Aποκλειστική συνέντευξη προς τη «Ροσίσκαγια Γκαζιέτα» («Εφημερίδα της Ρωσίας») ο επικεφαλής της μητροπόλεως Νταμπρομποσάν Χρυσόστομος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Σερβίας με έδρα το Σαράγεβο (Βοσνία και Ερζεγοβίνη).
– Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίζει σήμερα η Εκκλησία της Σερβίας;
– Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας, όπως και όλες οι υπόλοιπες κατά τόπους Εκκλησίες, αντιμετωπίζει δυσκολίες, που έχουν στενή σχέση με τα προβλήματα του ημετέρου σερβικού λαού. Ο λαός μας, και τούτο σημαίνει και η Εκκλησία μας, είναι διασκορπισμένος σε ολόκληρο τον κόσμο, αρχίζοντας από την Ευρώπη και την Αμερική και καταλήγοντας στη Νέα Ζηλανδία. Τα προβλήματα ποικίλλουν ανάλογα με την ήπειρο και τη χώρα. Όμως την ίδια στιγμή υπάρχουν και θετικές πτυχές, που και αυτές επίσης αφορούν την Εκκλησία. Είναι σημαντικό ότι είμαστε πάντοτε πρόθυμοι να μείνουμε με τον Χριστό, να καταθέτουμε τη μαρτυρία του Χριστού και μαζί Του να αντεπεξερχόμαστε τα πάντα. Τα προβλήματα πάντοτε σχετίζονται με την πολιτική, στην οποία δεν υπάρχει ο Θεός, ούτε αγάπη και καλοσύνη. Τα καθημερινά πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα στη Σερβία, το Μαυροβούνιο και τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη μας δείχνουν σαφέστατα ότι αντιμετωπίζουμε προβλήματα, τα οποία αποτυπώνονται και στην Εκκλησία.
– Πώς εκτιμάτε τις ενέργειες της κυβέρνησης του Κιέβου, που αποβλέπουν στην απαγόρευση της κανονικής Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας στη χώρα; Ποιος ο κίνδυνος από αυτό το προηγούμενο για το σύνολο της Ορθοδοξίας;
– Είναι ανήκουστες οι ενέργειες της κυβέρνησης του Κιέβου έναντι της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας! Τούτο εξέρχεται του πλαισίου της λογικής, προσκρούει στις θεμελιώδεις αρχές της πολιτικής. Ούτε το γερμανικό ναζιστικό καθεστώς δεν προέβη σε κάτι παρόμοιο. Μόνον οι Κροάτες ούστασι δημιούργησαν το 1943 μια αντικανονική και λεγόμενη Ορθόδοξη Εκκλησία της Κροατίας. Κοιτάξτε πόσο εντυπωσιακό είναι: το 2018 ένας Ποροσένκο, όπως και ο Άντε Παβέλιτς [επικεφαλής του ανεξάρτητου κράτους-μαριονέτας της ναζιστικής Κροατίας (1941-1945) – σ.τ.σ.] το 1943, συγκέντρωσε από τους δρόμους και τα καλντερίμια κάθε λογής αντικανονικά μορφώματα και οργανώσεις, που αυτοαποκαλούνταν «εκκλησίες» και από εκείνους έφτιαξε μια φαναριώτικης κοπής «εκκλησία», δηλαδή τη μητρόπολη της Ουκρανίας με επικεφαλής κάποιον Ντουμένκο.
Θα ήταν αστείο, εάν δεν ήταν τόσο λυπηρό. Η τραγωδία των εξελίξεων συνίσταται στη θέση και τον ρόλο του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο, είναι άγνωστο πόσες φορές έχει προκαλέσει σχίσμα. Τώρα αυτό το σχίσμα κοινής παραγωγής Κωνσταντινουπόλεως – Κιέβου αποτελεί την πλέον αξιοθρήνητη γελοιογραφία Εκκλησίας. Αυτή τη σχισματική ένωση την εκμεταλλεύεται τώρα το ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου, όχι μόνον για να καταδιώκει την Εκκλησία, αλλά και για να την απαγορεύσει. Όπως ενθυμούμεθα, την εποχή του ο Ενβέρ Χότζα στην Αλβανία όχι μόνο απαγόρευσε την Εκκλησία στην Αλβανία, αλλά απαγόρευσε εκεί και κάθε θρησκεία εν γένει.
Ο διαβόητος Τρότσκι επανήλθε στο πρόσωπο του Ζελένσκι στην Ουκρανία. Ο Ζελένσκι είναι η ενσάρκωση του Τρότσκι. Και, ω του θαύματος! Ο Ζελένσκι συνεχίζει από εκείνο το σημείο, όπου σταμάτησε ο Τρότσκι. Μπροστά στα μάτια μου πάντοτε έχω μια αναπαράσταση του Τρότσκι να αρματώνει τον ρωσικό λαό και τον διώχνει χτυπώντας με τεράστια μαστίγια. Είδα αυτή την αναπαράσταση ως μαθητής του λυκείου. Είχα τόσο συγκλονιστεί, ώστε αποτυπώθηκε για πάντα στη συνείδησή μου. Και τώρα βλέπω έναν νέο Τρότσκι, τον Ζελένσκι, ο οποίο αρμάτωσε τον λαό της Ουκρανίας και σαν τον Τρότσκι τον καταστρέφει και τον διώχνει στα πεδία της μάχης, από όπου ποτέ δεν πρόκειται να επανέλθει. Τώρα θα καταδιώκει και θα σκοτώνει τους αφοσιωμένους στον Χριστό ανθρώπους στην Ουκρανία, διότι δεν μπορεί να ανεχθεί ότι υπάρχει στην Ουκρανία ένας αληθινός και μη διεφθαρμένος λαός του Χριστού. Υποκλίνομαι εκ των προτέρων ενώπιον του ταλαιπωρημένου και βασανιζομένου λαού της Ουκρανίας, ο οποίος ανέρχεται τον Γολγοθά του με τον «αρχιεπίσκοπο» Κωνσταντινουπόλεως να επωμίζεται το σύνολο της ηθικής ευθύνης για τα τεκταινόμενα μπροστά στον Θεό και την ιστορία.
Επομένως, το ελάχιστο, που θα πω είναι ότι καταδικάζω όσα διαπράττει το καθεστώς του Κιέβου. Με λύπη ομολογώ ότι αναγκάζομαι να περιφρονήσω αυτού του είδους το ναζιστικό καθεστώς. Μεθ’ ημών ο Θεός και κανείς δεν θα μπορέσει να μας αντισταθεί. Ο Θεός είναι με την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, με τον μητροπολίτη της Ονούφριο, τους μητροπολίτες, αρχιερείς, τον ευαγή κλήρο και τους πιστούς, τους οποίους ευλογεί ο Θεός.
– Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος φέρει προσωπική ευθύνη για την καταδίωξη των πιστών στην Ουκρανία. Γιατί έγινε μαριονέτα στα χέρια των ΗΠΑ; Γιατί ένας κληρικός συμφώνησε να εμφανίζεται ως αγγλοσαξονικό όπλο στην υπόθεση της εξαφάνισης της Ορθοδοξίας;
– Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος τάσσεται πρωτίστως κατά της Ρωσίας, της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Δεν είναι σπάνιο όταν η παράνοια αποτελεί συνέπεια του φόβου. Ο φόβος του μπροστά στην επικράτηση της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας μετεξελίχθηκε σε παράνοια. Έχει καταβολές στο 1054, εποχή αντιπαράθεσης της Κωνσταντινουπόλεως και της Ρώμης. Η μόνη λύση τότε για την Κωνσταντινούπολη ήταν το σχίσμα.
Εφαρμόζοντας την ίδια αρχή ενήργησε τώρα το Φανάρι έναντι της Τρίτης Ρώμης, της Μόσχας. Επωφελήθηκε από τον ουκρανικό εθνοφυλετισμό, που είναι αίρεση, για να εφαρμόσει την πολιτική των ΗΠΑ στην Ουκρανία. Ενώ η Αμερική πάντοτε προστάτευε το Φανάρι από την Τουρκία. Αυτή ήταν πάντοτε η πολιτική του Φαναρίου. Δείχναμε πάντοτε κατανόηση προς εκείνους και τους προστατεύαμε από την ανοικτή κριτική, αλλά τώρα είναι καιρός πλέον να σταματήσει αυτή η ιστορία. Αυτή είναι πλέον μια πολύ επικίνδυνη έχθρα κατά της Ρωσίας. Το 2016 συμμετέχοντας στη Σύνοδο της Κρήτης, παρακολουθήσαμε προσεκτικά τα σχόλια των «πραιτωριανών» της Κωνσταντινουπόλεως για την αποχή της αντιπροσωπείας της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας από τη Σύνοδο. Και από το στόμα του καθηγητή Φειδά τότε κατάλαβα σαφώς ότι θα προέκυπτε κάποιο κακό. Ακριβώς στην Κρήτη το 2016 αποφάσισαν να διαπράξουν αυτά στην Ουκρανία, τα οποία διέπραξαν ως ένδειξη εκδίκησης και περιφρόνησης.
– Οι δυτικές πολιτικές ελίτ υποστηρίζουν ανοικτά τον σατανισμό σε όλες τις πτυχές της ζωής, κάτι που μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε εμφανώς κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού «Eurovision -2024» ή στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι. Γιατί έπαυσαν να ντρέπονται τα είδωλά τους και να φοβούνται την κοινωνική αναστάτωση; Μήπως υπάρχει κάποιο κρυφό ιερό νόημα;
– Σωστά είπε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος ότι όλα όσα κάνει η Δύση αξίζουν περιφρόνησης. Καλωσορίζουμε την αντίδραση του εξοχότατου προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αυτός ο πολιτικός καταδίκασε όλη τη διαστροφή της Δύσης, ακολουθώντας την οποία όχι μόνον δεν σέβονται τα ανθρώπινα, τα θρησκευτικά και τα ηθικά δικαιώματα των χριστιανών, αλλά και τα βεβηλώνουν με τον πλέον χυδαίο τρόπο. Δεν βεβηλώνουν μόνο εμάς, τη χριστιανική παράδοση, αλλά και όλους τους ανθρώπων όλων των θρησκειών. Σκοπός τους είναι όχι να ενθυμηθούν τις λατρείες τους, αλλά να σοκάρουν τον κόσμο, πράγμα, που πέτυχαν. Τα κατάφεραν και ο κόσμος τους κατάλαβε. Είναι η αιτία του ότι ο φιλελεύθερος κόσμος, όπου υπάρχουν οι αρχές της αξιοπρέπειας, της ανθρωπιάς και της ηθικής πρέπει να εξετάσει τη δυνατότητα δημιουργίας των δικών του εναλλακτικών Ολυμπιακών αγώνων, οι οποίοι θα είναι αθλητικοί και όχι πολιτικοί, νατοϊκοί και δεν θα επιβάλουν διακρίσεις. Προσέξτε, πώς ξεκίνησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Ξεκίνησαν με την πολυθεϊστική τελετή, την επίκληση στον Δία και τους θεούς του Ολύμπου, την αφή της ολυμπιακής φλόγας. Καθαρά πολυθεϊστική τελετή. Εδώ έγκειται ο σκοπός τους: να μας επαναφέρουν την πολυθεΐα και να προδιαθέσουν κατά του Χριστού.
orthodoxostypos.gr
