Randi Nord via GeopoliticsAlert.com, Zero Hedge,04/08/2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού
Κατά την επίσκεψή προ ημερών στον Λίβανο του Αμερικανού υπουργού των Εξωτερικών Μάϊκ Πομπέο, ο Πρόεδρος του Λιβάνου Μάικλ Αούν έλαβε –όπως αναφέρεται- ένα αμερικανό-ισραηλινό έγγραφο που περιγράφει λεπτομερειακά ένα σχέδιο πρόκλησης εμφυλίου πολέμου στον Λίβανο, με επιχειρήσεις ψευδούς σημαίας και ενδεχόμενης ισραηλινής εισβολής.
Μολονότι η πηγή του εγγράφου είναι ισραηλινή και εμφανίζει μια συνέργεια με την Ουάσιγκτον, κανείς δεν ξέρει ποιος το επέδωσε στον Πρόεδρο Αούν. Ο τηλεοπτικός σταθμός του Λιβάνου Al–Jadeed, το μετέδωσε αρχικά στην τηλεόραση και σε βίντεο στην ηλεκτρονική ιστοσελίδα του. Η ιστοσελίδα Geopolitics Alert το μετέφρασε στο παρόν κείμενο.
Το έγγραφο περιγράφει αμερικανικά σχέδια για την διαίρεση των δυνάμεων εσωτερικής ασφάλειας του Λιβάνου, ενός τοπικού θεσμού ξεχωριστού από τον στρατό. Το σχέδιο προβλέπει να επενδύσει η Ουάσιγκτον 200 εκατομμύρια δολάρια στις Εσωτερικές Δυνάμεις Ασφαλείας, με το πρόσχημα διατήρησης της ειρήνης, αλλά με απόκρυφο σκοπό να προκαλέσει σύρραξη εναντίον του Εσμπολά -με τα 2,5 εκατομμύρια να προορίζονται γι’ αυτόν ειδικά τον στόχο.
Το έγγραφο αναφέρει ότι ο απώτερος σκοπός είναι η αποσταθεροποίηση της χώρας, με την πρόκληση ενός εμφυλίου πολέμου στον Λίβανο «που θα βοηθήσει το Ισραήλ στην διεθνή σκηνή». Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ σχεδιάζουν να επιτύχουν τον στόχο τους με την υποστήριξη τους στις «δημοκρατικές δυνάμεις», που μοιάζει αντιγραφή της στρατηγικής που εφάρμοσαν στην Συρία, στην Λιβύη, στην Βενεζουέλα και αλλού.
΄Όπως αναφέρει το έγγραφο, μολονότι « θα χρησιμοποιηθεί το πλήρες βάρος της δύναμης πυρός που διαθέτουμε,» δεν περιμένουν την ύπαρξη θυμάτων.
Περιμένουν ωστόσο ότι ο εμφύλιος πόλεμος θα «προκαλέσει αιτήματα επέμβασης των στρατιωτικών δυνάμεων του Ισραήλ(IDF), αιτήματα τα οποία το Ισραήλ πρέπει να αποδεχτεί ύστερα από μεγάλη απροθυμία.
Το έγγραφο αναφέρει ότι το Ισραήλ θα διαδραματίσει επίσης σημαντικό ρόλο, πραγματοποιώντας μυστικές επιχειρήσεις «ψευδούς σημαίας» κατά την πρόοδο της σύρραξης. Μπορεί οι επιχειρήσεις αυτές να περιλαμβάνουν χημικές επιθέσεις, παρόμοιες με τις χημικές επιθέσεις εναντίον αμάχων στην Συρία ή ευθείες επιθέσεις εναντίον αμάχων πολιτών του Λιβάνου ή του Ισραήλ, που θα επιρριφθούν στον Εσμπολά για να δικαιολογήσουν την εξωτερικήν επέμβαση.
Ο Μάικ Πομπέο είχε σύσκεψη με Αξιωματούχους του Λιβάνου
Κατά την συνάντηση του με τον Πρόεδρο του Λιβάνου, ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών του παρουσίασε ένα τελεσίγραφο: Περιορίστε τον Εσμπολά ή να περιμένετε συνέπειες χωρίς προηγούμενο.
Σύμφωνα με την αμερικανική έκδοσηForeign Policy, ο Μάϊκ Πομπέο είπε στον Πρόεδρο του Λιβάνου ότι αν δεν κατορθώσει να εκτελέσει την αδύνατη αποστολή να εκδιώξει τον Εσμπολά από τους κυβερνητικούς θεσμούς και να απαγορεύσει τις στρατιωτικές δραστηριότητές του, ο Λίβανος πρέπει να περιμένει τον τερματισμό της αμερικανικής βοήθειας, ίσως και κυρώσεις.
«Θα απαιτηθεί θάρρος από το λιβανικό έθνος να αναμετρηθεί με την εγκληματικότητα, την τρομοκρατία και τις απειλές του Εσμπολά,» είπε ο Πομπέο.
Κατά το δείπνο, αναφέρεται ότι ο Πομπέο προειδοποίησε τους Αξιωματούχους του Λιβάνου ότι είναι και αυτοί ενδεχόμενοι στόχοι κυρώσεων, όπως και τα μέλη του Ελεύθερου Πατριωτικού Κινήματος, του κόμματος του Προέδρου Αούν, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του οποίου είναι Χριστιανοί.
Το σχέδιο εμφυλίου πολέμου που περιγράφεται στο μυστικό έγγραφο δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας. Οι Δυνάμεις Ασφαλείας του Λιβάνου δεν είναι ένα ομοιογενές σώμα. Μέλη του Εσμπολά και Χριστιανοί σύμμαχοί του κατέχουν πολλές θέσεις, όχι μόνο σε αυτές αλλά σε όλες τις δυνάμεις του στρατού και στην κυβέρνηση του Λιβάνου. Το Σύνταγμα και το πολιτικό σύστημα του Λιβάνου επιβάλλει την επαρκή συμμετοχή πολιτών όλων των θρησκειών στην κυβέρνηση. ΄Ετσι, ένας μηχανευμένος εμφύλιος πόλεμος θα πρέπει να στοχεύει στην αλλαγή του Συντάγματος ως πρώτη επιδίωξη.
Δεν είναι σαφές εάν ο Πομπέο παρουσίασε αυτό το έγγραφο στον Πρόεδρο του Λιβάνου σαν απειλή πριν την επίσημη συνάντησή τους. Σαφές είναι πάντως ότι ΗΠΑ και Ισραήλ συνωμοτούν πίσω από κλειστές πόρτες για να δημιουργήσουν εσωτερικές συγκρούσεις στην κοινωνία του Λιβάνου και στις πολιτικές διαδικασίες του, παρόμοιες με τις πρακτικές στην Συρία, την Λιβύη, την Υεμένη, την Βενεζουέλα, το Ιράν και ούτω καθεξής.
