Χαίρεται
Η έκκληση …των εκλεκτών
Η “εκκλησία ” του Χριστού ,είναι αυτοί που ο Χριστός κάνει “έκκληση” μέσα στον χρόνο της ζωής τους και την αποδέχονται ,είναι οι “κλητοί” που θα γίνουν ” εκλεκτοί ” η εκκλησία του ,στην κατάλληλη στιγμή .
Τους καλεί με μυστικό ,εσωτερικό άγνωστο τρόπο και ως καλεσμένοι την αποδέχονται, μπορεί και να μη το κατάλαβαν , με επίσης εσωτερικό ,μυστικό ,άγνωστο για εμάς τρόπο .
Πολλοί είναι και κυκλοφορούν ανάμεσα ,“ψυχές “ όμορφες .
Αποτελούν την εκκλησία του ,το “σώμα “ του με αυτόν κεφαλή ,με τον Κύριο επικεφαλής.
Τι δουλειά έχω εδώ ;
Για αυτό λένε, πολλοί που θα πάνε στον παράδεισο ,θα απορούν “τι δουλειά έχω εγώ εδώ ;” όπως και θα ψάχνουν να βρουν ,αυτούς που θεωρούσαν “Αγίους ” και δεν θα τους βρίσκουν .
Τι νομίζετε πως είναι μία “τραυματική εμπειρία ” ζωής ;
Την οποία αποδεχόμαστε ,βασανιζόμενοι περνάμε ,συγχωρώντας αλλά και “ευλογώντας ” τους διώκτες και βασανιστές μας ,αντιμετωπίζοντας καρτερικά τον“πόνο” και αυτόν ή την κατάσταση που μας την προκάλεσε .
Αυτή είναι η “έκκληση “ του Χριστού , η “τραυματική εμπειρία “η ταπεινωτική δοκιμασία ,έτσι οδηγούμαστε στην ταπείνωση ,συγχώρεση στην ΑΓΑΠΗ και έτσι μπήκε ο Χριστός μέσα μας και δεν τον πήραμε χαμπάρι
Μέχρι να έρθει η ώρα να μας “αποκαλυφθεί ” ,όταν θα είμαστε ασφαλείς ,από την πιθανή περηφάνια που θα προέκυπτε αν τον βλέπαμε να έχει έλθει μέσα μας .
Στο “σώμα του Χριστού” ,αλλά εκτός ναού
Τότε είμαστε στην “εκκλησία “ και ακόμα δεν το ξέρουμε , δεν πρέπει να το ξέρουμε θα έρθει και η ώρα που θα συμμετάσχουμε και “μυστηριακά “ με την φυσική μας παρουσία και στον ναό .
Όλα στην ώρα τους ,θα έλθει στην ζωή μας πάλι ο “Χριστός ” ,ως άλλος άνθρωπος πλέον ,όχι ως “τιμωρός ” όπως τον νομίσαμε στην δοκιμασία ,αλλά πράος και ταπεινός και θα μας οδηγήσει εκεί που ανήκει η “ψυχή ” μας ..Θα γίνει άγγελος για εμάς και εμείς για αυτόν .
«Μάθετε απ’ εμού, ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχές υμών». (Ματθ,ια΄,29).
Είναι έξω από τον Χριστό “τοπικά” ,αλλά “τροπικά” ανήκουν στον Χριστό πλέον
Δεν είναι μόνο όσοι πάνε στον ναό ,δεν είναι μόνο όσοι παρακολουθούν τα “μυστήρια “, κοινωνούν ,πάνε στις Θείες λειτουργίες ,εξομολογούνται ,συμμετέχουν τώρα
Είναι και αυτοί που κάποια στιγμή θα μπουν αλλά δεν το ξέρουν ,απλά μπορεί τώρα να ανάβουν ένα κεράκι ,να κάνουν απλά έναν σταυρό .
Δεν έχουν φυσική παρουσία τώρα ,είναι μέσα όμως ήδη, αλλά δεν το γνωρίζουν και είναι πιο σίγουροι από όσους ,είναι με την φυσική τους παρουσία σε έναν ναό τώρα .
Τους το κρατάει “κρυφό ” για το καλό τους ..
Ο Χριστός τους ξέρει ,ότι είναι ήδη στο “σώμα ” του ,δεν υπάρχει ο Χριστός στον χρόνο ,όλα για αυτόν είναι γνωστά ως τώρα ,αν θα χαθούμε ,αν θα σωθούμε ,το γνωρίζει .
Ας μην θεωρούμαι την συμμετοχή στα μυστήρια ,την εξομολόγηση ,την λήψη της Θείας κοινωνίας ,ότι υποχρεώνουμε τον Χριστό να μας μπάσει ,στην Βασιλεία του .Το πιο πιθανό είναι ότι έτσι ,θα μείνουμε απ’έξω .
Το καμίνι των πειρασμών ,καθαρίζει τον “χρυσό” και τον κάνει “Χριστό “
Η εκκλησία ως σώμα του Χριστού ,με μέλη ,αδελφούς και συγκληρονόμους του Χριστού ,είναι ένα σύνολο καθαρισμένων “ψυχών” μέσα σε καμίνι θλίψης ,ταπείνωσης ,πειρασμών ,δοκιμασιών .
Αυτές οδηγούν στην “ταπείνωση” και όχι η “θρησκοληψία” και η “τυπολατρία ”
Ψυχές που έχουν ή θα έχουν στο μέλλον τις “καρδιακές “ προϋποθέσεις ,την πνευματική κατάσταση ,να γίνουν δεκτοί στην “Βασιλεία των ουρανών ” , έχουν ήδη γίνει δεκτοί ,αλλά δεν τους έχει αποκαλυφθεί ,θα τους αποκαλυφθεί στην ώρα του ..
Ένας “άγγελος” ,θα σε ανεβάσει στον ουρανό …
Ας παρακαλέσουμε ,ας προσευχηθούμε ,να μας στείλει κανέναν “άγγελο” του ,αυτούς που είναι σίγουροι για την Βασιλεία του ,και δεν το ξέρουν ,να μας “στρώσει “,εμάς που περνιόμαστε για V.I.P και επίτιμοι προσκεκλημένοι του ουρανού και γνώστες της “αληθείας” ..
Αν μας έχει στείλει ,να τον αναγνωρίσουμε και να δεθούμε μαζί του ,αν τον διώξαμε τον πικράναμε αλίμονο μας ,να παρακαλάμε να μας κάνει ο Θεός “άξιους ” να ξανά έλθει στην ζωή μας ,να μας “ελκύσουν” μαζί τους,πρός τα πάνω ,γιατί με τα βαρίδια που φορέσαμε στην ζωή μας ,για τον πάτο της θάλασσας είμαστε οι περισσότεροι “τυπολάτρες ” “θρησκόληπτοι ” άνοστοι ..
Ζούμε μιά άνοστη ,ανάλατη ζωή ,την οποία μπορεί να νοστιμίσει ο πραγματικά “καλός “ ,που δεν τον βλέπουμε δίπλα μας ,περιμένοντας αυτό που εμείς νομίζουμε “καλό ” …
Αν δεν μας λυπηθεί ο Θεός, να μας στείλει ,να μας τραβήξει καμία άλλη όμορφη “ψυχούλα ” ,να μας ανεχτεί και να μας σώσει .
Τότε από μόνοι μας ,εμείς οι “θρησκευόμενοι “ και “τυπολάτρες ” θα πατώνουμε συνεχώς ..
Απλά θα χτίσουμε πολύ ωραία “προσκυνητάρια ” και θα κάνουμε “πνευματική ζωή ” στον ουρανό …
αλλά μόνο που θα είναι, από την μεριά της κόλασης ..έχοντας διώξει ότι “ευκαιρία” που ως άγγελο έστειλε ο Θεός στην επίγεια ζωή μας .
Η ελπίδα ενός “σκληρόκαρδου “
Κάποτε ένας νεαρός ρώτησε έναν μεσήλικα “πως θα πάω στον παράδεισο ; ”
ο “μεσήλικας “του απάντησε
“για σένα δεν ξέρω παιδί μου ,αλλά για μένα ,που είμαι ένας σκληρόκαρδος ,και κακός άνθρωπος ,που έχω βλάψει και πικράνει πολλές ψυχές στην ζωή μου , θα σου δείξω ποιός ελπίζω ότι θα με πάρει μαζί του ”
και του έδειξε έναν κατάκοιτο ,ανάπηρο τυφλό ,γλυκό γέροντα που τον φρόντιζε , ο κατάκοιτος παππούς ανασηκωνόταν όσο μπορούσε συχνά πυκνά και του έλεγε συνεχώς
“την ευχή μου να έχεις .”..
Καλή φώτιση και αρχή μετανοίας .
Γ.Μ
