Μετά και από την τελευταία επανεμφάνιση ατσαλάκωτων, σοφών και υπερεκτιμημένων ηγετών, που μάλλον έπασχαν και από χρόνια αφωνία, καταρρίπτω τον μύθο των «μεγάλων» της πολιτικής.
Ο μύθος των «μεγάλων» της πολιτικής, από τις μεγαλύτερες απάτες, έχει εδραιωθεί σκόπιμα δια μέσου των αιώνων σε όλα τα έθνη.
Η αμφισβήτηση τους θεωρείται ιεροσυλία, παρά το γεγονός ότι, αποτελούν κατασκευάσματα μιας καλοστημένης απάτης και παραπλάνησης, για να διαιωνίζει το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα την βούληση του και επιβολή του στους λαούς.
Με χαλκευμένη υστεροφημία ηρωοποιούνται και εξαγιάζονται οι «μεγάλοι» της πολιτκής.
Η πολιτική τους δράση μεταμορφώνεται σε εθνική προσφορά και απολαμβάνουν την πλύση εγκεφάλου των πολιτών, για απολαβή τιμών και αξιωμάτων, που επί της ουσίας δεν αξίζουν.
Η προσωνυμία «Εθνάρχης» δεν οφείλεται στην αρετή, στο ήθος και την προσφορά τους, αλλά στην τυφλή υποταγή στα κέντρα αποφάσεων που υπηρετούν πιστά ως τον θάνατο τους.
Η φήμη τους παραμένει ζωντανή και διαιωνίζεται ακόμη και μετά από την βιολογική τους απώλεια.
Την καλλιεργούν και την ωραιοποιούν οι κατεστημένες εξουσίες για να καθυποτάξουν πνευματικά τους άμοιρους πολίτες.
Η ηρωοποίηση και Θεοποίηση ακόμη των πολιτικών, αποτελεί συχνό φαινόμενο, για να υποτάσονται οι μάζες.
Είναι οι «μεγάλοι, σωτήρες» και «σοφοί», που κυριαρχούν στους λαούς, που υποτάσσονται σε αυτούς πρόθυμα και πιστά, απολαμβάνοντας ευτυχισμένοι την υποταγή τους.
Έτσι, αυτοί που επί της ουσίας δεν αξίζουν παρά μόνο περιφρόνησης, κατάπτυστα πρόσωπα του δημόσιου βίου, θεωρούνται ιερά και αδιαμφισβήτητα. Μνημονιακοί και κάθε άλλου είδους δήμιοι, επί της ουσίας τύραννοι των λαών, εξευγενίζονται και απολαμβάνουν φωτοστέφανου.
Το να ασκηθεί έρευνα και κριτική στο πρόσωπό τους, θεωρείται βέβηλη και αντεθνική πράξη.
Έτσι εδραιώνεται η φήμη πολιτικών, που αντί να καταγραφούν ως δυνάστες καθημερινής φρίκης και να αποτελούν όνειδος, απολαμβάνουν αιώνια τιμών και αξιωμάτων.
Νομιμοποιούνται από το κατεστημένο οι υπηρέτες του, για να διαιωνίζουν την συνεχή, μεγάλη και τραγική εξαπάτηση των λαών που δήθεν υπηρετούν.
Το ψεύδος και η μυθολογία γύρω από τα πολιτικά πρόσωπα, αποτελούν τα όπλα της κατεστημένης εξουσίας για την διαχρονική εξαπάτηση των λαών.
Χρειάζεται πολύς μόχθος για να λάμψει η αλήθεια γύρω από την προσφορά των «μεγάλων» της πολιτικής.
Απαλλαγμένοι από συναισθήματα, μόνο τότε μπορούμε να αντιληφθούμε το παραμύθι και να διακριβώσουμε την αλήθεια.
Οι λαοί βρίσκονται σε μειονεκτική θέση απέναντι στον μύθο των «μεγάλων» της πολιτικής, διότι φανατίζονται και αποτελούν τα εύκολα θύματα της χειραγώγησης τους.
Έτσι διαπιστώνουμε ότι, ο τίτλος του Εθνάρχη και του Μέγα πολιτικού, δεν αποτελεί συνέπεια ιστορικών/πολιτικών συνθηκών, επί της ουσίας τιμητικών αναγνωρίσεων και γενικής αποδοχής, αλλά συστηματικής προπαγάνδας της εκάστοτε εξουσίας.
Οι λαοί οφείλουν να μην ξεχνούν το σοφό ρητό του Διόδωρου: «Της ιστορίας ιερόν είναι την αληθείαν ηγούμεθα».
Συμπέρασμα: Προσοχή στις σειρήνες και στην κάλπη επιλέγουμε πάντα με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και μόνο.
Διαφορετικά δικαιώνουμε τις επιλογές της πολυεθνικής εξουσίας και των πολιτικών που τους υπηρετούν εις βάρος μας.
Ας βάλουμε τέλος στην διαχρονική νοθεία του πολιτικού βίου και στην παραμόρφωση του από συμφέροντα που δεν επιζητούν την ευτυχία των λαών αλλά των προσωπικών τους συμφερόντων και έτσι να γκρεμίσουμε τον μύθο των «μεγάλων» της πολιτικής.
Μιχαήλ Καϊκουνίδης, Μέλος Κεντρικής Επιτροπής Παράταξης ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ, πρώην υποψήφιος Ευρωβουλευτής.
