Άραγε γιατί ξοδεύτηκε όλη τη ζωή μας για να γίνουν σπίτια, εξοχικά και οικόπεδα και δεν είχαμε τα χρήματα κάπου ασφαλή για μια καλή ζωή; Μια και μοναδική ζωή που έχουμε έτσι κι αλλιώς.
Θα μου πείτε βέβαια πως δεν είχαμε γνωρίσει ποτέτέτοια κρίση, τουλάχιστον η γενιά μας και έπειτα τα ακίνητα ήταν πάντα η πιο σίγουρη επένδυση και μια καλή οικονομική βοήθεια για να ξεκινήσουν τη ζωή τους οι απόγονοί μας.
Να όμως που τώρα παίρνουμε το μάθημα ότι, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης όπου δεν υπάρχει κάν εθνικό κράτος και επομένως πατρίδα με την παλιά έννοια και στην ουσία κατοχυρωμένα ιδιοκτησιακά δικαιώματα, πρέπει να αλλάξουμε και τις οικονομικές μας συνήθειες. Σήμερα η δύναμη δεν είναι στη γη, ούτε καν στον παραγωγό προϊόντων – μεταπράτη καπιταλιστή. Σήμερα η δύναμη είναι στους παραγωγούς του χρήματος και των παραγώγων χρηματοπιστωτικών προϊόντων του.
Κάποιοι πιο μυημένοι ή πληροφορημένοι εκ των έσω συμπατριώτες μας, είχαν φροντίσει ώστε να μην τους αγγίζει τώρα η κρίση. Έχουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό, περνούν καλά και περιμένουν να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες της κρίσης. Οι δυστυχείς όμως πολίτες που πίστευαν σε ένα ισχυρό κράτος, όπως παλιά, και δημιουργούσαν τα πάντα γύρω από αυτό, τώρα φυσικά θα αλλάξουν άποψη και νοοτροπία.
Και όσοι ακόμα συνεχίζουν να πληρώνουν, αγωνιζόμενοι να διασώσουν τις ακίνητες περιουσίες τους, σύντομα θα ανακαλύψουν ότι μάταια θυσιάζουν τις ζωές τους στην αχόρταγη παγκοσμιοποίηση των αγορών χρήματος. Στο τέλος θα νικηθούν και θα συντριβούν.
