Είναι ντροπή μας γιατί, αντί να σταθούμε γενναία και να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα, όποια και αν είναι αυτή, φυγομαχούμε και φορτώνουμε τα χρέη μας στα παιδιά μας και στα παιδιά των παιδιών μας. Ντροπή μας. Είμαστε δειλοί;
Όσο εμείς ο λαός δεν διαμαρτυρόμαστε και δεν εξεγειρόμαστε, κανείς
ξένος, δανειστής ή άλλος, μας παίρνει στα σοβαρά. Θα συνεχίσουν να μας εξοντώνουν μέχρι «να βάλουμε μυαλό» ή να μας τα αρπάξουν όλα. Όλοι μοιάζουμε στα μάτια των ξένων ως λαμόγια που καλοπερνάμε και θέλουμε να φάμε τα χρήματά τους.
Και καλά όσοι από εμάς έκλεψαν, αλλά όσοι όμως δεν έκλεψαν κανέναν και ήμασταν πάντα συνεπείς στις υποχρεώσεις μας, γιατί σιωπούμε; Γιατί με τη σιωπή μας και την ανοχή μας καλύπτουμε τα λαμόγια αυτής εδώ της χώρας που μας χρεοκόπησαν και τώρα μας κουνούν και το δάκτυλο; Γιατί δεν ζητάμε να μάθουμε που πήγαν τα χρήματα του ελληνικού λαού;
Είναι φόβος, είναι δειλία ή είναι μια έμφυτη τάση να καλύπτουμε τους απατεώνες;
Που πήγαν λοιπόν τα χρήματα του ελληνικού λαού;
