Το μήνυμα που εκπέμπει πλέον το Ισραήλ προς τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι σαφές: ο πόλεμος με το Ιράν δεν αφορά πια μόνο τη Μέση Ανατολή, αλλά έχει ήδη αγγίξει την Ευρώπη. Η πιο ισχυρή αναφορά από την ισραηλινή πλευρά ήρθε από τον ίδιο τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος σε επίσημη δήλωσή του στις 2 Μαρτίου 2026 είπε ότι είχε προειδοποιήσει πως το Ιράν «θα στοχεύσει και την Ευρώπη».
Η δήλωση του Ισραηλινού πρωθυπουργού
Netanyahu on Iran:
It’s time to see the leaders of other countries join — some of them are beginning to move in that direction. pic.twitter.com/Y7nG7rsXIW
— Clash Report (@clashreport) March 22, 2026
Prime Minister Benjamin Netanyahu, at the site of the missile hit in Arad:
“If you want proof that Iran endangers the entire world, the last 48 hours have given it. In the last 48 hours, Iran targeted a civilian area. https://t.co/jRwxe6HVwq pic.twitter.com/Q98TR1SnUA
— Prime Minister of Israel (@IsraeliPM) March 22, 2026
Η αναφορά αυτή δεν έγινε στο κενό. Στις 2 Μαρτίου 2026, drone έπληξε τη βρετανική αεροπορική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου, σε ένα επεισόδιο που διεθνή μέσα περιέγραψαν ως την πρώτη επίθεση του πολέμου σε ευρωπαϊκό έδαφος. Το AP ανέφερε ότι το χτύπημα προκάλεσε περιορισμένες ζημιές, αλλά θεωρήθηκε σαφές σημάδι ότι η σύγκρουση έχει αρχίσει να ξεπερνά τα στενά όρια της Μέσης Ανατολής, ενώ το Time κατέγραψε ότι το περιστατικό οδήγησε σε αυξημένη ανησυχία για τη βρετανική και ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Από εκεί και πέρα, η Κύπρος μετατράπηκε σε σύμβολο της ευρωπαϊκής ευαλωτότητας. Στις 9 Μαρτίου 2026, ο Εμανουέλ Μακρόν βρέθηκε στην Κύπρο και δήλωσε ότι «όταν δέχεται επίθεση η Κύπρος, δέχεται επίθεση η Ευρώπη», ανακοινώνοντας παράλληλα ενίσχυση της γαλλικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ίδιο ρεπορτάζ του AP σημείωσε ότι η επίσκεψη είχε σαφή στόχο να δείξει ευρωπαϊκή αλληλεγγύη μετά το χτύπημα στο νησί.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το επιχείρημα του Νετανιάχου προς την ΕΕ είναι πολιτικά εύκολο να διαβαστεί: εφόσον η κρίση έχει ήδη «χτυπήσει την πόρτα» της Ευρώπης μέσω της Κύπρου, το Ισραήλ ζητά πιο καθαρή ευρωπαϊκή στήριξη απέναντι στην Τεχεράνη. Δεν εντόπισα αυτούσια σε μεγάλα διεθνή πρακτορεία τη φράση «είναι ώρα να μας στηρίξετε», όμως η γραμμή πίεσης προς την Ευρώπη αποτυπώνεται τόσο στις επίσημες ισραηλινές δηλώσεις όσο και στην ευρωπαϊκή κινητοποίηση γύρω από την Κύπρο.
Την ίδια στιγμή, οι Βρυξέλλες επιχειρούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην αποτροπή και στην αποφυγή γενικευμένης έκρηξης. Στις 19 Μαρτίου 2026, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ζήτησαν την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, πάγωμα των πληγμάτων σε ενεργειακές και υδάτινες υποδομές και τερματισμό των ιρανικών επιθέσεων κατά γειτονικών χωρών του Κόλπου. Αυτό δείχνει ότι, παρότι η Ευρώπη αναγνωρίζει πως η σύγκρουση πλησιάζει επικίνδυνα τα σύνορά της, εξακολουθεί να θέλει να εμφανίζεται ως παράγοντας αποκλιμάκωσης και όχι ως πλήρως εμπόλεμο μέρος.
Η ουσία, πάντως, είναι μία: η Κύπρος έχει ήδη μπει στον γεωπολιτικό χάρτη του πολέμου και το Ισραήλ χρησιμοποιεί αυτό το γεγονός για να υπογραμμίσει ότι το ιρανικό μέτωπο δεν είναι πια «μακριά». Αν αυτή η πίεση θα μεταφραστεί σε πιο αποφασιστική ευρωπαϊκή στήριξη προς το Τελ Αβίβ ή σε ακόμη πιο έντονες εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση, είναι το κρίσιμο ερώτημα των επόμενων ημερών. Η εκτίμηση αυτή προκύπτει από τον συνδυασμό της ισραηλινής ρητορικής, του χτυπήματος στην Κύπρο και της ήδη ορατής ευρωπαϊκής στρατιωτικο-διπλωματικής κινητοποίησης.
