Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Μας τελειώνουν. Σιγά, μεθοδικά, με την υπογραφή μας. Τα χωριά μας γέρασαν. Τα σχολεία μας κλειδώνουν με λουκέτο. Τα χωράφια μας τα τρώνε τα βάτα. Και εμείς κοιτάμε από τον καναπέ της Αθήνας τις φωτογραφίες στο Facebook και γράφουμε «τι ωραίο το χωριό μας».
Δεν έπεσε επιδημία. Δεν μας χτύπησε πόλεμος. Μας χτύπησε η εγκατάλειψη. Και έχει ονοματεπώνυμο.
1. ΤΟΝ ΑΓΡΟΤΗ ΤΟΝ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΖΗΤΙΑΝΟ
Ποιος νέος θα κάτσει στο χωράφι όταν δουλεύει 14 ώρες μέσα στον ήλιο και στο τέλος του μήνα χρωστάει; Το πετρέλαιο στα 1,70 ευρώ. Το λίπασμα 300% πάνω από το 2020. Η ντομάτα φεύγει από τον παραγωγό με 0,25 ευρώ και φτάνει στο ράφι 1,90 ευρώ. Τον κλέβουν με τον νόμο. Τον λένε «επιχειρηματία» και τον φορολογούν σαν εφοπλιστή, αλλά όταν ζητάει τιμή, του λένε «έτσι είναι η αγορά».
Και οι επιδοτήσεις; Το μεγάλο ανέκδοτο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σπέρνεις τον Μάρτη, ελπίζεις να πληρωθείς τα Χριστούγεννα. Αν δεν σου βρουν ότι το ένα στρέμμα «επικάλυπτε» με του γείτονα στο δορυφορικό χάρτη. Χιλιάδες παραγωγοί απλήρωτοι, κομμένοι, με «ποινές» για γραφειοκρατικές ανοησίες. Την ίδια ώρα, οι «αγρότες του Κολωνακίου» εισπράττουν χιλιάδες ευρώ για εκτάσεις που δεν έχουν πατήσει ποτέ. Αυτό δεν είναι λάθος. Είναι σύστημα. Σε θέλουν να παρατήσεις τη γη. Να την πουλήσεις κοψοχρονιά σε funds και «επενδυτές» για να βάλουν φωτοβολταϊκά.
Γιατί δεν φτιάχνουν προϋποθέσεις να μείνει ο κόσμος;
Γιατί δεν τους συμφέρει. Το χωριό χωρίς γιατρό, χωρίς τράπεζα, χωρίς τρένο, χωρίς ίντερνετ, είναι χωριό-φάντασμα. Έκλεισαν τα πάντα και τα μάζεψαν στην Αθήνα. Σου λένε «πήγαινε στο κέντρο για δουλειά». Και μετά κλαίγονται στις ειδήσεις για την «ερημοποίηση». Υποκριτές. Πώς να κάνει οικογένεια ένας νέος στο χωριό όταν η γυναίκα του για να γεννήσει πρέπει να κάνει 100 χιλιόμετρα με χιόνια; Πώς να μείνει όταν το παιδί του θα κάνει μάθημα σε τάξη με τρεις ηλικίες μαζί;
2. ΔΙΩΧΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ
800.000 Έλληνες έφυγαν από το 2010. Οι καλύτεροί μας. Γιατροί, μηχανικοί, προγραμματιστές. Γιατί; Γιατί εδώ τους τάξαμε 700 ευρώ μισθό και 10 ώρες δουλειά. Γιατί τους είπαμε ότι χωρίς «μέσο» δεν προχωράς. Γιατί τους φορτώσαμε με φόρους για να πληρώνουμε τα σπασμένα των προηγούμενων.
Και δεν τους σταματάει κανείς. Γιατί βολεύει. Ο άνεργος που γίνεται μετανάστης δεν φαίνεται στα νούμερα της ανεργίας. Στέλνει και κανένα ευρώ πίσω και τον βαφτίζουν «εθνικό ευεργέτη». Δεν τους θέλουν πίσω. Γιατί αν γυρίσουν, θα έχουν απαιτήσεις. Θα ζητήσουν κράτος σοβαρό. Και αυτό πονάει.
Πού είναι το σχέδιο επιστροφής; Πού είναι οι θέσεις εργασίας στην περιφέρεια; Πού είναι τα φοροκίνητρα για να ανοίξει ο νέος επιχείρηση στο χωριό του; Δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο το εισιτήριο χωρίς επιστροφή.
3. ΣΦΑΖΟΥΝ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Και αφού μας πήραν τη γη και τα παιδιά, μας παίρνουν και τη μνήμη. Ανοίξτε τα βιβλία των παιδιών σας. Η Ιστορία είναι σουρωτήρι. Το ’21 έγινε «συνωστισμός». Ο Κολοκοτρώνης είναι ένας «τοπικός οπλαρχηγός». Η Μικρασιατική Καταστροφή είναι «παράπλευρη απώλεια». Ντρέπονται να πουν στα παιδιά μας ποιοι είμαστε. Τα μαθαίνουν να απολογούνται που είναι Έλληνες.
Τα Αρχαία Ελληνικά τα έκαναν ωριαία αγγαρεία. Η γλώσσα φτωχαίνει. Το παιδί τελειώνει το Λύκειο και δεν μπορεί να γράψει μια σωστή παράγραφο. Δεν ξέρει τι θα πει «φιλότιμο», «υπέρβαση», «αρετή». Ξέρει όμως τι είναι «influencer».
Αυτό δεν είναι «προοδευτισμός». Είναι πολιτισμική γενοκτονία. Λαός χωρίς γλώσσα και χωρίς ιστορία, είναι λαός χωρίς ρίζα. Και χωρίς ρίζα, σε ξεριζώνει ο πρώτος αέρας. Γίνεσαι καταναλωτής. Υπήκοος. Όχι πολίτης.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ
Η ερήμωση δεν είναι φυσική καταστροφή. Είναι πολιτική απόφαση. Αποφάσισαν ότι η Ελλάδα χωράει σε δύο πόλεις. Ότι η επαρχία είναι για Σαββατοκύριακο και για φωτοβολταϊκά. Ότι ο αγρότης είναι «μπαταχτσής» και ο νέος που φεύγει είναι «πετυχημένος».
Λοιπόν, όχι. Το χωριό δεν είναι «γραφικό». Είναι η καρδιά της Ελλάδας. Ο αγρότης δεν θέλει ελεημοσύνη. Θέλει τιμή για το προϊόν του και κράτος που δεν τον κλέβει. Ο νέος δεν θέλει να φύγει. Τον διώχνουν.
Τι πρέπει να γίνει ΧΘΕΣ:
1. Πληρωμές ΟΠΕΚΕΠΕ σε 30 μέρες. Όπως πληρώνεται ο δημόσιος υπάλληλος.
2. Κατώτερες εγγυημένες τιμές στα βασικά αγροτικά προϊόντα. Να ξέρει ο άλλος αν θα βγάλει τα έξοδά του.
3. Γιατρός, τράπεζα, γρήγορο ίντερνετ σε κάθε έδρα Δήμου. Χωρίς αυτά, δεν υπάρχει ζωή.
4. Μηδενικός φόρος για 5 χρόνια σε νέους που ανοίγουν επιχείρηση σε χωριά κάτω των 2.000 κατοίκων.
5. Ξαναγράψτε την Ιστορία στα σχολεία. Με χρονολόγιο, με ήρωες, με αλήθεια. Όχι με ενοχές.
Αν δεν γίνει αυτό, σε 20 χρόνια θα μιλάμε για την Ελλάδα του παρελθόντος. Θα έχουμε μια Αθήνα-κράτος και γύρω της έρημο. Και θα αναρωτιόμαστε «πώς έγινε;».
Έγινε επειδή σιωπήσαμε. Καιρός να φωνάξουμε. Στο καφενείο, στο Δημοτικό Συμβούλιο, στην κάλπη. Πριν σβήσει και το τελευταίο φως στο τελευταίο χωριό.
