Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Μόνο το 37% των σημερινών κατοίκων της Κωνσταντινούπολης είναι γεννημένοι στην ιστορική Πόλη και από αυτούς οι γονείς των περισσότερων έχουν γεννηθεί εκτός της Πόλης, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του «Κρατικού Ινστιτούτου Στατιστικής» του τουρκικού κράτους.
Το γεγονός αυτό δείχνει σε ποιο σημείο η ιστορική Βασιλεύουσα, η άλλοτε ένδοξη Πόλη, έχει μετατραπεί σε μια πόλη ξένων, σε μια πόλη επυλίδων, μεταναστών από την Ανατολία, σε πόλη λούμπεν προλεταρίων όπου τα εκατομμύρια άγνωστων μεταξύ τους τριγυρίζουν καθημερινά στους δρόμους, εκεί που άλλοτε είχε λάμψει η ελληνική παρουσία και ο ελληνικός βυζαντινός πολιτισμός.
Οι περισσότεροι κάτοικοι της σημερινής Κωνσταντινούπολης είναι μετανάστες από την κεντρική και την ανατολική Μικρά Ασία, αλλά και από τον Πόντο και έρχονται στην Πόλη κάθε χρόνο για να βρουν μια καλύτερη τύχη.
Το ρεκόρ προέλευσης αυτών των ξένων κατοίκων της Πόλης το έχει η πόλη της Σεβάστειας στην βορειοανατολική Τουρκία. Συγκεκριμένα 375.000 κάτοικοι της Πόλης γεννήθηκαν στην Σεβάστεια . Ακολουθεί η Κασταμονού, (βορειοδυτική Τουρκία, η αρχαία Φρυγία), με 263.000, η Κερασούντα του Πόντου, με 245.000, η Ορντού, (Πόντος), με 244.000, η Τραπεζούντα, με 214.000, η Τοκάτη, (αρχαία Γαλατία), με 203.000 και η Ριζούντα, (Πόντος), με 159.000.
Αλλά και η ανατολική και νοτιοανατολική Τουρκία έχουν μεγάλη συμμετοχή σε αυτό το πολύμορφο αμάλγαμα της σημερινής Πόλης. Όπως αναφέρετε 195.000 προέρχονται από την Μαλάτεια , 186.000 από το Ερζερούμ, 170.000 από το Ερζιντζάν, 85.000 από το ακριτικό, (με κουρδικό πληθυσμό) Σιϊρτ, 85.000 από το Ντιαρμπακίρ, (Κουρδιστάν), 70.000 από το Μαρντίν, (σύνορα με την Συρία).
Εκτός όμως από τους Ανατολίτες, Κούρδους, Κιρκάδιους, Λαζούς, Τσερκέζους και άλλες χαρακτηριστικές μειονότητες, υπάρχουν και κοινότητες Τούρκων από βαλκανικές χώρες, οι οποίοι μάλιστα έχουν σχηματίσει και γκέτο καθώς συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένες περιοχές της Πόλης. Η πολιτιστική τους ιδιαιτερότητα, αλλά και η γλώσσα που μιλάνε τους κάνει να ξεχωρίζουν συχνά από τους άλλους τουρκόφωνους πληθυσμούς.
Έτσι σύμφωνα πάντα με τα επίσημα στοιχεία, 126.827 άτομα προέρχονται από την Βουλγαρία, 40.509 από την Γερμανία, (παιδιά μεταναστών), 18.192 από τα Σκόπια , 13.665 από την Ελλάδα, (κυρίως Δυτική Θράκη), 7.000 απ την Ρουμανία.
Όλος αυτός ο όγκος των δώδεκα, κατά άλλους δεκαπέντε εκατομμυρίων, στοιβάζεται σε όλες τις περιοχές της Πόλης, συχνά με άναρχο τρόπο, δημιουργώντας εκρηκτικές καταστάσεις και γεννώντας από το μηδέν μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα ολόκληρες πόλεις, (παραγκουπόλεις), χωρίς καμία υποδομή.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Ουμρανίγιε, ένα μεγάλο προάστιο στην ασιατική ακτή της Πόλης, που συγκεντρώνει εκατομμύρια μειονοτικό πληθυσμό από Κούρδους, Αλεβίτες διαφόρων εξτρεμιστικών ομάδων, Κιρκάσιους και άλλους. Στην περιοχή αυτή συχνά σημειώνονται βίαιες συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας, με αποκορύφωμα τα γεγονότα του Γκαζί Μαχαλεσί, όπου το 1993 είχαν σημειωθεί πολύνεκρες συγκρούσεις με την τουρκική στρατοχωροφυλακή και κάθε λίγο και λιγάκι σημειώνονται σφοδρές οδομαχίες με τις δυνάμεις ασφαλείας.
Στην ίδια την Πόλη τα επίσημα στοιχεία αναφέρουν 10 εκατομμύρια πληθυσμό, ο οποίος κατανέμετε σε 27 περιφερειακούς δήμους μετά τον κεντρικό δήμο της Πόλης.
Από αυτούς ο μεγαλύτερος σε πληθυσμό αναφέρεται ο δήμος του Καντίκιοϊ, ένας ιστορικός δήμος όπου παλιά κατοικούσαν πολλοί Έλληνες, ενώ ο μικρότερος σε πληθυσμό αναφέρεται ο δήμος των Πριγκιποννήσων, επίσης ένας δήμος με άλλοτε πυκνό ελληνικο πληθυσμό και σήμερα μόνο με 17.760 κατοίκους και ελάχιστους εναπόμεινες Έλληνες.
Αλλά και ο μέσος όρος της ηλικίας των σημερινών κατοίκων της Πόλης είναι πολύ χαμηλός, γεγονός που κάνει ακόμα πιο εκρηκτικό το ανθρώπινο μείγμα που έχει συγκεντρωθεί στην άλλοτε Βασιλίδα των Πόλεων. Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι μεταξύ 15 και τριάντα ετών. Ένας νεανικός πληθυσμός που αναζητά με αγωνία και συχνά με βίαιο τρόπο δουλειά και δυνατότητα επιβίωσης, ενώ η ανεργία είναι καθεστώς και το πιο ανησυχητικό κοινωνικό φαινόμενο.
Έτσι εξηγείται και από πολλούς η μεγάλη επιρροή των εξτρεμιστικών ισλαμικών οργανώσεων σε σημείο που πολλοί Τούρκοι δημοσιογράφοι να χαρακτηρίσουν την Κωνσταντινούπολη σαν «Ισλάμ-πόλη», δηλαδή σαν πόλη του φονταμενταλιστικού Ισλάμ. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, διάφορα θρησκευτικά τάγματα, ισλαμοφανείς αιρέσεις, (όπως οι περίφημοι Τζαφεριλέρ), τουρμπέδες, (μνήματα), από αγίους, συχνά άγνωστου προέλευσης, (που γίνονται τόπος προσκυνήματος από χιλιάδες πιστούς παρά την ρητή απαγόρευση του επίσημου Ισλάμ να προσκυνούνται άγιοι ), έχουν τα τελευταία χρόνια εξαπλωθεί σε όλη σχεδόν την Πόλη, αλλά ιδιαίτερα σε υποβαθμισμένες περιοχές, όπως στο κέρας του Κερατίου κόλπου και σε ορισμένες περιοχές στην ασιατική ακτή.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος3-Συγγραφέας=Τουρκολόγος
nikosxeiladakis
