Οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί επέστρεψαν επιτέλους στην Πατρίδα. Ήταν μία χωρίς λόγο και αιτία ταλαιπωρία, και υπέφεραν μόνο επειδή η κράτησή τους εξυπηρετούσε τον Ταγίπ Ερντογάν και την ισλαμική ατζέντα του.
Οπότε, η ελληνική πολιτική ηγεσία ας κρατήσει χαμηλά τους τόνους και ας αποφύγει τα πολλά συγχαρητήρια στον πρόεδρο της Τουρκίας, και υπεύθυνο των δεινών που υπέστησαν, ο Άγγελος Μητρετώδης και ο Δημήτρης Κούκλατζης. Ο Ερντογάν δεν αξίζει ευχαριστιών. Αντίθετα δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ τα πάθη των στρατιωτικών μας.
Από τη στιγμή, λοιπόν, που το τουρκικό πρακτορείο Ανατόλια δημοσίευσε την είδηση της απελευθέρωσης -όπως πάντα συμβαίνει- ακούσαμε παλαβά σενάρια, τα οποία δεν αξίζουν σχολιασμό. Ακούσαμε και διαβάσαμε και πολλές υπερβολές. Όπως ότι η αποφυλάκιση ήταν έργο του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ. Η «είδηση» αυτή δεν επιβεβαιώνεται και προσωπικά πιστεύω ότι το διαρρέουν οι Τούρκοι -διότι απ’ εκεί βγήκε η «είδηση»- για να παίξουν ένα επικοινωνιακό παιγνίδι.
Βεβαίως, εάν αληθεύει το σενάριο που τον θέλει να έχει ζητήσει την απελευθέρωση του Μητρετώδη και του Κούκλατζη, πρέπει να τον ευχαριστήσουμε τον πλανητάρχη. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι, είναι πως και γιατί ασχολήθηκε με τους Έλληνες στρατιωτικούς, τη στιγμή που ο ίδιος αδυνατεί να απελευθερώσει τους δικούς του ομήρους. Όλοι γνωρίζουμε τον όνομα του Πάστορα Άντριου Μπράνσον, όμως οι Αμερικανοί φυλακισμένοι είναι σχεδόν δύο ντουζίνες, όπως είχε πει ο υφυπουργός Εξωτερικών, Γουές Μίτσελ.
Τα καλά νέα είναι ότι η Ελλάδα χαίρεται σήμερα για την απελευθέρωση των στρατιωτικών μας. Την ίδια στιγμή ο πρόεδρος Τραμπ και οι συνεργάτες του βγάζουν φωτιές για τον Τούρκο ομόλογό του, Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν δείχνει πρόθεση ή διάθεση να επιτρέψει στον κ. Μπράνσον να επιστρέψει στην Αμερική. Και αυτό αποτελεί μείζον πρόβλημα που έχει μολύνει τις τουρκοαμερικανικές σχέσεις. Στο σημείο που έφτασαν τα πράγματα, η απουσία εμπιστοσύνης μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Άγκυρας, είναι στο ναδίρ και ακόμα και αν τους έδινε τον Μπράνσον, θα νόμιζαν πως ζουν στον κόσμο της φαντασίας.
Η εκπρόσωπος του κ. Τραμπ δήλωσε χθες ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος είναι απογοητευμένος με τη στάση της Τουρκία, ενώ άλλος αξιωματούχος, υπό καθεστώς ανωνυμίας, ανακοίνωσε ότι η Αμερική θα προχωρήσει σε νέες κυρώσεις. Ένας τρίτος αξιωματούχος τα είπε πιο σκληρά: ότι η Τουρκία θα έρθει αντιμέτωπη με μεγαλύτερη οικονομική πίεση. Πρόκειται, βεβαίως, για ευθεία απειλή.
Πιστεύω -λόγω εμπειρίας περισσότερο και όχι πληροφόρησης- ότι εάν ο Ταγίπ Ερντογάν, δεν απελευθερώσει τον Πάστορα και εάν δεν θέσει σε ισχύ τη διαδικασία για να τελειώσει και το δράμα των υπολοίπων Αμερικανών πολιτών, θα ανοίξει η πόρτα της …κόλασης για τον πρόεδρο της Τουρκίας. Με όποιο μιλούμε στην Ουάσιγκτον που έχει και την παραμικρή σχέση με τα θέματα αυτά εισπράττουμε μία άνευ προηγουμένου οργή για τον Ερντογάν. Και προσέξτε: είναι οι ίδιοι άνθρωποι, που παρά τα προβλήματα που τους δημιουργούσε, τον εξυμνούσαν μέχρι τον περασμένο Απρίλιο. Διότι, μετά τις επισκέψεις Αμερικανών αξιωματούχων στην Άγκυρα, εκείνο το διάστημα, άρχισε να παρατηρείται αλλαγή στη συμπεριφορά τους.
Ήταν και η πρώτη φορά που σκέφθηκαν να κοιτάξουν πραγματικά στους χάρτες της περιοχής τους εναλλακτικούς σχεδιασμούς τους για να καλύψουν την στρατηγική -τρόπος του λέγειν- θέση της Τουρκίας. Μπροστά στον άξονα Ισραήλ, Αίγυπτος, Κύπρος, Ελλάδα και Ιταλία, δεν μπορεί καμία άλλη χώρα ή περιοχή να αντέξει την οποιαδήποτε σύγκριση.
“Ο πρόεδρος Τράμπ», είπε η κ. Σάρα Χάκαμπι Σάντερτς, «αισθάνεται μεγάλη απογοήτευση για το γεγονός ότι ο πάστορας Μπράνσον δεν έχει απελευθερωθεί, καθώς και για το γεγονός ότι και άλλοι Αμερικανοί πολίτες και εργαζόμενοι σε διπλωματικές υπηρεσίες δεν έχουν αποφυλακιστεί”.
Τη Δευτέρα, ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζον Μπόλτον, είπε στον πρέσβη της Τουρκίας που τον επισκέφθηκε ότι δεν πρόκειται να γίνει καμία άλλη κουβέντα με τους Τούρκους, εάν δεν επιστρέψει ο κ. Μπράνσον στην Αμερική. Η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, επανέλαβε ότι η απελευθέρωση του Πάστορα πρέπει να γίνει στην ουσία …χθες. Πρόοδος στις συνομιλίες είναι μόνο η επιστροφή του Μπράνσον στην πατρίδα του, επανέλαβε.
Όλες οι δηλώσεις, όλες οι ενημερώσεις, σκιαγραφούν μία κατάσταση απελπιστική για τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Δεν είναι μόνο ανύπαρκτες, αλλά είναι και σε κατάσταση απόλυτης εχθρότητας. Η Αμερική και η Τουρκία είναι δύο εχθρικές χώρες. Και αυτές οι ολίγες επόμενες ημέρες θα αποδειχθούν οι πιο κρίσιμες. Στο ερώτημα «αν τα βρίσκουν ή τα σπάνε», δεν μπορεί να απαντήσει κανείς με σιγουριά. Την απάντηση δεν την έχουν ούτε οι Αμερικανοί, αλλά μόνο ο Ερντογάν. Ο πρόεδρος της Τουρκίας είναι μία διχασμένη και προβληματική προσωπικότητα. Το χειρότερο όλων είναι ότι επέλεξε μία αυτοκαταστροφική πορεία και αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να τον σταματήσει κανείς.
Το συμπέρασμα είναι ότι ο Ταγίπ Ερντογάν κλείστηκε σε ένα κλουβί δίχως πόρτες και παράθυρα… Και περιμένει κάποιον να τον διασώσει. Και αυτός σίγουρα δεν είναι ο Ντόναλντ Τραμπ.
Πηγή: hellasjournal.com
