστή!

Η ιταμή βλέψη των ΗΠΑ προς τη Γροιλανδία έχει θορυβήσει τους Δανούς, που την κατέχουν, αν και έχουν παραχωρήσει είδος αυτονομίας. Ζητούν από τους εταίρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμπαράσταση προς αντιμετώπιση της απειλής, καθώς κάποιοι δεν αποκλείουν την απόβαση στρατεύματος των ΗΠΑ στη μεγαλόνησο. Βέβαια δεν θα το πράξουν αυτό, καθώς υπάρχει λύση απλούστατη και δοκιμασμένη κατ’ επανάληψη στο πρόσφατο παρελθόν. «Επανάσταση» κάπου χρώματος ή καρπού φυτού, όπως στη Γεωργία, στην Ουκρανία και αλλού, θα φέρει στην εξουσία την ομάδα των Γροιλανδών που ήδη διεκδικούν πλήρη ανεξαρτητοποίηση από τη Δανία. Και μετά την επίτευξη αυτής η Γροιλανδία θα καταστεί προτεκτοράτο των ΗΠΑ. Πάντως η χώρα μας δεν πρέπει να μείνει απαθής στην έκκληση βοήθειας της Δανίας. Η χώρα αυτή έχει ταχθεί υπέρ των δικαίων της Κύπρου, τμήμα της οποίας και κατ’ επέκταση της ΕΕ τελεί υπό τουρκική κατοχή. Και ο επί σειρά ετών Δανός διοικητής του ΝΑΤΟ κράτησε άκρα φιλελληνική θέση. Ας θυμηθούμε και τον άλλο Δανό των μνημονίων.

Δύο είναι οι λόγοι, για τους οποίους οι «καουμπόηδες» δεν τηρούν πλέον τα διπλωματικά προσχήματα και είναι άκρως ιταμοί. Η άνοδος της θερμοκρασίας στον πλανήτη καθιστά ευχερέστερη τη ναυσιπλοΐα στις βόρειες θάλασσες, προς τις οποίες οι Ρώσοι έχουν ακτογραμμή πολύ μεγάλου μήκους. Η Γροιλανδία είναι πλούσια σε κοιτάσματα ορυκτών. Η διανομή αυτών πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τον αισώπειο μύθο. Στο κοινό κυνήγι λέοντος, αλώπεκος και όνου κλήθηκε από τον αρχηγό η αλεπού να μοιράσει τη λεία. Συνέπεια της δίκαιης μοιρασιάς ήταν να κατασπαραχθεί αυτή. Ο γάιδαρος διδαγμένος από το πάθημά της πρόσφερε τα πάντα στο λιοντάρι και γλύτωσε!

Βέβαια οι «επαναστάσεις» για τον «εκδημοκρατισμό» κάποιων χωρών και η προώθηση της λεγόμενης γουόκ ατζέντας απαιτούσαν τη διάθεση σημαντικών κονδυλίων για πληρωμή κονδυλοφόρων προς υποστήριξη θέσεων που ευνοούσαν την διπλωματία των ΗΠΑ. Αυτά διατίθεντο μέσω της USAID. Πρόσφατα μάθαμε γι’ αυτήν. Πρόκειται για την υπηρεσία, η οποία, υποτίθεται, φρόντιζε για τη συμβολή των ΗΠΑ στη μείωση της φτώχιας στον πλανήτη. Βέβαια ελάχιστες υπήρξαν οι χώρες που τήρησαν τη δέσμευσή τους για την οικονομική συμβολή στη μείωση αυτή. Μεταξύ αυτών πρώτες οι σκανδιναβικές, που σύρονται τώρα στον φιλοπολεμικό οργανισμό του ΝΑΤΟ. Ο ΗΠΑ, καθώς και πολλές άλλες όχι μόνο δεν τήρησαν τη δέσμευσή τους, αλλά αποκαλύφθηκε ότι σημαντικό μέρος της υποτιθέμενης βοήθειας διοχετευόταν σε ελεγχόμενες μη κυβερνητικές οργανώσεις και σε δημοσιογράφους που εργάζονταν για την πολιτική αποσταθεροποίηση σε χώρες μη φιλοαμερικανικές. Και ο Τραμπ αποφάσισε να πάψει εντελώς τη μέσω της USAID προσφερόμενη βοήθεια. Δεν είναι κρίμα να «πεινάσουν» όλοι αυτοί που τρέφονταν από αυτήν;

Ο Όρμπαν της Ουγγαρίας έσπευσε πρώτος να ζητήσει την πλήρη διαλεύκανση του θέματος του χρηματισμού. Οι του «δημοκρατικού» τόξου τηρούν σιγήν ιχθύος και εμμένουν στην καταστροφική για την οικονομία των ευρωπαϊκών χωρών πολιτική τους, ενώ ο Τραμπ δεν κρύβει τη συμπάθειά του προς τους σχηματισμούς της αποκαλούμενης ακροδεξιάς. Μήπως το νέο σχέδιο του διεθνούς συστήματος εξουσίας στοχεύει στην «αξιοποίηση» των πατριωτικών ή εθνικιστικών σχηματισμών (ο αναγνώστης ας επιλέξει τον όρο) των φαινομένων να αντιμάχονται την παγκοσμιοποίηση; Η έναρξη απελάσεων μη νομίμως διαβιούντων στις ΗΠΑ όπλισε με θάρρος εκείνους που βλέπουν ως εχθρό τον απόκληρο, ο οποίος ωθείται στη μετανάστευση λόγω της άγριας εκμετάλλευσης της χώρας του και των πολέμων που οι ισχυροί προκαλούν για άθλια συμφέροντα.

Όλοι λίγο πολύ έχουν βρει τρόπους παράκαμψης της απαγόρευσης οικονομικών δοσοληψιών με τη Ρωσία. Μόνη συνεπής παραμένει η χώρα μας, η οποία βρίσκεται, κατά δήλωση του πρωθυπουργού, σε εμπόλεμη κατάσταση μ’ αυτήν. Και βέβαια δεν καταδέχθηκε ποτέ κάποιος πολιτικός μας να ενημερωθεί από το πλήθος των ομογενών μας που διαβιώνουν από αιώνες στην Ουκρανία και να ενστερνιστεί τις προτάσεις τους. Πάντως θα σπεύσουμε από τους πρώτους να αυξήσουμε το ποσοστό επί του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες από 3% σε 5%, καθώς διαρκής παραμένει η απειλή της «συμμάχου» Τουρκίας. Μάλιστα με την αφέλεια που δείχνουν να τους διακρίνει οι ιθύνοντες ή μάλλον επειδή θεωρούν τον λαό μας αφελή έσπευσαν να διαμαρτυρηθούν επειδή η Γαλλία διαπραγματεύεται την πώληση οπλικών συστημάτων στην Τουρκία, που είχε υποσχεθεί (πράγματι;) στο πλαίσιο συμφωνίας με τη χώρα μας ότι δεν θα διαθέσει στη γείτονα χώρα. Αλήθεια υπάρχει πωλητής που αρνείται την πώληση, όταν ο αγοραστής διαθέτει το χρήμα; Μήπως οι ΗΠΑ θα βραδύνουν να πωλήσουν F-35 στην Τουρκία; Εξαρτάται αυτό από τον πρόεδρο της χώρας, από το ΝΑΤΟ ή από τους κατασκευαστές των αεροπλάνων;

Στη λησμονημένη Γάζα, μετά τη μεταβολή κατάστασης στη Συρία, έχουμε σημαντικές εξελίξεις. Ο Τραμπ στη συνάντησή του με τον Νετανιάχου ωμά «έδωσε λύση» στο παλαιστινιακό ζήτημα. Όχι μόνο οι της Γάζας αλλά και οι της Δυτικής όχθης του Ιορδάνη Παλαιστίνιοι πρέπει να αναζητήσουν άλλη πατρίδα. Δεν αποτελεί έκπληξη αυτό. Σταθερή εκλογική βάση των ρεπουμπλικανών αποτελούν οι ευαγγελικοί των ΗΠΑ, οι οποίοι τάσσονται αναφανδόν υπέρ του σιωνισμού. Οι λίγες φωνές των τιμίων Εβραίων που ακόμη υποστηρίζουν την ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών πνίγονται ακόμη και από τα «δημοκρατικά» ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης. Οι φιλοδυτικοί Άραβες ηγέτες φαίνεται να εξέρχονται από τη χειμέρια νάρκη των προσωπικών τους συμφερόντων υπό την πίεση των λαών τους. Πιο εκεί το Ιράν, εμφανώς αποδυναμωμένο, αναμένει την επίθεση. Και πιο πέρα άρχισε ο οικονομικός πόλεμος ΗΠΑ-Κίνας. Όλα στον πλανήτη βαίνουν καθησυχαστικά! Μόνο στη χώρα μας ξαφνικά τα επί διετία τηρούντα σιγήν ιχθύος ΜΜΕ επικεντρώνονται στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών και το υποθαλάσσιο ηφαίστειο της Σαντορίνης τείνει να καταστεί ενεργό. Ποιες καταστροφές άραγε είναι πιο οδυνηρές; Οι φυσικές ή οι ανθρωπογενείς;

«Μακρυγιάννης»