Γράφει ο Νεκτάριος Δαπέργολας
Εἰλικρινά πάντως ἀπορῶ μέ ὅσους σοκαρίστηκαν ἤ θύμωσαν μέ τήν πρόσφατη ἀνακοίνωση γιά τίς μισθολογικές αὐξήσεις τῶν μητροπολιτῶν.
Στήν πραγματικότητα τά ποσά πού γράφτηκαν εἶναι ἀπειροελάχιστα σέ σύγκριση μέ τίς ὑπηρεσίες πού προσέφεραν (καί συνεχίζουν νά προσφέρουν) οἱ λεγάμενοι στό καθεστώς.
Θυμηθεῖτε τήν στάση τους στά χρόνια τῆς ψευτοπανδημίας (μέ τά μπόλια, τούς κλειδαμπαρωμένους ναούς, τά ὑγειονομικά συνοδικά παλιόχαρτα καί τήν διήμερη Ἀνάσταση), θυμηθεῖτε τί εἶπαν (ἤ γιά τήν ἀκρίβεια τί
ΔΕΝ εἶπαν) γιά τήν προδοσία τῆς Μακεδονίας καί τό συνολικό ἐν ἐξελίξει ξεπούλημα τῆς πατρίδας, θυμηθεῖτε τήν ἄθλια στάση τους ὅταν ψηφίζονταν οἱ σοδομονόμοι καί οἱ υἱοθεσίες παιδιῶν,
θυμηθεῖτε τί διακηρύσσουν ἀπό ἄμβωνος γιά τίς νέες ταυτότητες καί τόν Προσωπικό Ἀριθμό,
θυμηθεῖτε τήν ὁλοκληρωτική προδοσία καί οἰκουμενιστική ἅλωση τῆς Ὀρθοδοξίας πού πραγματοποιεῖται μέ τήν πλήρη εὐθύνη τους ἐδῶ καί πολλά χρόνια, σκεφτεῖτε τίς στενές σχέσεις πολλῶν ἐξ αὐτῶν μέ λέσχες καί στοές, σκεφτεῖτε καί τήν ἐξοργιστική χαμέρπεια ἀπέναντι στά πολιτικά ἀνθυποσκύβαλα τοῦ ἀντίχριστου χουντοκαθεστῶτος, μέ τά ὁποῖα χαριεντίζονται καθημερινά ἀντί νά τούς πετᾶνε κλωτσηδόν ἔξω ἀπό τίς ἐκκλησίες.
Ὅταν ἡ στάση ὅλων αὐτῶν τῶν δῆθεν πνευματικῶν ποιμένων κυμαίνεται ἀπό τήν πλήρη καί ξεδιάντροπη στήριξη τοῦ καθεστῶτος καί τῆς νεοταξικῆς ἀτζέντας ἕως τήν ἁπλή ἀφωνία στίς θεωρητικά καλύτερες τῶν περιπτώσεων ἀνάμεσά τους (μία ἀφωνία βεβαίως ἐπίσης ἐπαίσχυντη, γιατί ἁπλούστατα καί ὁ σιωπῶν δοκεῖ συναινεῖν) καί ἀπό τήν στιγμή πού τόσο κόσμο ἀκόμη ἐπηρεάζουν καί κρατοῦν πειθήνιο, ἀκατήχητο καί ἀποκοιμισμένο, θεωρεῖτε δηλαδή ἐσεῖς πολλά αὐτά πού τούς δίνει ὡς αὔξηση ἡ κυβερνῶσα συμμορία;
Εἰλικρινά, ἐγώ τά ἀποκαλῶ ψίχουλα.
Μιλᾶμε γιά μεγάλη ἀδικία δηλαδή καί πάρα πολύ χοντρό ρίξιμο!
Μέ τέτοιες προσφερόμενες ὑπηρεσίες, θά ἔπρεπε νά εἶναι σέ πραγματικά πρωτοφανῆ ὕψη τό payroll…ω
