Ποτέ δεν θα γυρίσουμε την πλάτη στους βιοπαλαιστές των λαϊκών αγορών που στηρίζουν την κοινωνία.
Σήμερα είναι Σάββατο. Και για τις περισσότερες πόλεις της Ελλάδας, το Σάββατο είναι ημέρα λαϊκής αγοράς. Κι όμως σήμερα λείπουν οι άνθρωποι που ξυπνούν από τα χαράματα. Οι ήρωες τις λαϊκής…
Αναγκάστηκαν να απεργήσουν.
Γιατί η καθημερινότητά τους έγινε αβάσταχτη.
Μια βόλτα στη λαϊκή αγορά δεν είναι μόνο επικοινωνία. Είναι βίωμα. Είναι πρόσωπα. Είναι άνθρωποι που μας προσφέρουν φθηνά και ποιοτικά τρόφιμα, στηρίζοντας τον μικρομεσαίο και τον πιο αδύναμο Έλληνα πολίτη.
Οι μικροπωλητές και οι παραγωγοί των λαϊκών αγορών επιτελούν μείζον κοινωνικό έργο.
Χωρίς μεσάζοντες. Χωρίς πολυτέλειες. Με αξιοπρέπεια.
Περπατώ ανάμεσά τους… Γιατί έτσι έμαθα… Δίπλα στους ανθρώπους του μόχθου.
Και αυτό δεν είναι κάτι καινούριο.
Δεν εμφανίστηκα σήμερα, ούτε θυμήθηκα τη λαϊκή προεκλογικά.
Με γνωρίζουν. Με πιάνουν από το χέρι. Με σταματούν, μου μιλούν, μου ανοίγουν την καρδιά τους.
Γιατί η σχέση αυτή χτίστηκε με το χρόνο, με συχνή παρουσία αλλά και αλήθεια.
Όχι με κάμερες και υποσχέσεις, αλλά με το να είμαι εκεί — στα εύκολα και στα δύσκολα.
Και αυτή η αγάπη του κόσμου δεν ζητείται. Κερδίζεται.
Όχι μόνο προεκλογικά, αλλά κάθε φορά που υπάρχει πρόβλημα.
Μαθαίνω…
Για το κόστος παραγωγής που δεν βγαίνει!
Για την άδικη φορολόγηση! “μέχρι στον άνηθο και το μαϊντανό”!
Για την γραφειοκρατία χωρίς λογική!
Την ίδια στιγμή που τεράστια ποσά χάνονται εις βάρος του πρωτογενούς τομέα, βλέπε ΟΠΕΚΕΠΕ, οι μικροί πιέζονται μέχρι τέλους.
Μια στάση που θυμίζει τη συμπεριφορά του Φαρισαίου: αυστηρότητα στους αδύναμους, ανοχή στους ισχυρούς.
Γι’ αυτό δεν έμεινα στα λόγια. 📄 Κατέθεσα επίσημη Ερώτηση στο Υπουργείο, ζητώντας απαντήσεις και λύσεις.
-Η λαϊκή αγορά δεν είναι απλώς εμπόριο. Είναι κοινωνική προσφορά.
Και η πολιτική έχει νόημα μόνο όταν στέκεται δίπλα στον άνθρωπο.
Αναμένω την απάντηση της κυβέρνησης.
