ΑΝΤΙΚΡΥΖΟΝΤΑΣ ὠμὰ τὴν ἱστορία τοῦ γένους μας ,διαπιστώνεις πὼς ἀπο τὴν ἅλωση τῆς Πόλης ἕως τώρα ,ποτὲ δὲν ὑπάρξαμε ἐλεύθεροι καὶ ἀνεξάρτητοι,εξόν μονο ἐκεῖνο τὸν λίγο καιρο,τα τέσσερα χρόνια ποὺ ἐκυβέρνησε Χριστιανικὰ καὶ Ρωμαίικα ὁ Καποδίστριας .
Ἄπο τοτε ἐως τωρα μιὰ οἱ Βαυαροι,μια οἱ εὐρωπαιοι,μια οἱ Ἄγγλοι ,μιὰ οἱ Ἀμερικάνοι,αλλη δὲ οἱ Μασονοι ,οἱ Μπιλντερμπεργκάκηδες καὶ τὸ κακο συναπάντημα…που τελειωμὸ δὲν ἔχουν.
Καὶ θαρρουμε μ’όλα αὐτα ,ἐχοντας μιὰ ψευδαίσθηση ,πὼς εἰμαστε ἐλευθεροι πολῖτες ποὺ διακυβερνωμεθα δημοκρατικὰ καὶ πολιτισμένα καὶ ὁρίζουμε μὲ τὴν ψηφο μας τὴν τύχη της χωρας μας.
Ἔστω καὶ ἐτσι ὅμως , σὲ τοῦτο τὸ θλιβερὸ τοπίο,έχουμε ἀκομη την ἐλευθερια μας νὰ ὁρίζουμε ,ἂν ὄχι την πατριδα,μα τὴν εὐτυχια μας καὶ τὴν ψυχή μας πού’ναι ἡ πιὸ ἱερὴ πατρίδα μας.
Μ’όλα ἐτοῦτα τὰ θηρία ποὺ λογιάζουν πὼς εἰναι οἱ καπεταναῖοι τοῦ κόσμου ,μας ἀπογόρευσε κανεὶς νὰ εἴμαστε εὐτυχισμένοι;
Μᾶς ἀπαγορευσε κανεις νὰ λέμε ” δοξα Τῷ Θεω”;
Νὰ τραγουδήσουμε; νὰ ἐρωτευτοῦμε;
Μᾶς ἀπαγόρευσε κανεὶς νὰ ἀγαπήσουμε τὴν γυναῖκα καὶ τὰ παιδιά μας;
Μᾶς ἀπαγόρευσε κανεις νὰ συχωρνάμε τοὺς ἐχθρούς μας;Να ἐχουμε ταπείνωση;
Μᾶς ἀπαγορεύθηκε νὰ μετανοοῦμε,να τηροῦμε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ;
Μᾶς ἀπογορευσε κανεὶς νὰ διαβασουμε ἐνα βιβλίο; Νὰ κανουμε τους Χαιρετισμους; Νὰ μετανίσουμε μὲ γονυκλισίες στὸ κελάκι μας;Να ἀγαπήσουμε Τὸν Ἰησοῦ Χριστόν μας;
Μᾶς ἀπαγορευθηκε νὰ λέμε μία καλὴ κουβεντα ἀγάπης στὸν διπλανὸ καὶ περαστικό μας; Νὰ βοηθήσουμε ἕναν πονεμεμο καὶ ἀναγκεμένο ;
Μᾶς ἀπαγορευτηκε ποτὲ νὰ πουμε ἐνα “συγνωμη” καὶ ἐνα “εὐχαριστῶ;”
Μᾶς ἀπαγόρευσαν νὰ σώσουμε τὴν ψυχή μας καὶ νὰ πᾶμε στὸν Παράδεισο;
Ἄρα οἱ πιὸ δεινοὶ τυρανοι τοῦ ἑαυτοῦ μας εἰναι ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός μας καὶ μετα ὁλοι οἱ τυχοδιῶκτες καὶ κυβερνῶντες μπαμπουλες ποὺ τὸ μόνο ποὺ καταφερνουμε μὲ τὸ νὰ ἀσχολούματε ἐμμονικὰ μαζι τους εἰναι νὰ μαυρίζει ἡ ζωή μας καὶ νὰ γεμίζει μιζέρια.
Ζῆσε καὶ γίνε εὐτυχισμένος μὲ τὰ ἐργαλεῖα ποὺ σοῦ ἐχει δωσει ὁ Θεός, δουλεύοντας καὶ ἐμπαίζοντας τὸν ματαιο καὶ ἀπατεῶνα τοῦτο κόσμο καὶ τότε θὰ δεῖς τόση φωτεινὴ χάρη νὰ καταβαίνει μεσα στὴν ζωη σου ποὺ θὰ ὀμορφαίνει αὐτόματα ἐσένα καὶ τὸν κόσμο γυρω σου καὶ τοτε δὲν ὑπαρχουν οὔτε τυρανίσκοι ,οὔτε σαταναραῖοι ἄρχοντες ,ἀφοῦ θὰ ἔχει γίνει ἀρχόντισσα κι’ελεύθερη ἡ ἴδια ἡ ψυχή σου.
π.Διονύσιος Ταμπάκης
