Γράφει ο Αντρέας Μαρτσιλιάνο
Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν ότι οι θεοί οδηγούν στην τρέλα όσους θέλουν να καταστρέψουν. [«Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι»].
Μου φαίνεται ότι ήταν μια ρεαλιστική διαπίστωση.
Επειδή δεν υπάρχει καμία άλλη εξήγηση για το λεγόμενο “Ευρωπαϊκό Σχέδιο Ειρήνης για την Ουκρανία”.
Τρέεεελα. Τρελα με κορδέλα. Προκαλούμενη από σκοτεινούς και σκληρούς θεούς.
Το να το διαβάζεις αυτό μοιάζει σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας.
Έχεις την εντύπωση ότι έχεις μπει σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπου τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά, μάλιστα το αντίθετο από αυτό στο οποίο ζούμε στην πραγματικότητα.
Το Κίεβο νίκησε. Μάλιστα, θριάμβευσε επί της Ρωσίας, η οποία τώρα έχει περιοριστεί στο ελάχιστο. Και η οποία δεν μπορεί παρά να υποταχθεί στις ντιρεκτίβες και στα καπρίτσια των Ευρωπαίων και του Άρχοντα και Αφέντη της Ουκρανίας. Ο εξαιρετικός Ζελένσκι, ο αδάμαστος υπέρμαχος της δημοκρατίας. Τίμιος, έντιμος, αδιάφθορος.
Και ο Πούτιν, σαν ηττημένος, δεν μπορεί παρά να καταπιεί το πικρό ποτήρι της ήττας. Θα πρέπει να επιστρέψει τα εδάφη που κατασχέθηκαν άδικα & ύπουλα από το Κίεβο, συμπεριλαμβανομένης και της Κριμαίας. Καταδικάζοντας τους ντόπιους Ρώσους, περίπου το 90% του πληθυσμού, σε εξορία ή σε γενοκτονία.
Α… ξέχασα πρέπει και να καταβάλει και τις αποζημιώσεις, φυσικά. Με την κατάσχεση ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, κυρίως ιδιωτικών, που είναι κατατεθειμένα στις δυτικές τράπεζες. Αυτά τα κατασχεθέντα περιουσιακά στοιχεία θα πρέπει να παραδοθούν στον Ζελένσκι για να τα διαθέσει ελεύθερα όπου θέλει. Προς μεγάλη χαρά ενός τραπεζικού συστήματος που έτσι κι αλλιώς, κινδυνεύει να καταρρεύσει.
ΚΑΙ…
Δυστοπία. Πολιτική μυθοπλασία. Παραλήρημα. Τρέλα που προκαλείται από κάποια σκοτεινή και ιδιότροπη “θεότητα”.
Τρέλα που άφησε άφωνο ακόμη και τον ίδιο τον Τραμπ, έκπληκτο από μια τέτοια ανόητη αλαζονεία.
Και θυμωμένο. Γιατί, άλλωστε, είχε προσπαθήσει τόσο πολύ, να κάνει τον ανόητο κλόουν του Κιέβου να καταλάβει πώς ήταν στην πραγματικότητα τα πράγματα. Και να σώσει ό,τι μπορούσε να σωθεί. Λίγα, πιθανώς, αλλά πάντα καλύτερα από το τίποτα.
Και αντ’ αυτού, οι “θεοί” τυφλώνουν όλους όσους θέλουν να οδηγήσουν στην καταστροφή.
Αν ζούσε ο Γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ στις δυστοπικές ημέρες μας θα έγραφε το βιβλίο: “Οι Τρισάθλιοι”
Ο Τραμπ είναι αποφασισμένος, να τελειώσει με αυτή την αδιέξοδη υπόθεση. Θα νίψει τας χείρας του. Και η Ουκρανία σύντομα θα γίνει απλώς ένας γεωγραφικός όρος. Όχι πλέον κράτος
Μια Χώρα των Συνόρων. Μια Borderland. Μια ακριτική περιοχή. Όπως, άλλωστε το λέει και η ετυμολογία του όνόματος της. [σ.μ. προερχόμενη από την ελληνική λέξη Άκρον = Ακριτική περιοχή. Με την αντιμετάθεση των φωνηέντων η λέξη έγινε Όκραν, και στο τέλος με την παραφθορά Ουκράν = Ουκρανία = Άκρον]
Ο Πούτιν, τελικά, μπορεί να είναι ο μόνος που είναι πραγματικά ικανοποιημένος. Με την παροιμιώδη ρωσική ηρεμία, οι στρατιές του καταστρέφουν ό,τι έχει απομείνει από την Ουκρανία. Όχι μόνο ανακτώντας όλες τις ρωσόφωνες περιοχές και στοχεύοντας στο Κίεβο. Αλλά προχωρώντας επίσης στην καταστροφή ολόκληρου του συστήματος των στρατιωτικών, και βιομηχανικών υποδομών της χώρας, που μαζί έκτισαν επί σοβιετίας.
Την ίδια στιγμή που οι Ευρωπαίοι ζουν στην εικονική κοσμάρα τους και … συνεχίζουν να παραληρούν στις ψευδαισθήσεις τους.
Προφανώς ζουν σε μια άλλη εικονική πραγματικότητα. Σ’ ένα όνειρο, ή μάλλον σ’ έναν εφιάλτη υπό την επήρεια ναρκωτικών.
Το ξύπνημα, όταν έρθει, θα γίνει ένας συλλογικός εφιάλτης. Για όλους μας.
