Όταν ο Μπορέλ τέλη Αυγούστου αναφερόταν στη γκάφα του Αφγανιστάν και ιδίως στη συγκλονιστική πτώση της Καμπούλ στα χέρια των Ταλιμπάν και τις χαοτικές σκηνές διεθνούς προσπάθειας εκκένωσης στο αεροδρόμιο, λέγοντας ότι η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ άλλοτε να αναπτύξει τη δική της στρατιωτική ικανότητα ανεξάρτητα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, λίγοι ανέμεναν ότι οι εξελίξεις θα ήταν τόσο άμεσες χρονικά
Η “προφητεία” για εμπλοκή της ΕΕ σε Σαχέλ και Ιράκ
Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τους φόβους ότι μια νέα γενιά Αφγανών προσφύγων μπορεί να επιχειρήσει να κατευθυνθεί προς την Ευρώπη, έχουν αναζωπυρώσει τις συζητήσεις για την ανάπτυξη των αμυντικών μέσων της Ευρώπης για να δράσει μόνη της.
Οι ευρωπαίοι διαμορφωτές πολιτικής φοβούνται ότι οι μελλοντικές κρίσεις στην περιοχή Σαχέλ της Δυτικής Αφρικής ή στο Ιράκ θα μπορούσαν να απαιτήσουν παρόμοιες στρατιωτικές αποστολές για τη διασφάλιση των ευρωπαίων πολιτών και συμφερόντων ίσως χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ.
«Οι Ευρωπαίοι δεν έχουν άλλη επιλογή. Πρέπει να οργανωθούμε για να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο όπως είναι και όχι τον κόσμο που ονειρευόμαστε», είχε πεί τότε.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναπτύσσει ήδη αυτό που αποκαλεί τη νέα της «στρατηγική πυξίδα», ένα πλαίσιο για να παρέχει στα 27 κράτη μέλη, ενεργώντας από κοινού, να ασκήσουν περισσότερη διπλωματική και στρατιωτική δύναμη και να αναπτύξουν περισσότερο αυτό που ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν αποκαλεί «στρατηγική αυτονομία».
Η αφύπνιση της ΕΕ ήρθε από το Αφγανιστάν
«Η κατάσταση στο Αφγανιστάν δεν είναι μια ιστορία επιτυχίας για τη διεθνή κοινότητα», έγραψε στο Twitter ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Charles Michel, προσθέτοντας στην ήδη μακρά σειρά καταγγελιών για την εξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ.
«Πρέπει να αναλύσουμε πώς η ΕΕ μπορεί να αναπτύξει περαιτέρω τις δυνατότητες και να επηρεάσει θετικά τις διεθνείς σχέσεις για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της. Η στρατηγική μας αυτονομία της ΕΕ παραμένει στην κορυφή της ατζέντας μας.
” Το Αφγανιστάν μας αφύπνησε. Ήρθε η στιγμή να της δώσουμε μια στρατιωτική δύναμη ικανή να πολεμήσει αν χρειαστεί, πρόσθεσε”.
Η Ελληνική στρατιωτική διπλωματία και ο ρόλος της στην εξυπηρέτηση των Εθνικών συμφερόντων
Με την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Σαχέλ , ασκούμε την τέχνη της στρατιωτικής διπλωματίας, η οποία είναι η μόνη στην εποχή μας, που φέρνει απτά οφέλη για την χώρα μας.
Οι καιροί που η Ελλάδα πίστευε ότι με όπλο μόνο το Διεθνές Δίκαιο και ο γεγονός ότι ανήκει στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, αρκούσαν προκειμένου να εξασφαλίσει τη σταθερότητα και την ειρήνη, δυστυχώς έχει παρέλθει προ πολλού.
Ο κόσμος έχει γίνει περισσότερο πολύπλοκος και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις πολυμερείς με τη συμμετοχή πάρα πολλών κρατών.
Οι λεγόμενοι “Εθνικοί πόλεμοι” του παρελθόντος όπου κατά βάση μια χώρα πολεμούσε ενάντια στην άλλη έχουν τελειώσει προ πολλού.
Για παράδειγμα στη Συρία και στον εμφύλιο πόλεμο που βιώσε και βιώνει μετέχουν μετέχουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, οι ΗΠΑ, Ρωσία, Τουρκία, Ιράν, Ισραήλ, Γαλλία και με τη μορφή μισθοφόρων ακόμη και εθνότητες από την Υπερκαυκασία, καθώς και οι τρομοκράτες του ISIS.
Αυτά τα γράφουμε για να αντιληφθούμε ότι σε έναν υποτιθέμενο ελληνοτουρκικό πόλεμο, δεν θα βρεθούμε αντιμέτωποι Ελλάδα και Τουρκία μόνο, αλλά ούτε και θα είμαστε μόνοι όταν θα προσπαθήσουμε να διασφαλίσουμε τα συμφέροντα μας , τόσο εμείς όσο και οι Τούρκοι.
Ο καθένας θα έχει στο πλευρό τους φίλους και συμμάχους του. Το σε ποιόν βαθμό αυτοί θα εμπλακούν αυτό θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το τι έχεια κάνει εσύ ως χώρα για αυτούς.
Τα παραπάνω αποτελούν απάντηση στους επικριτές της αποστολής ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στο Σαχέλ αύριο και ενδεχομένως στο Ιράκ μεθαύριο.
Για του λόγου το αληθές όταν στείλαμε πριν κάποιο διάστημα μια συστοιχία πυραύλων Patriot στην Σ.Αραβία, το Ριάντ αποφάσισε εκτός όλων των άλλων, να επενδύσει άμεσα στην χώρα μας 5 δις δολάρια, ενώ τα μακροχρόνια οφέλη της συνεργασία μας με του Σαουδάραβες δεν είναι ακόμη ορατά.
Η αποστολή ελληνικών δυνάμεων στο Σαχέλ, είναι μια ανάγκη που απορρέει όχι μόνο από την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία, αλλά και από αυτή της ΕΕ στην Αφρική, με σκοπό την ασφάλεια και την παραμονή των Αφρικανών στις χώρες τους, και την μη μετακίνηση τους στην Νότια Ευρώπη.
Με ευχολόγια και πολιτικές ατάκες τίποτα από όλα αυτά δεν γίνεται πραγματικότητα.
Η τουρκική στρατιωτική διπλωματία
Οι Τούρκοι έχουν στρατιωτικό προσωπικό σε χώρες της Αφρικής, ειδικά στην Λιβύη και τη Σομαλία, αλλά και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, Συρία, Βοσνία έως και το Κατάρ.
Ειδικά η στενή σχέση της Τουρκίας με το Κατάρ και το Αζερμπαϊτζάν, χώρες με τις οποίες έχει υπογράψει αμυντική συμφωνία θα μας απασχολήσουν έντονα το προσεχές διάστημα, αφού πλέον εάν η Τουρκία πολεμήσει με την Ελλάδα οι δύο χώρες σύμμαχοι της Τουρκίας, θα δράσουν εναντίον μας.
Τούρκοι στρατιώτες πολεμούν σε ενεργά μέτωπα, ειδικά στην Συρία, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία, ενώ η Άγκυρα αποκτά ερείσματα παντού.
Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα;
Η Ελλάδα με οφείλει και πρέπει να δραστηριοποιήσει τις ένοπλες δυνάμεις της, απαιτώντας ανταλλάγματα φυσικά, με στόχο να κάνει αισθητή την παρουσία της σε περιοχές που έχουμε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον, για να ζητήσει μετά οτιδήποτε σχετικά με τα συμφέροντα της και να μας “ακούσουν” οι σύμμαχοι μας με προσοχή.
Αν δεν πράξουμε τα αυτονόητα, τότε η ωμή πραγματικότητα θα μας προσπεράσει και θα δούμε άσχημες εξελίξεις σε όλα τα πεδία του εθνικού μας ενδιαφέροντος.
pentapostagma.gr
