Διδάκτορος Βυζαντινῆς Ἱστορίας
Μέσα στήν εὐρύτερη λυσσώδη νεοταξική προσπάθεια νά χτυπηθεῖ ἡ ὀρθόδοξη πίστη καί νά μαγαριστεῖ μέ πλάνες καί δαιμονικές κακοδοξίες κυρίαρχη θέση ἔχει φυσικά ἡ ἐπίθεση κατά τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ὡς βασικό ἐδῶ καί αἰῶνες προπύργιο τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι σαφές ὅτι τό Ὄρος ἔπρεπε νά πληγεῖ καί νά ὑπονομευθεῖ, πρᾶγμα πού ζοῦμε δυστυχῶς ἐδῶ καί ἀρκετές δεκαετίες ὄχι ἀσφαλῶς μέ ἀπευθείας καί ἀπροκάλυπτα χτυπήματα, πού θά ἐνεργοποιοῦσαν συνειδήσεις καί θά προκαλοῦσαν ἀντιδράσεις, ἀλλά μέ ὕπουλους καί ὑπόγειους τρόπους. Τά κοινοτικά (καί ὄχι μόνο) κονδύλια πού εἰσέρρευσαν μέ τήν ταμπέλα τῶν συντηρήσεων-ἀναστυλώσεων, καί ἀκολούθως γιά ἀνέσεις καί πολυτέλειες, ἔπληξαν τό αὐθεντικό ὀρθόδοξο μοναστικό πνεῦμα, ἐνῶ σήμερα πιά εἴμαστε δυστυχῶς σέ θέση νά ἐκτιμήσουμε ὅτι καί τό φούντωμα τοῦ ἁγιορείτικου μοναχισμοῦ μέσα στή δεκαετία τοῦ ’70 καί τοῦ ’80, πού μέ τόση φήμη περιεβλήθη τότε καί τόσο πολύ θαυμάζαμε στά νιᾶτα μας, δέν ἦταν αὐτό ἀκριβῶς πού πιστεύαμε: χωρίς νά μηδενίζουμε τόν ζῆλο καί τήν ὄντως ἀξιοθαύμαστη ἀπόφαση ἑκατοντάδων νέων νά προσέλθουν στό ἀγγελικό σχῆμα, ἐκείνη ἡ ἄνθηση συνοδεύτηκε δυστυχῶς καί μέ τό φύτεμα μέσα στό Περιβόλι τῆς Παναγιᾶς μας πολλῶν ζιζανίων (δυστυχῶς καί ἐγκαθέτων στοιχείων), πού λειτούργησαν εἴτε ἐν παρεκτροπῇ εἴτε καί ἐν πλήρει συνειδότι ὡς δούρειοι ἵπποι γιά τήν ἅλωση τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀπό τήν ἀθρώα ἐκκοσμίκευση καί τήν πολυμέτωπη ἐπίθεση του Οἰκουμενισμοῦ.
Ἡ τελευταία τριετία ἔφερε καί ἐδῶ ἐκκωφαντικά ἀποκαλυπτήρια, ἀρχικά μέ τή χλιαρή ὑποδοχή (οὐσιαστικά στήριξη) τῆς ψευτοσυνόδου της Κρήτης, ἀκολούθως μέ τήν υἱοθέτηση τοῦ κορωναϊκοῦ καί ἐμβολιαστικοῦ ἀφηγήματος, ἐνῶ ἡ συμπόρευση μέ τό βλάσφημο Φανάρι μεταφράστηκε καί σέ ἀποδοχή τοῦ Οὐκρανικοῦ ψευδο-αὐτοκεφάλου καί κοινωνία ἤ ἔστω συγκατάβαση ἀπέναντι στούς σχισματικούς του Ἐπιφανίου. Ὄχι φυσικά ἀπό ὅλους, καθώς κάποια μοναστήρια καί ἀρκετοί σκητιῶτες καί κελλιῶτες μοναχοί ἀντιστάθηκαν καί συνεχίζουν νά ἀντιστέκονται στήν ἐπέλαση τοῦ συνολικοῦ ζόφου. Στό Ὄρος – δόξα τῷ Θεῷ – ὑπάρχουν ἀκόμη ἀναχώματα καί συνεχίζουν νά ζοῦν προσευχόμενοι Ἅγιοι. Ἡ γενικότερη εἰκόνα ὅμως εἶναι δυστυχῶς θλιβερή. Καί ἐνῶ ὅλα γύρῳ μας καταρρέουν μέ πάταγο καί ἡ μπόχα τῆς Νέας Ἐποχῆς μᾶς ζώνει ἀσφυκτικά, τό Ἅγιον Ὄρος τοὐλάχιστον ὡς ἐπίσημη φωνή χάνεται ὅλο καί περισσότερο μέσα στήν ἀφωνία, ἐνίοτε δέ καί στήν expressis verbis κακοδοξία.
Ἀφορμή γιά νά ξαναθυμηθοῦμε ὅλα τά παραπάνω, μᾶς ἔδωσε μία ἀκόμη σχετικά πρόσφατη περιοδεία ἐκπροσώπων τῆς σχισματικῆς Οὐκρανικῆς συμμορίας, πού κάλυψε μεγάλο χῶρο καί ἐπέτεινε τόν μαγαρισμό σέ πολλά μοναστικά σημεῖα τῆς Ἀθωνικῆς Πολιτείας. Ὁ λόγος γιά τόν «ἐπίσκοπο» Ἀλεξάντερ Ντραμπίνκο πού μαζί μέ ὁμάδα ἄλλων Οὐκρανῶν ψευτοκληρικῶν ἀλλά καί ἁπλῶν «πιστῶν», ἔγινε δεκτός στίς Μονές Ξενοφῶντος καί Παντοκράτορος (ἀμφότερες διαβόητα ἄντρα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί θεοσκότεινα προπύργια τοῦ Φαναρίου), ὅπου ἀντιστοίχως διαβάζουμε ὅτι «ἱερούργησε» καί «συλλειτούργησε» (οἱ ὅροι σέ εἰσαγωγικά γιατί τά δῆθεν Μυστήρια πού ἐπιτελοῦν οἱ ἐν λόγῳ ἀπατεῶνες εἶναι ἄκυρα), «κοινώνησε» μάλιστα μέ τά ἴδια του τά χέρια τόν ἡγούμενο τῆς Ξενοφῶντος Ἀλέξιο (γνωστό φυσικά καί γιά τήν ἐπίσκεψή του στό Κίεβο καί τήν παλαιότερη φιλοξενία καί ἄλλων σχισματικῶν στήν Ξενοφῶντος, πρᾶγμα πού ἰσχύει καί γιά τόν Παντοκρατορινό Γαβριήλ).
Ἡ περιοδεία ὅμως περιεῖχε ἐπίσημες «ὑποδοχές» καί ἀπό τούς Κατσουλιέρηδες τοῦ Ψευτοεσφιγμενίτη Βαρθολομαίου (ἀλίμονο!) καί ἀπό τόν Πρωτεπιστάτη τῆς Ἱερᾶς Ἐπιστασίας στίς Καρυές Χριστόφορο Ἰβηρίτη, ἀλλά καί ἀπό τούς ἡγουμένους τῶν Μονῶν Ἰβήρων καί Σταυρονικήτα (πῶς θά ἔλειπε ἄραγε ο…Μάρτης ἀπό τή Σαρακοστή, δηλαδή ἀπό τόν οἰκουμενιστικό σαματᾶ τά τέκνα τῆς γοντικάκειας κακοδοξίας!), ἐνῶ οἱ σχισματικοί ἐπισκέφθηκαν γιά «εὐλαβικό προσκύνημα» καί τίς (ἐπίσης γνωστές καί μή…εξαιρετέες) Μονές Βατοπαιδίου καί Σιμωνόπετρας (ὅπου δέν εἶναι γνωστό ποιοί τούς συνάντησαν καί ποιοί τούς ὑποδέχθηκαν, ἀλλά πάντως φωτογραφίες καί τῆς ἐκεῖ παρουσίας τους φρόντισαν νά δημοσιεύσουν).
Ἐκτός δέ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὁ συγκεκριμένος ψευδεπίσκοπος μαζί μέ τόν θίασό του πραγματοποίησε καί εὐρύτερη περιοδεία στή Βόρεια Ἑλλάδα, ὅπου ἐπισκέφτηκε μοναστήρια τῆς Θεσσαλονίκης, προσευχήθηκε (ὅπως γράφει ὁ ἴδιος στήν ἱστοσελίδα του στό facebook) μπροστά στό πάνσεπτο σκήνωμα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου γιά τήν νίκη τῆς…πατρίδας του ἀπέναντι στούς «Ρώσους τρομοκράτες», εἶχε δέ καί ἀβρότατες συναντήσεις μέ τούς μητροπολῖτες Ἐδέσσης Ἰωήλ, Κασσανδρείας Νικόδημο καί Λαγκαδά Πλάτωνα!
Δυστυχῶς συνεχίζονται λοιπόν ἡ μόλυνση καί τό μαγάρισμα. Μαζί τους μεγαλώνει καί βαθαίνει καί ἡ ἀποστασία ὄχι μόνο τῆς λεγόμενης διοικούσας Ἐκκλησίας, ἀλλά καί τοῦ ἁγιορείτικου (καί εὐρύτερου ἑλλαδικοῦ) μοναχισμοῦ. Ζοῦμε ἡμέρες τρομακτικές καί ἀποτρόπαιες, μέ τά «σημεῖα τῶν καιρῶν» κυριολεκτικά νά βοοῦν καί νά κραυγάζουν. Ποιοί εἶναι ἄραγε ἐκεῖνοι πού τολμοῦν ἀκόμη νά τά παραβλέπουν;
