Οι παραδοσιακοί παπάδες, που θα αρνηθούν τον επικατάρατο εμβολιασμό, θα έχουν το μεγαλύτερο βάρος, ρόλο και πρόβλημα όσο, ομοίως, και την ανάγκη να βρουν τρόπους και μεθόδους “πνευματικής επιβίωσης” για το δικό τους ποίμνιο.
Πρέπει να είμαστε συμβιβασμένοι με την ιδέα, ότι σε κάποια στιγμή στη χώρα μας (παρόλο που ΔΕΝ θα γίνουν συμβατικοί και πυρηνικοί πόλεμοι όπως σε ΟΛΕΣ τις άλλες χώρες) θα συμβούν τέτοια γεγονότα (συμπεριλαμβανομένων και των συνεπειών του εμβολιασμών) που θα περπατάς μισή ώρα δρόμο για να βρεις κάποιον, για να τον κάνεις αδελφό, όπως μας ενημέρωσε εγκαίρως ο Άγιος Κοσμάς μας ο Αιτωλός.
«Να διαβάσετε πολύ προσεκτικά το βιβλίο «Το Οδοιπορικό Ραβδί» του Νικηφόρωφ-Βόλγιν (https://tideon.org/content/Parathriskeia/Documents/To_Odoiporiko_Rabdi-1.pdf). Είναι μόνον 113 σελίδες και αποτελεί ένα έξοχο προοίμιο και γενικό οδηγό για όλα αυτά που μας προείπαν οι Άγιοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού μας. Να το διαβάσετε και να το προτείνετε και σε ιερείς του Υψίστου:
Διότι, οι παραδοσιακοί παπάδες θα έχουν το μεγαλύτερο βάρος, ρόλο και πρόβλημα όσο, ομοίως, και την ανάγκη να βρουν τρόπους και μεθόδους “πνευματικής επιβίωσης” για το δικό τους ποίμνιο.
Ίσως πάμε σε ..κατακόμβες για μια ακόμη φορά. Ας θυμηθούμε τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους, όπου οι ιερείς του Κυρίου μας έβαζαν το αντιμήνσιο στον ντορβά τους και έτρεχαν πόρτα-πόρτα, στα σκοτάδια, μέρα-νύχτα, κρυφίως και με τον “φόβο των Ιουδαίων” σε ένα προς ένα από τα πρόβατά τους. Σπίτι-σπίτι. Αχυρώνα-αχυρώνα. Για να παντρέψουν, βαφτίσουν, κηδέψουν,..».
