Ελευθέριος Ανδρώνης
Οι μόνοι που δικαιούνται να πανηγυρίζουν με την εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη ως προέδρου του Eurogroup, είναι οι οπαδοί της ψηφιακής δικτατορίας και τα κοράκια που ορέγονται παγκόσμιο πόλεμο, με τη Ρωσία στο στόχαστρο. Δεν μπορεί να γίνει πιο ξεκάθαρο από αυτό. Κανένας άλλος δεν έχει λόγο να χαίρεται για αυτήν τη φυτεμένη «διάκριση».
Προς τι όλοι αυτοί οι γελοίοι διθύραμβοι άραγε; Επειδή κατέλαβε ένα υψηλό αξίωμα ένας Έλληνας, την ώρα που ο ίδιος και το κόμμα του σβήνει από τον χάρτη την Ελλάδα; Δείγμα του ακραίου χάσματος μεταξύ Ευρώπης και λαών, ότι προβάλλεται ως πλέον πετυχημένος ο υπουργός Οικονομίας του πιο δυστυχισμένου και φτωχοποιημένου λαού της Ευρώπης. Σε αυτό το υποτιθέμενο «comeback story», το μόνο που επιστρέφει σε ευρωπαϊκή καρέκλα είναι το δόγμα Σημίτη, σε ένα διεθνοποιημένο ξεπούλημα χωρίς επιστροφή.
«Πρωταθλητής» στα ερείπια που άφησε πίσω του
Παρουσιάζεται ως «τσάρος» των οικονομικών ο Πιερρακάκης, την ώρα που οι Έλληνες έχουν τη δεύτερη χειρότερη αγοραστική δύναμη, το χειρότερο κατά κεφαλήν εισόδημα, την προτελευταία θέση σε μέσο ετήσιο μισθό, την πρώτη θέση σε υποκειμενική φτώχεια, την τρίτη υψηλότερη θέση σε ιδιωτικές δαπάνες υγείας, την πρώτη θέση σε παιδική φτώχεια, 700.000 Έλληνες να υποσιτίζονται, το 40 έως 100% του μισθού να πηγαίνει στο ενοίκιο και το 46% να μην μπορεί να κάνει ούτε μια εβδομάδα διακοπές. Και όλα αυτά με επίσημα στοιχεία της Eurostat και της ΕΛΣΤΑΤ.
Εμφανίζεται ως success story o Πιερρακάκης που έριξε από τους πρώτους στα βράχια το εθνικό μας κεφάλαιο που λέγεται ΕΛΤΑ. Με απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που τάιζαν τις γνωστές «ακρίδες», μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα που τα ΕΛΤΑ βάρεσαν «κανόνι» και ερημώνουν το συνεκτικό ιστό της χώρας από μια κρίσιμη υπηρεσία. Ο «υπουργός Οικονομικών» ολόκληρης της Ευρώπης, δεν μπόρεσε (και κυρίως δεν ήθελε) να σώσει ούτε καν το εθνικό μας ταχυδρομείο.
Θα… πανηγυρίζουμε για τον Πιερρακάκη, που την ώρα που εκείνος εκλεγόταν στην Ευρώπη, στην Ελλάδα ένας μαφιόζος κορόιδευε όλον τον ντουνιά με ομερτά σιωπής στην Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, και έλεγε σε αρχηγούς κομμάτων ότι θα τους «στρίψει το λαρύγγι»;
Τιμά μήπως τη φήμη του κ. Πιερρακάκη και της κυβέρνησης που υπηρετεί, ότι εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που προορίζονταν για τον πρωτογενή μας τομέα, ρίχτηκαν στη χοάνη «γαλάζιων» απατεώνων που πλούτιζαν με παράνομες επιδοτήσεις; Ή μήπως αυτό ακριβώς το σκάνδαλο (μαζί με τα υπόλοιπα που τρέχουν) τον καθιστά ιδανικό «αχυράνθρωπο» για την ατζέντα του Eurogroup;
Ο Βέλγος ανταγωνιστής του Κυριάκου Πιερρακάκη «καταδικάστηκε» από την απροθυμία της χώρας του να λεηλατήσει τα ρωσικά κεφάλαια, κάτι που η ίδια η Ρωσία έχει χαρακτηρίσει ως αιτία πολέμου. Οι Βέλγοι φυλάγονται για να προστατέψουν την οικονομία τους και την εθνική τους ακεραιότητα, αλλά η – υπό ομηρία σκανδάλων – κυβέρνηση Μητσοτάκη, έχει αποδείξει ότι μπορεί να τζογάρει τα πάντα για την εξουσία: Κρίσιμες υποδομές, κυριαρχικά δικαιώματα, ιστορικές μονές, οπλισμούς νησιών, δημόσιες υπηρεσίες, υγειονομικά πρωτόκολλα, ζωικά κεφάλαια και ό,τι άλλο «σπαρταράει».
Ψηφιακό ευρώ και αφανισμός της εθνικής οικονομίας
Ο Πιερρακάκης ήταν ο κατάλληλος (και πιο βολικός) υπαλληλίσκος του Νταβός για την πολεμοχαρή πολιτική της «Συμμαχίας των Προθύμων» αλλά και για τον μετασχηματισμό της οικονομίας στα μέτρα της ατζέντας 2030. Έχει καταθέσει τα διαπιστευτήριά του και με το παραπάνω. Εκλεκτός προσκεκλημένος της λέσχης Μπίλντερμπεργκ, πρωτεργάτης του «διαβατηρίου ελευθερίας» που λεγόταν Covid Pass, και θεμελιωτής του ψηφιακού φακελώματος με τον προσωπικό αριθμό και τις νέες ταυτότητες.
Σε αυτήν την επταετία Μητσοτάκη που όλοι οι άλλοι τομείς του κράτους βούλιαξαν κυριολεκτικά (παιδεία, υγεία, πρόνοια, εθνικά ζητήματα, κράτος δικαίου κλπ), ο μοναδικός τομέας που έτρεχε με ταχύτητα… Σουηδίας ήταν η ψηφιακή μετάβαση. Όχι γιατί ο Κυριάκος Πιερρακάκης είχε κάποια ξεχωριστή ικανότητα, αλλά διότι εκεί έριξε το βάρος των μεταρρυθμίσεων σε κεντρικό επίπεδο η Ευρώπη, προκειμένου να κατασκευαστούν τα ψηφιακά «στρατόπεδα» το ταχύτερο δυνατόν.
Ένας από τους βασικούς ρόλους του Πιερρακάκη στα 2,5 χρόνια θητείας που ανοίγονται μπροστά του είναι να επισπεύσει τις διαδικασίες για το ψηφιακό ευρώ και τον περεταίρω περιορισμό των μετρητών, με τελικό στόχο την κατάργησή τους. Ο συνονόματος (και ομόφρονας) του πρωθυπουργού δεν έκρυψε τίποτα από αυτά που σκοπεύει να προωθήσει, αφού τα ανέφερε ξεκάθαρα στην επιστολή του προς τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης, πριν τον ψηφίσουν:
Θέσπιση του ψηφιακού ευρώ ως ζήτημα «οικονομικής κυριαρχίας», οικονομία βασισμένη στην τεχνολογία (δηλαδή επιβολή του AI σε όλες τις δοσοληψίες) και «ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς» της Ευρώπης, δηλαδή οικονομική διεθνοποίηση με τέλεια ενοποίηση κεφαλαίων, υπηρεσιών, επιχειρήσεων και εμπορευμάτων, σε μια ενιαία ψηφιακή αγορά. Με σαφή στόχο την απόλυτη τραπεζική μας ένωση, χωρίς εθνικά «εμπόδια». Δηλαδή κάποιοι μας καλούν να πανηγυρίσουμε ότι εκλέξαμε έναν μπροστάρη που θέλει να αφανίσει την εθνική οικονομία μας και να εργαστεί για όλα τα θεμέλια μιας τεχνοφασιστικής οικονομίας.
Και σαν κερασάκι στην τούρτα, να θυμίσω ότι ο ψηφιακός «τσάρος» της Σοβιετοποιημένης Ευρώπης, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ως υπουργός Παιδείας είχε θέσει σε αναστολή έναν καθηγητή Γυμνασίου γιατί έκανε το «έγκλημα» να μοιράσει στο σχολείο φυλλάδια με ρήσεις Πατέρων της Εκκλησίας που μιλούσαν για την αρσενοκοιτία. Ο υπουργός αντιμετώπισε ως «ρητορική μίσους» τα γραπτά του Ιερού Χρυσόστομου, κηρύσσοντας ουσιαστικά ως ανεπιθύμητο έναν από τους μεγαλύτερούς μας Αγίους που ανήκει στους τρεις Ιεράρχες και είναι προστάτης των γραμμάτων και των σχολείων.
Γι’ αυτόν τον νεοταξικό οδοστρωτήρα θα πανηγυρίσουμε επειδή – όπως λένε – τιμά την ελληνική… φανέλα; Οτιδήποτε άλλο τιμά, παρά αυτή. Η ψήφιση του ως πρόεδρος του Eurogroup δεν είναι αιτία για να κάνουμε όνειρα, αλλά αιτία για να κάνουμε το σταυρό μας με αυτά που δεσμεύτηκε να εφαρμόσει…
