H συνέχιση της ροής όπλων από τις ΗΠΑ στην Ουκρανία «παρατείνει άσκοπα τον πόλεμο, με αποτέλεσμα περισσότερους θανάτους αμάχων» με κίνδυνο «να κλιμακωθεί και να διευρυνθεί ο πόλεμος – μέχρι και σε πυρηνικό» και όλο αυτό γιατί υπάρχει έλλειψη στρατηγικής εξόδου από αυτόν
Η Διεθνής Επιτροπή των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής (DSA) εξέδωσε μια ανακοίνωση προ ημερών στην οποία εναντιώνεται στον συνεχιζόμενο πόλεμο δια αντιπροσώπων (proxy war) που διεξάγει η αμερικανική κυβέρνηση στην Ουκρανία, λέγοντας ότι τα δισεκατομμύρια διοχετεύονται στο στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα «σε μια εποχή που οι απλοί Αμερικανοί αγωνίζονται να πληρώσουν για στέγαση, φαγητό και καύσιμα» είναι «ένα χαστούκι για τους εργαζόμενους».
Η δήλωση υποστηρίζει μια διευθέτηση για ειρήνη μέσω διαπραγματεύσεων, λέγοντας ότι η συνέχιση της ροής όπλων από τις ΗΠΑ στην Ουκρανία «παρατείνει άσκοπα τον πόλεμο, με αποτέλεσμα περισσότερους θανάτους αμάχων» με κίνδυνο «να κλιμακωθεί και να διευρυνθεί ο πόλεμος – μέχρι και σε πυρηνικό»…
Χώρια το κόστος που πληρώνει η Ευρώπη, σε ενέργεια, ακρίβεια και… πολιτικούς.
Και όλο αυτό γιατί;
Γιατί υπάρχει έλλειψη από πλευράς ΗΠΑ στρατηγικής εξόδου από τον πόλεμο.
Ή μιας εξόδου που να τους ικανοποιεί σε σχέση με τους στόχους που ήθελαν να επιτύχουν όταν «ενθάρρυναν» με τις κινήσεις τους το ξεκίνημά του.
Σε απάντηση αυτής της απολύτως λογικής και μετριοπαθούς θέσης, ο DSA να καταδικαστεί, αφού οι μόνες αποδεκτές θέσεις για οποιονδήποτε έχει σημαντική επιρροή σχετικά με αυτόν τον πόλεμο κυμαίνονται από τη συνέχιση των τρεχουσών πολεμικών επιχειρήσεων μεσολάβησης έως την έναρξη ενός άμεσου θερμού πολέμου μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας.
Το γεράκι ή θα διατηρήσει το status quo ή θα καταστρέψει τα πάντα για να αλλάξει ό,τι μείνει προς όφελός του
Αυτό δείχνει τα στενά περιθώρια στα οποία έχει συρρικνωθεί ο διάλογος σχετικά με τη σύγκρουση: Το γεράκι ή θα διατηρήσει το status quo ή θα καταστρέψει τα πάντα για να αλλάξει ό,τι μείνει προς όφελός του.
Οτιδήποτε εκτός αυτού του φάσματος βαφτίζεται ως ριζοσπαστικός εξτρεμισμός.
Όπως είπε ο Noam Chomsky: «Ο έξυπνος τρόπος για να κρατήσετε τους ανθρώπους παθητικούς και υπάκουους είναι να περιορίσετε αυστηρά το φάσμα της αποδεκτής γνώμης, αλλά να επιτρέψετε μια πολύ ζωηρή συζήτηση εντός αυτού του φάσματος – ακόμη και να ενθαρρύνετε τις πιο επικριτικές και αντιφρονητικές απόψεις.
Αυτό δίνει στους ανθρώπους την αίσθηση ότι υπάρχει ελευθερία σκέψης και έκφρασης, ενώ το σύστημα διατηρεί τις προϋποθέσεις του και τα όρια στο εύρος της συζήτησης, στενά και ανάλγητα».
Αυτό το φάσμα της συζήτησης έχει συρρικνωθεί αφενός από αυτοκρατορικούς οπορτουνιστές που σφυρηλατούν συνεχώς το μήνυμα ότι οποιαδήποτε υποστήριξη για αποκλιμάκωση και διπλωματικές λύσεις είναι «κατευνασμός» και ένδειξη ρωσικής συμπάθειας, και αφετέρου από πολεμοκάπηλους και πολιτικούς που πιέζουν για τις πιο παράξενα επιθετικές απαντήσεις σε αυτόν τον πόλεμο.
Απαγορεύοντας το φάσμα της αποδεκτής συζήτησης να κινηθεί προς την ειρήνη, το σπρώχνει όσο το δυνατόν πιο δυνατά προς την κατεύθυνση του φιλοπόλεμου εξτρεμισμού, οι αυτοκρατορικοί διαχειριστές αφήγησης έχουν δημιουργήσει με επιτυχία ένα παράθυρο από όπου υπερτονίζουν ότι η μόνη συζήτηση που επιτρέπεται είναι για το πόσο άμεσα και δυναμικά πρέπει να αντιμετωπιστεί η Ρωσία. με τις εκκλήσεις για ειρήνη να πέφτουν στο κενό, εκτός παραθύρου.
Ανόητη η στρατηγική σύγκρουσης στην Ουκρανία, πρόβλημα ένας θερμός πόλεμος με το ΝΑΤΟ
Όπως αναφέρουν αναλυτές, είναι πρόβλημα, τόσο ο άμεσος θερμός πόλεμος του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία, όσο ανόητη είναι και η συνέχιση της τρέχουσας πορείας δράσης της αυτοκρατορίας στην Ουκρανία.
Η άμεση σύγκρουση μεταξύ των πυρηνικών δυνάμεων σημαίνει πιθανότατα έναν πολύ γρήγορο και πολύ ραδιενεργό Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η προσέγγιση διατήρησης του status quo του πολέμου δι’ αντιπροσώπων, δεν σταματά τη Ρωσία καθώς όλο και περισσότερα εδάφη καταλαμβάνονται στα ανατολικά σε αντίθεση με τους δυτικούς ισχυρισμούς ότι η Ουκρανία νικάει γενναία οι κακοί εισβολείς του.
Αξιωματούχοι της κυβέρνησης Biden είπαν στον Τύπο ότι αμφιβάλλουν ότι η Ουκρανία θα μπορέσει ακόμη και να διεκδικήσει εκ νέου τα εδάφη που έχει ήδη χάσει.
Εκτός κι αν αλλάξει κάτι σημαντικό, η Ουκρανία δεν έχει εμφανή δρόμο προς τη νίκη σε αυτόν τον πόλεμο σύντομα.
Δεν υπάρχει ουδεμία στρατηγική εξόδου από αυτόν τον proxy war
Εν ολίγοις, δεν υπάρχει στρατηγική εξόδου από αυτόν τον πόλεμο δια αντιπροσώπων.
Δεν υπάρχουν σχέδια για να επιφέρουμε στον Putin μια γρήγορη ήττα και η κυβέρνηση Biden παραμένει σταθερά απορριπτική ακόμη και για τις παραμικρές χειρονομίες προς τη διπλωματία με τη Μόσχα.
Ο Boris Johnson «έπεσε» πολιτικά περιφερόμενος γύρω από τον πρόεδρο της Ουκρανίας Zelensky, τον Πρόεδρο της Γαλλίας Macron και ποιος ξέρει ποιον άλλον ώστε να μην επέλθει ειρήνη στην Ουκρανία.
Οι πόρτες για τον γρήγορο τερματισμό αυτού του πολέμου είτε με τη νίκη είτε με τη διαπραγμάτευση μιας ειρηνευτικής διευθέτησης είναι αμφότερες κλειστές, εξασφαλίζοντας όμως μια μακρά και αιματηρή καταστροφή.
Κάτι που όπως αποδεικνύεται ταιριάζει μια χαρά στα σχέδια της Ουάσιγκτον.
Ενδεικτική είναι η μεταφορά από το Politico των όσων είχε πει ο Boris Johnson είχε πει στον Emmanuel Macron ότι η διευθέτηση του πολέμου θα «δώσει» στον Putin την άδεια να χειραγωγήσει τα κυρίαρχα κράτη τους και τις αγορές στην αιωνιότητα.
Όλα για να… «αδυνατίσει» η Ρωσία του Putin, αλλά για την ώρα «λιμοκτονεί» η Ευρώπη
Αξιωματούχοι της κυβέρνησης Biden έχουν δηλώσει ότι ο στόχος είναι να χρησιμοποιήσουν τον πόλεμο της Ουκρανίας για να «αδυνατίσουν» τη Ρωσία και οι ΗΠΑ έχουν ήδη ένα καθιερωμένο μοτίβο εργασίας για να σύρουν τη Μόσχα σε δαπανηρά στρατιωτικά τέλματα, όπως είδαμε τόσο στο Αφγανιστάν όσο και στη Συρία και πολύ νωρίτερα στην δεκαετία του 1980 με τον εξοπλιστικό ανταγωνισμό ΗΠΑ – ΕΣΣΔ.
Ο εξοπλισμός της Ουκρανίας με συνεχή ροή όπλων και στρατιωτικών πληροφοριών στην Ουκρανία, ενώ εργαζόμαστε για να αποκόψουμε τη Ρωσία από τον κόσμο, δεν αφήνει ουδεμία χαραμάδα πιθανότητας να τερματιστεί έγκαιρα ο πόλεμος, αλλά έχει μια πολύ καλή πιθανότητα αιμορραγίας και, ίσως, αποδυνάμωσης της Μόσχας.
Και δεδομένου ότι αυτή είναι η πορεία δράσης που έχει ακολουθήσει η αυτοκρατορία, μπορούμε μόνο να υποθέσουμε ότι αυτό είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα: όχι νίκη, όχι ειρήνη, αλλά ένας μακρύς και εξαντλητικός πόλεμος.
Ουκρανία όπως Ιράκ και οι… «χρήσιμοι «ηλίθιοι»!
Μία από τις κύριες επαναλαμβανόμενες επικρίσεις για την εισβολή στο Ιράκ, ήταν ότι ο Bush μπήκε σε αυτήν χωρίς στρατηγική εξόδου, χωρίς σχέδιο για τον τερματισμό του πολέμου που μόλις είχε ξεκινήσει.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και εδώ.
Αυτός ο πόλεμος δι’ αντιπροσώπων με τη Ρωσία όχι μόνο στερείται στρατηγικής για τον τερματισμό του, αλλά προφανώς έχει μόνο στρατηγικές για να μην τερματιστεί.
Καμία στρατηγική εξόδου δεν είναι στρατηγική που υπηρετεί την έξοδο.
Κάθε φορά που επισημαίνεται αυτή η παραφροσύνη αυτής της προσέγγισης, θα υπάρχουν οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» που θα λειτουργούν προς όφελος της αυτοκρατορίας και θα υποστηρίζουν ότι: επικρίνοντας τον πόλεμο πληρεξουσίων των ΗΠΑ και υποστηρίζοντας μια διευθέτηση μέσω διαπραγματεύσεων είστε ένοχοι «κατευνασμού»
Σύμφωνα με την προπαγάνδα, αξίζει να θυσιάσεις τους πάντες, ολόκληρο το έθνος της Ουκρανίας, (διαλύοντας την Ευρώπη οικονομικά, πολιτικά ως παράπλευρη αλλά τόσο σημαντική απώλεια) αρκεί να διατηρήσεις το ιστορικό ασυμβίβαστο με τον όποιο «Putin – Hitler» και να μην διαπράξεις το αμάρτημα του «κατευνασμού»,.
Τα γρανάζια του πολέμου
Ετσι, ρίχνεται «ευχαρίστως» κάθε Ουκρανική ζωή στα γρανάζια αυτού του πολέμου, ενώ στην Ευρώπη κάθονται στα καρφιά και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ασφαλείς στο σπίτι τρώνε Funyun tweetάροντας, μόνο και μόνο για να μπορούν να έχουν αυτή την ιστορία «δεν συμβιβαζόμασταν με τον δικτάτορα Putin» να κρέμεται στον ιστορικό τους μανδύα.
Πόσες ακόμη ζωές θα γίνουν βορά στον πόλεμο που δεν μπορεί να κερδίσει η Δύση και προκάλεσε εν γνώσει της;
Πόσα ακόμη παιδιά θα θυσιάσουν;
Πόσο καιρό χρειάζεται να διαρκέσει η αιματοχυσία προτού χάσει την αξία της η ιστορία «χωρίς κατευνασμό»;
Πόσος καιρός θα χρειαστεί για να ξυπνήσουν οι άνθρωποι από το κώμα που προκαλεί η προπαγάνδα και συντηρούν οι πολιτικές οικονομικής… στήριξης, ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχει ακραία χειραγώγηση να υποστηριχθεί ένας πόλεμος δι’ αντιπροσώπων που δεν ωφελεί τους απλούς ανθρώπους με κανέναν πραγματικό τρόπο, αλλά στην πραγματικότητα εξαθλιώνει εκατομμύρια Ευρωπαίους, χώρια τα όσα υποφέρουν οι Ουκρανοί και απειλεί τις ζωές όλων με κάθε δυνατό τρόπο;
Αυτό το ερώτημα είναι που πρέπει να τεθεί και να απαιτηθεί απάντηση μαζί με την άμεση λήξη ενός άσκοπου πολέμου.
