Μιλάμε για μια χαμένη γενιά…

Η έκθεση αναφέρει ότι οι πωλήσεις iPhone σημείωσαν πτώση 77% σε ετήσια βάση τον Απρίλιο, ενώ παράλληλα μειώθηκαν κατά 56% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα.

Αυτά τα αποτελέσματα οφείλονται στο λουκέτο που μπήκε στα καταστήματα.

Τα εμπορικά καταστήματα της Apple άρχισαν να κλείνουν στις ΗΠΑ από τις 14 Μαρτίου, γεγονός που συνέβαλε σημαντικά στην επιδείνωση των πωλήσεων…

Θα υπάρξουν χιλιάδες ειδήσεις σαν την παραπάνω τις επόμενες μέρες και ενδεχομένως και τους επόμενους μήνες αν προκύψει ένα δεύτερο κύμα της επιδημίας.

Πολύ πιθανό είναι επίσης τον Μάϊο και τον Ιούνιο, μόλις ανοίξει η οικονομική δραστηριότητα, οι απώλειες εταιρειών όπως της παραπάνω να αποκατασταθούν. Κάποιος που σχεδίαζε να αλλάξει κινητό (ή κάτι ανάλογο) φέτος και δεν μπόρεσε να το κάνει τον Απρίλιο λόγω «καραντίνας» θα το κάνει μόλις τα μέτρα αποσυρθούν…

Όμως τα έσοδα που έχασε ένα εστιατόριο (επιχείρηση εστίασης και ψυχαγωγίας…) τον Απρίλιο δεν θα αποκατασταθούν τον Μάιο ή τον Ιούνιο. Το ίδιο ισχύει και για τα τουριστικά έσοδα που θα χάσουν χώρες σαν την Ελλάδα.

Υπάρχουν λοιπόν απώλειες που είναι «αναπληρώσιμες» και ως εκ τούτου αποκαταστάσιμες και απώλειες που δεν αποκαθίστανται και θα «φορτωθούν» σε οικονομίες και επιχειρήσεις μόνιμα.

Δυστυχώς το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής οικονομικής δραστηριότητας αφορά μη αναπληρώσιμες απώλειες. Τα έσοδα που έχασε το εστιατόριο ή η καφετέρια της γειτονιάς τον Απρίλιο και τον Μάιο δεν θα αναπληρωθούν τον Ιούνιο ακόμη και αν οι δουλειές πάνε καλά…

Ακόμη και σε ένα ιδανικό σενάριο όπου τον Ιούνιο επιστρέφουμε 100% στην προ επιδημίας κανονικότητα, οι απώλειες αυτές θα βαρύνουν τον ετήσιο ισολογισμό της εταιρείας και κατά συνέπεια και το αξιόχρεό της.

Το ίδιο θα συμβεί και με τα εκατομμύρια τουρίστες που δεν θα επισκεφθούν φέτος χώρες σαν την Ελλάδα. Ακόμη και ρεκόρ επισκέψεων να υπάρξει του χρόνου οι απώλειες του 2020 θα φορτωθούν στους ισολογισμούς των εταιρειών και κατά συνέπεια και των τραπεζών και των προμηθευτών τους…

Εκ πρώτης όψεως λοιπόν υπάρχουν δυο κατηγορίες εταιρειών και οικονομιών που πλήττονται από την «καραντίνα» του Απριλίου-Μαΐου: αυτές που μπορούν να καλύψουν μέρος των απωλειών αργότερα και αυτές που δεν μπορούν.

Η Ελλάδα και οι ελληνικές επιχειρήσεις είναι στην κατηγορία αυτών που πλήττονται σκληρότερα.

Οι επιχειρήσεις εστίασης και ψυχαγωγίας όμως στις σύγχρονες οικονομίες της Δύσης είναι αυτές που απασχολούν ένα σημαντικό ποσοστό του εργατικού δυναμικού. Οι απώλειες που θα υποστούν οι επιχειρήσεις αυτές στους ισολογισμούς του 2020 θα έχουν σαν συνέπεια την απώλεια εισοδήματος για μια σημαντική μερίδα εργαζομένων, άρα και την αγοραστική τους δύναμη.

Εταιρείες σαν αυτές που παράγουν και πωλούν τηλέφωνα, αυτοκίνητα, είδη ένδυσης κλπ θα πληγούν σε δεύτερη φάση, όταν εξαντληθούν τα επιδόματα με τα οποία οι κυβερνήσεις έτρεξαν να συνδράμουν όσους έχασαν το εισόδημα λόγω της «Καραντίνας»…

Όλα αυτά με βάση μόνο τις συνέπειες της «Καραντίνας» της Άνοιξης του 2020. Αν από το Φθινόπωρο υπάρξει και δεύτερο κύμα επιδημίας η επιδείνωση της κατάστασης θα είναι πολλαπλάσια.

Ακόμη και αν δεν υπάρξουν οριζόντια μέτρα «απομόνωσης», η αύξηση των κρουσμάτων και των θανάτων θα οδηγήσει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού να λάβει μέτρα με δική του πρωτοβουλία.

Αν ένας μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων και εργαζομένων χάσει ένα μεγάλο μέρος του εισοδήματος μια χρονιά οι απώλειες αυτόματα διαχέονται σε ολόκληρη την οικονομία.

Τα μέτρα στήριξης της οικονομίας που λαμβάνουν κυβερνήσεις και Κεντρικές Τράπεζες μπορεί να επιδρούν ανακουφιστικά πρόσκαιρα, όμως δεν αποτελούν πανάκεια.

Αυξάνουν το χρέος των κρατών και μειώνουν την αξιοπιστία των κεντρικών τραπεζών άρα και των νομισμάτων που αυτές εκδίδουν.

Υπάρχουν χώρες με χαμηλό χρέος που θα αυξήσουν το χρέος και θα καλύψουν μέρος των ζημιών. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως θα το αντιμετωπίσουν αυτές που έχουν υψηλότερο χρέος.

Υπό αυτήν την έννοια ο δρόμος της εξόδου από την κρίση για χώρες όπως η Ελλάδα είναι μακρύς…

Για την ακρίβεια βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή της διαδρομής. Στην Ελλάδα με την ατυχία να έχουμε ήδη μια χαμένη δεκαετία στην πλάτη μας αν χάσουμε και μια ακόμη θα μιλάμε για μια χαμένη γενιά…

Αυτό είναι πρόβλημα ιστορικών διαστάσεων.

πηγή: capital.gr
simeiakairwn