Καεῖτε ζωντανοί, ἀνατιναχτεῖτε, πνιγεῖτε σάν τά ποντίκια, μείνετε ἄστεγοι, βουλιᾶξτε μές στό χιόνι, πεθάνετε ἀπό τήν πεῖνα, τινᾶξτε τα στά νοσοκομεῖα καί στίς παραλίες, γεμίστε καλπάζοντες καρκίνους καί ξαφνικίτιδες. Ποιός κρετίνος σᾶς εἶπε ὄτι ἡ δουλειά μας εἶναι ἡ προστασία καί ἡ σωτηρία σας; Ἡ δουλειά μας εἶναι ἀποκλειστικά καί μόνο ἠ εὐλαβική ἐφαρμογή τῶν διαταγῶν ἀπό τά ἀφεντικά.
Ἡ δουλειά μας εἶναι τά μπόλια, τό ξεπούλημα, τό διαγούμισμα, ἡ καταστροφή, οἱ κάθε λογῆς «Πρέσπες», τό γενοκτονικό σας μακέλεμα, ἡ ἀντικατάστασή σας ἀπό ἀλλόφυλα λαθραῖα στίφη. Καί πάνω ἀπ’ ὅλα βεβαίως, ἡ δουλειά μας εἶναι ὁ τρόμος σας. Ὁ τρόμος γιά τίς μιζεριασμένες ζωοῦλες σας, ὁ τρόμος γιά τη μισητή χώρα σας πού ἐπιτέλους καίγεται καί ρημάζει, γιά τά στρατόπεδα καί τίς ἀεροπορικές βάσεις σας πού ἀνατινάζονται, γιά τἠν πλήρη οἰκονομική κατάρρευση καί τίς νέες ψευτοπανδημίες πού ἔρχονται, ὁ τρόμος ἀπλῶς γιά τόν τρόμο.
Θά σᾶς ἐξαφανίσουμε. Ἤ μᾶλλον «θά σᾶς ἐπανεκκινήσουμε». Οἱ ἐντολές ἄνωθεν εἶναι σαφεῖς, βρισκόμαστε στή γέννηση ἐνός θαυμαστοῦ καινούργιου κόσμου. Βουλῶστε το, ὐπακοῦστε, καμαρῶστε με νά σᾶς ἀποτελειώνω καί νά χασκογελάω σἀν δαιμονισμένος ἡλίθιος, ξαναψηφίστε με (ἥ ψηφίστε κι ὅποιο ἄλλο δεκανίκι θέλετε – ἀκριβῶς τό ἴδιο μοῦ κάνει – μέσα στή γελοία κοινοβουλευτική ἀπάτη πού ἀποκαλεῖτε δημοκρατία), ἀπολαῦστε τήν…ὀμαλή σας προσαρμογή στό ἀνάποδο σύμπαν τοῦ homo metaversalis. Καί ἀπό πάνω θά εἶστε καί εὐγνώμονες γιά τίς κάλπικες ὑποσχέσεις πού σᾶς δίνουμε καί γιά τά ἐπιδοματικά ψίχουλα πού σᾶς πετᾶμε!
Τό καταλάβατε ἐπιτέλους, ἄθλια καί ἰδρυματοποιημένα ὑποζύγια; Ἤ μήπως τήν ἐπόμενη φορά νά σᾶς ρίξουμε καί πυρηνικά;
