H άνοδος και η σύγκρουση(της οικογένειας Αλαφούζου) με τη ΝΔ.

Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετατρέπεται στον εργολήπτη που αναλαμβάνει την πλειονότητα των μεγάλων έργων που έγιναν τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. 

Τα πλέον γνωστά είναι το καζίνο Μον Παρνές στην Πάρνηθα, το ξενοδοχειακό συγκρότημα του Αστέρα Βουλιαγμένης και ο Πύργος του Πειραιά, τμήμα των εγκαταστάσεων της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα, ενώ αναλαμβάνει και σημαντικά έργα στον Αξιό, στον Νέστο και της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα. 

Ο μεγαλοκατασκευαστής της εποχής κ. Αλαφούζος με τα τεράστια κέρδη που αποκομίζει από τα δημόσια έργα αποφασίζει να στραφεί στη ναυτιλία, ακολουθώντας τη μακρόχρονη παράδοση της οικογένειάς του, την οποία είχε πρόσκαιρα εγκαταλείψει. 

Εν τω μεταξύ, το 1957 και το 1958 γεννιούνται οι υιοί και κληρονόμοι του, Γιάννης και Θεμιστοκλής.

Το 1965 ο κ. A. Αλαφούζος αποκτά το πρώτο πλοίο του και μέσα σε λίγα χρόνια καταφέρνει να δημιουργήσει σημαντικό στόλο φορτηγών πλοίων. 

Ο σαντορινιός εφοπλιστής είναι από τους λίγους επιχειρηματίες που κάνει άνοιγμα στην Κίνα και στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ενωση. 

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του κ. Αλαφούζου επεκτείνονται και στην αγορά των δεξαμενόπλοιων.

 Ωστόσο το όνομα των Αλαφούζων γίνεται ευρύτερα γνωστό μετά το 1988, οπότε η οικογένεια επεκτάθηκε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. 

Το 1988, μετά τη φυγή του Γ. Κοσκωτά στη Βραζιλία, ο κ. Αλαφούζος με την προτροπή τού τότε προέδρου της ΝΔ κ. K. Μητσοτάκη αγοράζει την εφημερίδα «Καθημερινή» και τον ραδιοφωνικό σταθμό Σκάι.

Εναν χρόνο αργότερα η οικογένεια Αλαφούζου υποστηρίζει ότι έχει χρηματοδοτήσει με 1 εκατ. δολάρια τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κ. K. Μητσοτάκη. 

Ο τότε πρωθυπουργός απάντησε ότι τα χρήματα πήγαν στο ταμείο της ΝΔ. 

H σχέση συνεννόησης και επαφής με τη ΝΔ επί των ημερών του κ. Μητσοτάκη άλλαξε άρδην το 1992. 

Τότε ο κ. Ιωάννης Αλαφούζος και πέντε συνεργάτες του παραπέμφθηκαν από τον εισαγγελέα στη Δικαιοσύνη για λαθρεμπόριο καυσίμων με τα πλοία «Ενάλιος Αίθρα» και «Ασπρονήσι», αλλά στη συνέχεια αθωώθηκαν.

Οι σχέσεις ΝΔ – Αλαφούζου σταδιακά χειροτερεύουν. 

Στις 8 Οκτωβρίου 1993, λίγες ημέρες πριν από τη διεξαγωγή των εθνικών εκλογών, η οικογένεια Αλαφούζου περνάει στην αντεπίθεση, καθώς καταγγέλλει τον τότε πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη ότι εκτοξεύει ψευδείς κατηγορίες εναντίον της. 

Τότε μάλιστα ο κ. Αλαφούζος δημοσιοποιεί ότι είχε χρηματοδοτήσει τον κ. Μητσοτάκη προσωπικά. 

Στις 10 Οκτωβρίου η ΝΔ χάνει τις εκλογές από το ΠαΣοΚ με διαφορά 7,5 μονάδων (39,30% έναντι 46,88%).

Το 1993 οι δύο γιοι του κ. Αλαφούζου είχαν ήδη αρκετή εμπειρία από την ενασχόληση με τις επιχειρήσεις του πατέρα τους. 

Ο κ. I. Αλαφούζος έχει παραλάβει από τον πατέρα του το ραδιόφωνο του Σκάι από το 1993, ενώ προσφάτως, τον Νοέμβριο του 2005, ανέλαβε και επισήμως την ευθύνη του τηλεοπτικού σταθμού Smart TV, ο οποίος δεν λειτουργεί ακόμη. 

Πάντως η προηγούμενη προσπάθεια της οικογένειας Αλαφούζου να ασχοληθεί με την τηλεόραση είχε αποτύχει. 

Το 1997, ύστερα από πολλαπλές ανεπιτυχείς προσπάθειες να ανεβάσει τα νούμερα του τηλεοπτικού σταθμού Σκάι, ο κ. I. Αλαφούζος πούλησε τον τηλεοπτικό σταθμό, τη διεύθυνση του οποίου είχε αναλάβει ο κ. Στ. Τσοτσορός.

Το 2001 ο κ. I. Αλαφούζος είχε καταδικαστεί από το B´ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά για χρέη προς το Δημόσιο. 

Δεν ήταν όμως η μοναδική φορά που τα δικαστήρια του Πειραιά ασχολήθηκαν με υποθέσεις της οικογένειας Αλαφούζου. 

Το 2002 και το 2003 σε αίθουσες του Πλημμελειοδικείου ουκ ολίγες φορές διασταύρωσαν τα ξίφη τους οι δικηγόροι της «Καθημερινής» και του επιχειρηματία κ. Σ. Κόκκαλη, εναντίον του οποίου η εφημερίδα είχε εξαπολύσει επίθεση.

Ο κ. Θ. Αλαφούζος, έναν χρόνο μικρότερος από τον αδελφό του, είναι ο εκδότης της «Καθημερινής». 

Για αρκετά χρόνια συμμετείχε στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας Τηλέτυπος, η οποία ελέγχει τον τηλεοπτικό σταθμό Mega, από τον οποίο η οικογένεια Αλαφούζου έχει πλέον αποχωρήσει.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ