Το μεγάλο δίλημμα
Αυτήν την περίοδο όμως το ελληνικό γενικό επιτελείο αιωρείται ένα μεγάλο δίλημμα, με την επικείμενη έξοδο του τουρκικού πολεμικού στολίσκου που θα συνοδεύει το πλωτό γεωτρύπανο Abdulhamid Han σε Α.Μεσόγειο και Αιγαίο.
Το που θα πρέπει να δοθεί η “μάχη”, για να μπλοκαριστεί η ρότα στην συνέχεια του τουρκικού πλωτού γεωτρύπανου, προς τα ελληνικά χωρικά ύδατα, από Ρόδο μέχρι την Κρήτη.
Οι Τούρκοι θα επιδιώξουν να κάνουν σε αυτήν την περιοχή αισθητή την παρουσία τους, δεδομένης της ρευστής κατάστασης στην Λιβύη, για να “οριοθετήσουν” την περιοχή του παράνομου Τουρκολυβικού μνημονίου, όπως αναφέρουμε ως ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ εδώ και καιρό, βασιζόμενοι σε δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων και ειδικών του καθεστώτος Ερντογάν.
Υπάρχει η γενική ιδέα όμως σε πολλούς εντός Ελλάδος, ότι “αν δεν σταματήσουμε το τουρκικό γεωτρύπανο στην ευρύτερη περιοχή της Κύπρου με κάποιου τύπου “επεισόδιο”, τότε θα αναγκαστούμε να το σταματήσουμε κοντά στις ακτές της Κρήτης, πιθανόν ακόμη και με πολεμική σύγκρουση”.
Πρόκειται σαφώς για μια εξέλιξη που δεν επιθυμεί η ελληνική πλευρά, ειδικά τώρα που η χώρα μας έχει πάρει το χρίσμα για να γίνει ενεργειακός κόμβος από την Ινδία και την Σαουδική Αραβία, μέχρι τα Βαλκάνια και την Α.Μεσόγειο, ως χώρα που διαθέτει όλα τα εχέγγυα για αυτό των τεραστίων διαστάσεων σχέδιο, σε συνδυασμό με τον αγωγό East Med.
Η Τουρκία από την άλλη, φέρεται να θέλει μια κλιμάκωση με την ελληνική πλευρά είτε με ένα θερμό επεισόδιο, είτε με μικρής έκτασης και διάρκειας στρατιωτική σύγκρουση, για να ακυρώσει αυτά ακριβώς τα σχέδια.
Μια δράση της Ελλάδος με στρατιωτικά μέσα στα ανοικτά της Κύπρου, προς υποστήριξη των Ελληνοκυπρίων με απελευθερωμένους όμως κανόνες εμπλοκής, και με συνεννόηση με ΗΠΑ-Ισραήλ, θα μας έδινε το τέλειο ανάχωμα στα σχέδια του Ερντογάν, που επιδιώκει να αιφνιδιάσει στο Αιγαίο.
Ένας ελληνικός στολίσκος Φρεγατών, συνοδεία υποβρυχίων Type-214, που θα έχει βέβαια αεροπορική κάλυψη από ελληνικά F-16 και Rafale στην αεροπορική βάση της Πάφου, θα έδινε τα κατάλληλα “μηνύματα” στην Άγκυρα, σε οτιδήποτε επιχειρούσε ο τουρκικός στόλος στην περιοχή κατά παράβαση των διεθνών κανόνων.
Πρόσφατα, σύμφωνα με τον ελληνικό τύπο, πιάστηκε στον ύπνο η τουρκική αεράμυνα, αφού σμήνος από οκτώ ελληνικά F-16 που απογειώθηκε από την 115 ΠΜ κατευθύνθηκε “αθέατη” από τους Τούρκους σε Κύπρο και Ισραήλ.
Αν επιτρέψουμε στους Τούρκους να αλωνίσουν στην κυπριακή ΑΟΖ, μετά θα έρθει η σειρά την περιοχής Ρόδου-Κρήτης, και εκεί θα βρεθούμε σε δυσμενή θέση αν ο τουρκικός στολίσκος εισέλθει εντός ελληνικών χωρικών υδάτων.
Η τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία εδώ και πολλά βλέπει ότι η αντίστοιχη ελληνική ηγεσία δεν δείχνει επιθυμεί στρατιωτική κλιμάκωση, και σε κάθε ελληνοτουρκική κρίση, αναζητά την μεσολάβηση ΗΠΑ-ΕΕ.
Αυτό το γεγονός, αποθρασύνει τους Τούρκους, ειδικά μετά την κρίση των Ιμίων το 1996, αυξάνοντας την προκλητικότητα τους, η οποία από το 2020 και μετά έχει ανέλθει σε δυσθεώρητα ύψη με την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά του Α.Αιγαίου.
Παράλληλα, όλοι οι Τούρκοι αξιωματούχοι κατηγορούν ξεδιάντροπα την Ελλάδα για δήθεν παραβιάσεις του τουρκικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου.
Όλα αυτά δείχνουν ότι είμαστε στην “κόψη του ξυραφιού”, με την έξοδο του πλωτού γεωτρύπανου Abdulhamid Han, με το οποίο πιθανότατα να δοκιμάσουν τις αντοχές της ελληνικής πλευράς με “ωμές προκλήσεις”.
Πολλές πληροφορίες, μη επιβεβαιωμένες προς το παρόν αναφέρουν ότι το καθεστώς Ερντογάν έχει φανατίσει μέχρι το κόκκαλο χιλιάδες πεινασμένους Τούρκους πολίτες, ότι για όλα φταίει δήθεν η Ελλάδα, και αυτό είναι άκρως επικίνδυνο αυτήν την ρευστή λόγω Ουκρανίας περίοδο που διανύουμε.
Τονίζουμε επίσης ότι για το θέμα των ελληνικών νησιών συμφωνούν Κεμαλιστές, “Γκρίζοι Λύκοι”, ισλαμιστές, εθνικιστές, και γενικά όλοι οι πολιτικοί φορείς της χώρας αυτής, που διάγει περίοδο τρομερών οικονομικών προβλημάτων, και ο λαούς τους δεν έχει να ζήσει στην κυριολεξία.
Παρόλα αυτά, θεωρούμε ότι η Κύπρος, είναι το κύριο ανάχωμα του ελληνισμού από την νότια πλευρά της τουρκικής ενδοχώρας, και αυτό οι Νεο-οθωμανοί το γνωρίζουν πολύ καλά.
Για αυτό την όποια μάχη δώσουμε με τους Τούρκους, θα πρέπει να την δώσουμε πρώτα στην Κύπρο, η οποία μετά το 1974 τελεί ουσιαστικά υπό την ομηρία των τουρκικών δυνάμεων που αριθμούν 35000 στρατιώτες, και οι οποίες έχουν επιθετική διάταξη.
Οποιαδήποτε πιθανή άμεση ενέργεια των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο κατά του ελληνισμού, θα βρει ανυπέρβλητα εμπόδια από τις πάνοπλες πλέον ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, που έχουν προετοιμαστεί και αυτές εδώ και χρόνια για κάθε ενδεχόμενο.
pentapostagma.gr
