Εδώ και πολύ καιρό, γνωστοί προπαγανδιστές πάσης φύσεως, (για το θεαθήναι αντιδιζωνικοί, παρασκηνιακά λάτρεις της ΔΔΟ)…”αγωνίζονται” και “αγωνιούν” να πείσουν ότι όσοι Αντιστέκονται στην άθλια και προδοτική ΔΔΟ, είναι…μονολιθικοί!
Τι κατάντια, τι παρακμή, τι μεθόδευση, τι απύθμενη υποκρισία, τι βεβήλωση της μνήμης όσων αντιστάθηκαν και αφιέρωσαν όλη τους τη ζωή στον αγώνα κατά της ΔΔΟ…όταν γράφουν και αναφέρονται με περισσή ευκολία, δήθεν συγκίνηση και φαρισαϊσμό στις επετείους των γνήσιων αγωνιστών μας, που είχαν ταχθεί εμπράκτως κατά της ΔΔΟ και το γνωρίζουμε όλοι, τότε…αίφνης θυμούνται την Αντίσταση, τη θυσία και τον αγώνα τους! Τότε μόνο οι γνήσιοι αγωνιστές- που έχουν φύγει πια από αυτή τη ζωή- είναι Αντιστασιακοί και όχι…μονολιθικοί!
Άρα γιατί όσοι συνεχίζουν ενσυνείδητα τον αγώνα και τη γνήσια Αντίσταση κατά της άθλιας ΔΔΟ είναι…μονολιθικοί; Γιατί δεν τολμούσαν οι πάσης φύσεως προπαγανδιστές – εραστές της ΔΔΟ τόσες δεκαετίες και όσο βρίσκονταν ακόμη εν ζωή οι γνήσιοι αγωνιστές να τους κατηγορήσουν ως…μονολιθικούς; Γιατί δεν τολμούσαν να τους κοιτάξουν τότε κατάματα και να τους αποκαλέσουν έτσι, όπως με θρασυδειλία κάνουν τώρα σε όσους απέμειναν να αγωνίζονται έντιμα, τιμώντας τη μνήμη και το παράδειγμα ζωής τους;
Μπορούν να μας ξεκαθαρίσουν οι προπαγανδιστές υπέρ της αγγλοτουρκόφιλης ΔΔΟ, είναι…μονολιθικός ο αγώνας και η Αντίσταση ή μονόδρομος, αδήριτη ανάγκη, αυτονόητο και ιερό καθήκον όλων μας;
Όσοι υπερασπίζονται δημοσίως και παρασκηνιακά την βρετανοτουρκόφιλη ΔΔΟ, να σκέφτονται καλά πριν ξεκινήσουν τη…γνωστή προπαγάνδα τους, (άραγε με ποιο όφελος); ότι με τη στάση τους αυτή προδίδουν την Κύπρο μας και προσφέρουν ουσιαστικά
τις…”υπηρεσίες” και τον υπέρμετρο…”ζήλο” τους στον κατακτητή που όλες αυτές τις δεκαετίες μάτωσε και εξακολουθεί να την ματώνει.
Να σεβαστούν έστω και τώρα τη μνήμη όσων εμπράκτως αγωνίστηκαν σε όλη τους τη ζωή κατά της ΔΔΟ και να αφήσουν ανενόχλητους, χωρίς βρετανοτουρκόφιλη προπαγάνδα και παρασκηνιακές μεθοδεύσεις όσους τολμούν ακόμη να αγωνίζονται ακάθεκτα για την Απελευθέρωση της Κύπρου μας…
Σοφία Παπανικολάου
