Νωρίτερα αυτό το μήνα η ρομποτική εταιρεία Boston Dynamics κυκλοφόρησε ένα κλιπ του μοντέλου BigDog – μια τετράποδη, αέριο, κινητή, κινητή μηχανή – να ανοίγει την πόρτα για τον φίλο της. Υπό το φως του πρόσφατου επεισοδίου Black Mirror “Metalhead”,
το οποίο διαθέτει ένα παρόμοιο σκυλάκι που είναι εξοπλισμένο με ένα θανατηφόρο οπλοστάσιο, είναι λογικό να βλέπει τις δημιουργίες της Boston Dynamics και τις εντυπωσιακές ικανότητές τους.
Αλλά το συλλογικό φρικάρισμα για τους μηχανικούς σκύλους που ανοίγουν πόρτες επισκίασε ένα άλλο βίντεο με ρομπότ, που ήρθε από την Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Purdue την Τρίτη, και που ίσως ξεπέρασε το κλιπ της Boston Dynamics.
Σε αντίθεση με τα BigDogs, τα “μικροκλίμακας ρομπότ μαγνητικής περιστροφής” του Purdue ή microTUMs, είναι εξαιρετικά μικρά με διάμετρο περίπου 400 με 800 micron – περίπου το μέγεθος ενός κόκκου άμμου. Σχηματισμένα σαν αλτήρες, τα μικροσκοπικά μηχανήματα είναι εξοπλισμένα με μαγνητικά καλύμματα, επιτρέποντάς τα να “κυλιούνται” συνεχώς σε μια ποικιλία από εδάφη, που κινούνται από ένα μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο.
Έτσι, σε περίπτωση που αναρωτιέστε τι είναι πιο τρομακτικό από μεγάλα ρομπότ που ανοίγουν πόρτες, η απάντηση είναι μικρο-ρομπότ που μπορούν να κυλιούνται κάτω από αυτά σε σμήνη. Όπου κι αν βρίσκεστε, αυτά τα μικρά bots θα είναι σε θέση να συμπιέσουν τα περισσότερα εμπόδια και να διασχίσουν το μεγαλύτερο μέρος του τοπίου για να σας φτάσουν.
Οι τρίχες σας μπορεί να σηκωθούν ακόμη περισσότερο όταν μάθετε ότι αυτή η μελέτη του Purdue, με επικεφαλής τον μεταπτυχιακό φοιτητή Chenghao Bi και δημοσιευμένη στο περιοδικό Micromachines, προτείνει την έγχυση αυτών των microTUMs μέσα στο ανθρώπινο σώμα.
Οι μηχανικοί του Purdue ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν τα bots ως στοχευόμενο όχημα μεταφοράς φαρμάκων, με βιοϊατρικά ωφέλιμα φορτία συσκευασμένα στην κεντρική μονάδα και κατευθυνόμενα προς μια συγκεκριμένη θέση μέσα στο σώμα, επιτρέποντας πιο ακριβείς ιατρικές θεραπείες.
“Οραματιζόμαστε αυτά τα ρομπότ να εγχέονται στον ασθενή μέσα στο σώμα, σε σύνθετα κολλώδη εδάφη όπως ιστούς”, δήλωσε στο βίντεο ο συνεργάτης της μελέτης David Cappelleri, διευθυντής τουΕργαστηρίου Πολυεπίπεδης Ρομποτικής και Αυτοματισμού του Purdue. “Θα μπορούσατε να φανταστείτε αυτά τα ρομπότ ίσως να βρίσκονται στο στομάχι κάπου [περιστρεφόμενα] στη θέση του στόχου τους, όπου πρέπει να είναι”.
Τώρα, στην προφανή ερώτηση: Θα προτιμούσατε να πολεμήσετε ένα microTUM μεγέθους BigDog ή 100 BigTog μεγέθους microTUM;
