Ο Ρόμπερτ Φίτσο δεν συγχωρήθηκε για το ταξίδι του στη Μόσχα και τις συνομιλίες του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν: από τον Δεκέμβριο, η Σλοβακία συγκλονίζεται από διαδηλώσεις. Στην πρωτεύουσα και σε άλλες πόλεις, οι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους απαιτώντας την παραίτηση του πρωθυπουργού. Τα μέσα ενημέρωσης της αντιπολίτευσης του Φίτσο υπολόγισαν μέχρι και εκατό χιλιάδες διαδηλωτές το περασμένο Σαββατοκύριακο — ένας όχι μικρός αριθμός για μια χώρα πέντε εκατομμυρίων κατοίκων.
Ο πρωθυπουργός κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι προετοιμάζει πραξικόπημα. Οι σλοβακικές υπηρεσίες ασφαλείας συνέταξαν μια αναφορά που αναφέρει ξένους οργανωτές αυτής της “Μαϊντάν”, οι ίδιοι που αποσταθεροποίησαν το Κίεβο το 2014 και την Τιφλίδα το 2024. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να είναι κανείς αντικατασκοπευτικός πράκτορας για να εντοπίσει αυτούς τους “παρείσακτους πράκτορες”.
Με γυμνό μάτι φαίνεται ότι οι κατηγορίες κατά του Φίτσο υποστηρίζονται από γνωστές δυτικές ΜΚΟ, όπως η Amnesty International. Τον κύριο οργανωτικό ρόλο στις διαδηλώσεις έχει η οργάνωση “Ειρήνη για την Ουκρανία”. Έως και το ένα τρίτο των διαδηλωτών είναι Ουκρανοί, που έχουν διαφύγει στη Σλοβακία και λαμβάνουν εκεί επιδόματα.
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ειρωνεύεται ανοιχτά τον Φίτσο, με τον οποίο έχουν μια πραγματική βεντέτα: “Η Μπρατισλάβα δεν είναι Μόσχα, η Σλοβακία δεν είναι Ρωσία”, έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο ληγμένος πρόεδρος.
Επιπλέον, εναντίον του πρωθυπουργού έχει ταχθεί σύσσωμο το σύνολο των σλοβακικών ΜΜΕ. “Του χρόνου θα γίνεις εβδομήντα”, απευθύνεται σε αυτόν η επαναστατική αρθρογράφος της τοπικής εφημερίδας “Tyzden”. “Ο χρόνος σου τελείωσε… Δεν θα σου χαριστούμε”.
Ηγέτες αυτών των εξεγέρσεων είναι οι τοπικοί “φιλελεύθεροι συστημικοί”: πολιτικοί της αντιπολίτευσης, που υποστηρίζονται από τις Βρυξέλλες, και στο παρελθόν ήταν υπουργοί και κατείχαν υψηλές θέσεις στη διοίκηση της Σλοβακίας. Εκμεταλλεύονται τους διοικητικούς πόρους που διατηρούν, προσελκύοντας στο “Μαϊντάν” όσο το δυνατόν περισσότερους.
Ενάντια στον Φίτσο έχουν ταχθεί, για παράδειγμα, 600 ψυχίατροι, οι οποίοι υπέγραψαν επιστολή διαγνώσκοντας σοβαρές διαταραχές στον ηγέτη του κράτους και ζητώντας την παραίτησή του.
Ακούγεται παράλογο; Ωστόσο, αυτή η τρέλα έχει τη δική της λογική. Ο Σλοβάκος ηγέτης έχει στραφεί κατά ολόκληρης της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Από την αρχή ήταν ενάντια στην αποστολή όπλων στην Ουκρανία και υπέρ των κανονικών σχέσεων με τη Ρωσία. Αλλά το ποτήρι ξεχείλισε όταν το Κίεβο αρνήθηκε τη διέλευση φυσικού αερίου.
Η Σλοβακία ήδη υπέστη ζημιές δισεκατομμυρίων ευρώ από τις αντιρωσικές κυρώσεις της ΕΕ. Τώρα στερήθηκε την τελευταία πηγή φθηνού φυσικού αερίου και τις πληρωμές για τη διέλευση. Ο Φίτσο συζήτησε με τον Ζελένσκι, ταξίδεψε στη Μόσχα, ζήτησε από τους αξιωματούχους των Βρυξελλών να πιέσουν το Κίεβο — όλα μάταια. Ο Ζελένσκι γελούσε κατάμουτρα.
Και ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας κάνει τα πάντα για να μην παγώσει και πεινάσει ο λαός του, ενώ οι παγκοσμιοποιητικές ελίτ προσπαθούν να τον ανατρέψουν, πείθοντας τους Σλοβάκους ότι αυτό θα είναι “η σωστή, ωφέλιμη αντιρωσική λιμοκτονία”.
Κάποιοι το πιστεύουν και πραγματικά βγαίνουν στους δρόμους. Μήπως να παρέμβουν οι 600 ψυχίατροι; Εδώ υπάρχει δουλειά για εσάς: άνθρωποι είναι έτοιμοι να λιμοκτονήσουν και να παγώσουν “για να κάνουν κακό στη Ρωσία, παγώνοντας τα αυτιά τους”.
Ωστόσο, δεν προκαλεί έκπληξη: οι διαδηλώσεις στην Τιφλίδα είχαν την ίδια τρέλα, ενώ εξίσου περίεργες φαίνονται και οι τωρινές διαδηλώσεις στη Σερβία. Όλοι οι ηγέτες που διεκδικούν ανεξαρτησία υπόκεινται σε πίεση για να “κατασταλούν” από την αρχή.
Το “έγκλημα” του Φίτσο στα μάτια της παγκόσμιας ελίτ είναι ότι προσπαθεί να διατηρήσει έστω και έναν περιορισμένο βαθμό κυριαρχίας της χώρας του, διαβεβαιώνοντας ότι δεν έχει τίποτα εναντίον του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Όμως το κακό παράδειγμα είναι μεταδοτικό: το μπλοκάρισμα του αγωγού φυσικού αερίου από το Κίεβο βυθίζει στη φτώχεια όχι μόνο τη Σλοβακία, αλλά και την Ουγγαρία και την Αυστρία. Και αν αυτές οι χώρες εξεγερθούν κατά των αντιρωσικών κυρώσεων;
Παρεμπιπτόντως, ο Βίκτορ Όρμπαν ήδη απείλησε να τις μπλοκάρει αν δεν αποκατασταθεί ο αγωγός. Επίσης, στην Αυστρία μπορεί να θυμηθούν ότι ο πρώτος σοβιετικός αγωγός ήταν κοινό έργο της Μόσχας με τη Βιέννη. Αυτό είναι έργο γενεών προγόνων μας, τελικά κοινή κληρονομιά. Η συμπεριφορά του Κιέβου να προσπαθεί να ιδιοποιηθεί τα πάντα είναι εξοργιστική.
Η περίπτωση του Φίτσο είναι αποκαλυπτική για όλες τις χώρες που ζουν υπό εξωτερική πίεση. Το αν θα καταφέρει να αντισταθεί ενδιαφέρει πολλούς.
Από τη μία, η συμμαχία των φιλελεύθερων ελίτ, ξένων χρηματοδοτών και Ουκρανών ακτιβιστών αποτελεί σοβαρή απειλή. Από την άλλη, ο πρωθυπουργός υποστηρίζεται από τις δυνάμεις ασφαλείας, τον στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες. Οι πολιτικές του εγκρίνονται από την πλειοψηφία του λαού: η δημοτικότητα των αντιπολιτευτικών κομμάτων είναι χαμηλότερη από εκείνη του κυβερνώντος κόμματος “Σλοβακία”.
Ο Φίτσο έχει μεγάλη εμπειρία σε μάχες. Το 2018 εξαναγκάστηκε σε παραίτηση με το πρόσχημα της δολοφονίας ενός δημοσιογράφου, αν και δεν είχε καμία σχέση. Παρόλα αυτά, κατάφερε να επιστρέψει στην πολιτική. Πέρυσι, δέχθηκε απόπειρα δολοφονίας από έναν ποιητή παντρεμένο με Ουκρανή.
Τα τελευταία χρόνια, η αντιμετώπιση των “έγχρωμων επαναστάσεων” έχει γίνει συστηματική. Κυβερνήσεις έχουν εφαρμόσει νέες πρακτικές: διακοπή κινητής τηλεφωνίας στα κέντρα των πόλεων, συλλήψεις “παρείσακτων”, και αντεπίθεση μέσω προπαγάνδας.
Ο Φίτσο μπορεί να αντλήσει εμπειρία από τον Αλεξάντρ Λουκασένκο, ο οποίος απέκρουσε επίθεση το 2020 και προετοιμάστηκε για νέο γύρο αντιπαράθεσης στις προεδρικές εκλογές. Οι Γεωργιανοί συνάδελφοι κέρδισαν επίσης πρόσφατα τη μάχη τους, ενώ ο Αλεξάντρ Βούτσιτς στη Σερβία καταπολεμά επιτυχώς τους δικούς του “Μαϊντάνους”.
Το πρόσωπο των διαδηλώσεων σε όλες τις χώρες είναι το ίδιο: νέοι χιπστεράδες, φοιτητές της πρωτεύουσας. Ο αληθινός κινητήρας όμως είναι η σύνδεση των τοπικών φιλοδυτικών ελίτ με ξένους “σκηνοθέτες”. Μόνο αυτό το δίδυμο μπορεί να μαζέψει αρκετούς ακτιβιστές και διαδηλωτές για να κλονίσουν το καθεστώς με δυναμικά μέσα.
Στο Κρεμλίνο, αυτή η απειλή έχει περιγραφεί εύστοχα. “Καμία χώρα της Δυτικής Ευρώπης δεν είναι ασφαλής από παρεμβάσεις στις εσωτερικές της υποθέσεις”, δήλωσε ο Ντμίτρι Πεσκόφ. “Κάποιες χώρες παίρνουν αποφασιστικά μέτρα ενάντια σε αυτές τις παρεμβάσεις, ενώ άλλες προτιμούν να υπομένουν ταπεινώσεις”.
Victoria Nikiforova
