Στην Εθνική Πινακοθήκη ΔΕΝ υπήρξε καμία χειροδικία.
Δεν υπήρξε ξυλοδαρμός.
Δεν υπήρξε επίθεση σε άνθρωπο.
Δεν υπήρξε σκηνή βίας.
Κι όμως…
Ένας εκλεγμένος Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου κρατήθηκε επί ώρες ΠΑΡΑΝΟΜΑ, χωρίς να έχει προηγηθεί άρση βουλευτικής ασυλίας, επειδή αντέδρασε σε εκθέματα που προσέβαλλαν βάναυσα την Ορθόδοξη πίστη εκατομμυρίων Ελλήνων.
Και όχι μόνο αυτό.
Η δίωξη συνεχίστηκε:
➡️ με αγωγή 500.000 ευρώ από την Εθνική Πινακοθήκη
➡️ με αγωγή 200.000 ευρώ από τον δήθεν «καλλιτέχνη»
Συνολικά 700.000 ευρώ επειδή ένας βουλευτής ύψωσε φωνή διαμαρτυρίας για την προσβολή της πίστης και των ιερών συμβόλων του λαού μας.
Την ίδια στιγμή όμως…
Σε τελικό ευρωπαϊκού κυπέλλου, μπροστά στις κάμερες, μπροστά στα μάτια όλης της Ευρώπης, καταγράφεται ΧΕΙΡΟΔΙΚΙΑ μεταξύ ισχυρών παραγόντων του δημόσιου βίου.
Εκεί υπήρξε σωματική σύγκρουση.
Εκεί υπήρξε πραγματική ένταση.
Εκεί υπήρξαν εικόνες που έκαναν τον γύρο της Ευρώπης.
Και εδώ υπάρχει κάτι ακόμη πιο προκλητικό:
Μέσα στα γήπεδα υπάρχει ειδικό και αυστηρό πλαίσιο για την αθλητική βία. Η βία σε αθλητικό χώρο δεν είναι «λεπτομέρεια». Δεν είναι κάτι που μπορεί να περνά απαρατήρητο. Είναι ζήτημα δημόσιας τάξης και σε πολλές περιπτώσεις διώκεται αυτεπαγγέλτως.
Δηλαδή, εκεί όπου υπήρχε εικόνα χειροδικίας, κάμερες, μάρτυρες και ειδική νομοθεσία για τη βία στα γήπεδα, δεν κουνήθηκε φύλλο.
Ενώ στην Εθνική Πινακοθήκη, όπου ΔΕΝ υπήρξε χειροδικία, ΔΕΝ υπήρξε επίθεση σε άνθρωπο και ΔΕΝ υπήρξε σκηνή βίας, ένας εκλεγμένος βουλευτής παρακρατήθηκε επί ώρες, χωρίς άρση ασυλίας.
Και τι έγινε;
Ποιος κρατήθηκε;
Ποιος παρακρατήθηκε επί ώρες;
Ποιος διασύρθηκε δημόσια;
Ποιος βρέθηκε αντιμέτωπος με εξοντωτικές αγωγές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ;
Κανείς.
Αυτή είναι η “ισονομία” στην Ελλάδα.
Αν είσαι απέναντι στο σύστημα, αν υπερασπίζεσαι την πίστη, την πατρίδα και τις αξίες του ελληνικού λαού, ενεργοποιείται αμέσως όλος ο μηχανισμός καταστολής.
Αν όμως ανήκεις στους ισχυρούς, στους διαπλεκόμενους και στους προστατευόμενους του καθεστώτος, τότε ξαφνικά η Δικαιοσύνη γίνεται αόρατη.
Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλη Δικαιοσύνη a la carte.
Δεν αντέχει άλλη επιλεκτική “ευαισθησία”.
Δεν αντέχει άλλο κράτος δύο ταχυτήτων.
Ο ελληνικός λαός βλέπει πλέον καθαρά:
δεν εφαρμόζεται ο νόμος το ίδιο για όλους.
