Όταν η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν και τις αντίστοιχες του δυτικού κόσμου να τις ελέγξουν διά της δράσης των μυστικών τους υπηρεσιών, το μυαλό του καθένα πηγαίνει αυτόματα, κυρίως στην ισραηλινή Mossad και δευτερευόντως στην αμερικανική CIA. Το μυαλό σχεδόν ποτέ δεν πηγαίνει στις ρωσικές ή/και τις κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών, λόγω των καλών σε γενικές γραμμές σχέσεων των χωρών αυτών με την Ισλαμική Δημοκρατία. Κατά συνέπεια, μόνο τρίτες και… καταϊδρωμένες ακολουθούν οι ευρωπαϊκές μυστικές υπηρεσίες!
Ακόμα κι όταν στην εξίσωση εμφανίζεται η Ευρώπη, είναι φυσιολογικό οι υποψίες να πέφτουν κυρίως στους Βρετανούς της MI-6 και μετά στους Γάλλους και τους Γερμανούς. Όταν όμως διαβάζεις στην έγκυρη Jerusalem Post ότι στην επιχείρηση που προκάλεσε τη μεγαλύτερη ίσως ζημιά στο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, το πιο κρίσιμο μέρος του σχεδίου εκτελέστηκε από τις ολλανδικές μυστικές υπηρεσίες (AIVD), η υπόθεση αποκτά τεράστιο ενδιαφέρον.
Παρότι διανύουμε την εποχή του “η ισχύς εν τη ενώσει” και στις μυστικές υπηρεσίες, καθώς κανείς δεν μπορεί πλέον να είναι αυτόνομος. Για πολλούς λόγους… Από την κοινότητα των απειλών, έως το πεπερασμένο των δυνατοτήτων ακόμα και των πλέον διαβόητων μυστικών υπηρεσιών της υφηλίου. Ίσως διότι όσο πιο… διαβόητος είσαι, τόσο περισσότερο προσελκύεις πάνω σου τις προσπάθειες των “αμυνομένων” στον τομέα της αντικατασκοπείας.
Η είδηση ουσιαστικά, ήδη αναφέρθηκε. Οι Ολλανδοί κατάφεραν να στρατολογήσουν -ή διέθεταν ήδη- κάποιο πρόσωπο, το οποίο με τη σειρά του κατόρθωσε να αποκτήσει πρόσβαση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Νατάνζ, με τελικό αποτέλεσμα να κατορθώσει να “φυτέψει” στα βιομηχανικά πληροφορικά συστήματα τον καταστροφικό ιό Stuxnet.
Το αποτέλεσμα ήταν αρκούντως καταστρεπτικό, καθώς φέρεται να κατέστρεψε 2.000 συσκευές φυγοκέντρισης, καθυστερώντας -σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών- τα σχέδια εμπλουτισμού ουρανίου για μερικά τουλάχιστον χρόνια.
Προφανώς οι ολλανδικές υπηρεσίες έδρασαν για λογαριασμό των Ισραηλινών και των Αμερικανών και πέραν της στρατολόγησης του προσώπου-κλειδιού για την επιχείρηση, φέρονται αν έδωσαν και σημαντικές πληροφορίες τεχνικού περιεχομένου, οι οποίες βοήθησαν τους “προγραμματιστές” του Stuxnet να λειτουργήσει αποτελεσματικά και να κάνει τη δουλειά για την οποία “χτίστηκε”.
Παρότι προκάλεσε ζημιές και προκάλεσε τεράστια ανησυχία στην παγκόσμια κοινότητα του διαδικτύου, με τις κορυφαίες εταιρίες κυβερνοασφάλειας να προσπαθούν για πολύ καιρό να βρουν τη λύση σε ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετώπισαν ποτέ. Ο ιός, κατά πάσα βεβαιότητα, “φυτεύτηκε” στα συστήματα των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων με τη χρήση φορητού σκληρού δίσκου (USB flash drive).
Τεχνικές πληροφορίες φέρονται να έδωσαν και οι Γερμανοί (η SIEMENS έχει κατασκευάσει τα συστήματα ελέγχου της βιομηχανικής μονάδας του Νατάνζ) και οι Γάλλοι (προφανώς μέσω της εμπειρίας τους στον τομέα της πυρηνικής βιομηχανίας, ενώ οι Βρετανοί δεν θα μπορούσαν να μείνουν απ’ έξω, χωρίς όμως να έχει προσδιοριστεί επακριβώς η συνεισφορά τους. Σε κάθε περίπτωση, επρόκειτο για τον ορισμό μια πολυεθνικής επιχειρησιακής δράσης…
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, οι συσκευές φυγοκέντρισης που κατέληξαν στο Ιράν, κλάπηκαν τη δεκαετία του 1970 από ολλανδική εταιρία. Υπεύθυνο για την κλοπή ήταν το δίκτυο του “πατέρα” του πακιστανικού πυρηνικού προγράμματος, Δρ. Αμπντούλ Καντίρ Χαν (το οποίο εξελίχθηκε σε ισλαμικό δίκτυο διασποράς της πυρηνικής τεχνολογίας).
Ο ιός Stuxnet δεν αποτέλεσε τη μοναδική επίθεση με σκοπό το σαμποτάζ στο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, αλλά οι πληροφορίες που είχαν συλλεχθεί, αξιοποιήθηκαν μετά την αρχική καταστρεπτική επίθεση, για την εξαπόλυση κι άλλων κυβερνοεπιθέσεων, η ζημιά των οποίων προστέθηκε σε αυτή της τρομακτικής επίθεσης με τον ιό.
Το κρίσιμο ερώτημα που θέτει όμως η γνωστή ισραηλινή εφημερίδα, με τους συντάκτες της να διαθέτουν -για ευνόητους λόγους- σημαντική εμπειρία στην αντιμετώπιση επιχειρήσεων του πολύ “ιδιαίτερου” κόσμου των μυστικών υπηρεσιών, είναι για ποιον λόγο αυτές οι πληροφορίες έρχονται σε αυτή τη χρονική συγκυρία στη δημοσιότητα. Τι εξυπηρετούν; Έχει κάποιον απώτερο στόχο επηρεασμού των εξελίξεων την τρέχουσα περίοδο;
Μια πιθανή εξήγηση που δίνεται, είναι ότι πρωταγωνιστής της επιχείρησης δε βρίσκεται πια στη ζωή, άρα δεν κινδυνεύει η φυσική του ασφάλεια, ή κάποιο κεντρικό πρόσωπο, ή γενικότερα “δρων” στο εν λόγω ζήτημα, έχει αποσυρθεί και επιθυμεί να πιστωθεί την επιτυχία του.
Για τους δικούς του λόγους, ψυχολογικούς, βιοποριστικούς, ή άλλους… σίγουρα ιδιοτελείς. Είναι όμως εξίσου βέβαιο, ότι οι αποκαλύψεις χάλασαν τη διάθεση σε άλλους πρωταγωνιστές και οι προσπάθειες θα επικεντρωθούν στον περιορισμό της ζημιάς που έχει γίνει…
