Ποιά είναι όμως τα στρατηγικά συμφέροντα των βασικών «παικτών»;
ΗΠΑ
Η Ουάσιγκτον θεώρησε τον κατακερματισμό της Συρίας ως τρόπο να υπονομεύσει το Ιράν. Μια αποχαρακτηρισμένη έκθεση της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας του 2012 αποκάλυψε ότι οι ΗΠΑ σχεδίαζαν να υποστηρίξουν την δημιουργία ενός σουνιτικού σαλαφιστικού πριγκιπάτου στη Συρία για την απομόνωση εδαφών που ελέγχονται από την κυβέρνηση που θεωρούνται το «στρατηγικό βάθος της σιιτικής επέκτασης» για το Ιράν και τις ιρακινές σιιτικές πολιτοφυλακές.
Ισραήλ
Το Ισραήλ θεωρεί την κατάρρευση της Συρίας ως απομάκρυνση ενός μακροχρόνιου αντιπάλου. Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) έχουν βάλει στο στόχαστρο τα αποθέματα όπλων και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Συρίας για να εξαλείψουν το πολεμικό της δυναμικό. Η Συρία ήταν επίσης ένας κρίσιμος σύνδεσμος για το Ιράν για να προμηθεύει τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Η διάλυση της Συρίας ωφελεί το Ισραήλ αποδυναμώνοντας τον Άξονα της Αντίστασης και μειώνοντας την εξωτερική πίεση στις πολιτικές του σχετικά με τα παλαιστινιακά εδάφη.
Επιπλέον, ο κατακερματισμός της Συρίας θα έδινε την δυνατότητα στο Ισραήλ να παγιώσει τον έλεγχό του στα Υψίπεδα του Γκολάν , να ακυρώσει την συμφωνία κατάπαυσης του πυρός του 1974 και να επεκτείνει το έδαφός του καταλαμβάνοντας περιοχές του Γκολάν που ελέγχονται από την Συρία.
Τουρκία
Η Άγκυρα στοχεύει να διατηρήσει τον έλεγχο στην βόρεια Συρία, που συνορεύει με την Τουρκία, όπου επιχειρούν επί του παρόντος οι Κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, που χαρακτηρίζονται τρομοκράτες από την γείτονα. Ο κατακερματισμός της Συρίας αποτελεί απειλή για την Τουρκία λόγω της κουρδικής φιλοδοξίας για ένα ανεξάρτητο κράτος, η οποία απειλεί την εθνική ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα της Τουρκίας. Περίπου 30 εκατομμύρια Κούρδοι ζουν στις ορεινές περιοχές του Ιράν, του Ιράκ, της Συρίας και της Τουρκίας.
Ιράν
Η Συρία έπαιξε σημαντικό ρόλο στον Άξονα της Αντίστασης για την αντιμετώπιση του Ισραήλ και την υπεράσπιση των Παλαιστινίων, σύμφωνα με το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών. Το Ιράν και η Συρία συνεργάστηκαν επίσης στον κοινό αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους και άλλων σεχταριστικών φατριών που απειλούν το Ιράν και τους σιίτες συμμάχους του.
Το Ιράν προσπάθησε να διατηρήσει την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας και βοήθησε στην πολιτική συμφιλίωση μεταξύ των αντιμαχόμενων μερών για να αποτρέψει το χάος και τον κατακερματισμό, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ευρύτερη περιφερειακή αστάθεια. Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Abbas Araghchi εξέφρασε ανησυχίες για το ενδεχόμενο σεχταριστικού πολέμου, εμφυλίου πολέμου, διάλυσης της Συρίας και μετατροπής της σε κέντρο τρομοκρατών.
Ρωσία
Η Συρία είναι ένας μακροχρόνιος σύμμαχος της Ρωσίας, παρέχοντας στο ρωσικό ναυτικό μόνιμη παρουσία στη Μεσόγειο Θάλασσα στο λιμάνι της πόλης Tartus από το 1971. Η εμπλοκή της Ρωσίας στην συριακή σύγκρουση συνέπεσε με την επέκταση του Ισλαμικού Κράτους και ήρθε κατόπιν αιτήματος της Δαμασκού για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας «στο εξωτερικό για να την αποτρέψει από το να χτυπήσει στο εσωτερικό», όπως δήλωσε ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν το 2015. Η κρίση στη Συρία απείλησε να επεκταθεί στον Καύκασο της Ρωσίας και πέρα.
Μετά την ήττα του Ισλαμικού Κράτους, τα στρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας περιελάμβαναν την σταθεροποίηση της κατάστασης στο έδαφος, τον περιορισμό των εναπομενόντων τρομοκρατικών απειλών και τη διασφάλιση της συμφιλίωσης των αντιμαχόμενων μερών μαζί με μια πολιτική διευθέτηση για την διατήρηση της περιφερειακής σταθερότητας.
Τώρα αυτό που απασχολεί την Ρωσία, μετά την πτώση της αποδυναμωμένης τον τελευταίο καιρό κυβέρνησης Άσαντ είναι η μοίρα των ρωσικών στρατιωτικών βάσεων, οι οποίες δίνουν στην Μόσχα πρόσβαση σε Λιβύη και υποσαχάρεια Αφρική.
