Γράφει ο Κυανούς Ουρανός
Όσον εντείνονται τα προβλήματα της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια, ακούγονται διαρκώς εντονότερες οι παραινέσεις να είμαστε ΕΝΩΜΕΝΟΙ, για τη καλύτερη κι ασφαλέστερη αντιμετώπισιν των κινδύνων.
Κι ακούγονται αναστεναγμοί “που είναι σήμερα αυτός ο αρχηγός να μας οδηγήσει στη σωτηρία;”.
Είναι δυο θέματα αλληλένδετα και συμπληρωματικά.
Αλλά αντιλαμβάνονται οι πολλοί την δυσκολία πραγματώσεως αυτών των εθνικών πόθων; Και οι λίγοι, που τα αντιλαμβάνονται, που είναι να μιλήσουν; Οπότε πως περιμένουμε τον έναν, τον αρχηγό να εμψυχώσει κι εμπνεύσει τον λαό; Ας τα δούμε :
Από την αρχαιότητα ως σήμερα δεν υπήρξε ούτε υπάρχει άλλος λαός, που να πέρασε με τελικήν επιτυχία τις πολλές και δυσκολότατες περιστάσεις του Έλληνα. Οι περισσότεροι λαοί έσβησαν ή κι αν υπάρχουν σήμερα κάθονται παραπεταμένοι στην άκρη.
Αν κάποιος έχει αμφιβολία για το αν ο Ελληνισμός παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο μέχρι σήμερα ας σκεφθεί ότι αυτός έβαλε την σφραγίδα του στην έκβασιν του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που καθόρισεν ως σήμερα την παγκόσμια πολιτική κατάστασιν.
Το αναγνώρισαν και υποκλίθηκαν παγκόσμια όλοι, φίλοι (και λυκόφιλοι), σύμμαχοι, εχθροί κι αντίπαλοι. Για το προσεχές μέλλον … έχει ο Θεός …
Το “ΕΝΩΜΕΝΟΙ” προϋποθέτει “συνδετικόν υλικό”, στη συγκεκριμένη περίστασιν κοινόν ιδεολογικόν υπόβαθρον. Δεν νοείται συμπαράταξις σε όποια μάχη, αν δεν υπάρχει κοινόν όραμα, σκοπός και πίστις με άλλα λόγια ΚΟΙΝΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ.
Οι περισσότεροι δεν ακουμπούν καν αυτή την παράμετρο και τους φαίνεται πολύ άχρηστη, αναμένοντας μόνο “μαγικά” την εμφάνισιν του αρχηγού.
Αλλά το ερώτημα είναι “πως τον περιμένεις και με τι κριτήρια θα τον αναγνωρίσεις;” Ξεχνάς Έλληνα, ότι εσύ “θεοποίησες” όλο το διαχρονικό πολιτικό γκούβερνο, που σε διαφέντεψε 200 χρόνια γιατί σου έταζε δυο φράγκα παραπάνω και “έπεα πτερόεντα”;
Με αυτά τα μυαλά θα κρίνεις τον αρχηγό, που πέραν των άλλων πρέπει να σε βγάλει από τον λάκκο των λεόντων;
Εκεί οδήγησε η κατρακύλα της ελληνικής παιδείας και η απαιδευσιά του σημερινού Έλληνα.
Ο πρωτοπόρος του πνευματικού πολιτισμού σχεδόν απεκδύθηκε το μεγαλείο της ιστορίας του και την ειδοποιό διαφορά του πολιτισμού του. Μιλά σήμερα με καμάρι ότι είναι Έλληνας αγνοώντας την πηγή της εθνικής του υπερηφάνειας.
Πόσο ντροπή να αγνοεί ότι ο Ελληνικός πολιτισμός ήταν αυτός που έφερε σε ίση μοίρα πνευματικό και υλικό στοιχείο («καλός κ’αγαθός») και διέκρινε τους αρχαίους μας προγόνους από τους λοιπούς, τους βαρβάρους.
Το πνευματικό στοιχείο, που η ανάγκη εκφράσεώς του, τον οδήγησε στην δημιουργία της μακράν κορυφαίας γλώσσας. Κάποιοι νομίζουν ότι έτσι απλά αναπτύχθηκε η γλώσσα για να ανοητολογούν.
Η Ελληνική γλώσσα αναπτύχθηκε σαν εργαλείον εκφράσεως των υψηλών νοημάτων, που ο Έλληνας συλλάμβανε και τα οποία ακόμα μέχρι σήμερα για άλλους λαούς είναι άρρητα ή στην καλύτερη περίπτωσιν δανείζονται τις ελληνικές λέξεις.
Και πόσο ντροπή να αγνοεί ότι αργότερα από τη γνώσιν του αγαθού πέρασε στη γνώσιν και διάδοσιν της «αγιότητας», εκπολιτίζοντας βαρβάρους και επανεκπολιτίζοντας “βαρβαροποιημένους” λαούς με τον “θάνατόν” του (1453 και μετά);
Μέσα στα πλαίσια του πνευματικού καταντήματος του σημερινού Έλληνα εντάσσεται και η άγνοια της Ιστορίας του Ελληνισμού, ώστε κάποιοι την διαβάζουν πλέον από εικονογραφημένα comics, life-style περιοδικά ή από διευθύνσεις internet, με υποβολιμιαίο ανθελληνικό περιεχόμενο στοχεύοντας την περαιτέρω “ανοητοποίησιν” του σημερινού Έλληνα, γιατί αποσιωπώντας (κι αποξενώνοντας) την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού παραθέτουν μεμονωμένα γεγονότα, που από μόνα τους οδηγούν σε λάθος συμπεράσματα και στο σημερινό πνευματικό τέλμα τον Έλληνα.
Έτσι πολλοί σήμερα νομίζουν ότι ξαφνικά βρέθηκε ο Έλληνας από την αίγλη της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου στον “σφαγιασμό του από τους χριστιανούς” αγνοώντας :
1 – Γιατί κατέρευσε ο αρχαιοελληνισμός,
2 – Γιατί βρέθηκε υπόδουλος των Ρωμαίων για πάνω από 4,5 αιώνες, χωρίς καμμιά προσπάθεια απελευθερώσεως και κυρίως πολιτιστικά αποχαυνωμένος και πολιτικά ανύπαρκτος (ας σημειωθεί ότι αυτούς τους αιώνες μέχρι και τα ονόματά τους εκλατίνιζαν οι περισσότεροι για να είναι trendy – το γράφω βαρβαρικά – όπως γίνεται και σήμερα!!!)
3 – Πως, αφού “σφαγιάσθηκε” από τους Χριστιανούς, βρέθηκε μέσω Ρωμανίας κυρίαρχος πολιτικά και πολιτιστικά του τότε γνωστού κόσμου για 11 αιώνες,
4 – Γιατί κατέρρευσε ο Μεσαιωνικός Ελληνισμός και κυρίως
5 – Πως αναστήθηκε ο Ελληνισμός μετά το 1821 αλλά και γιατί δεν ολοκληρώνεται η ελευθερία του Έθνους, όταν περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες βρίσκονται ακόμα σκλαβωμένοι.
Ο Έλληνας το 1940, ΕΝΩΘΗΚΕ υπό την αρχηγία ενός μη λαοφιλούς ηγέτη, γιατί απλά μίλησε στο θυμικό του, αλλά που κατέληξε; Στον αλληλοσπαραγμό.
Γι αυτό αναφέρω στην αρχή του άρθρου ότι απαιτείται “συνδετικόν υλικό” για το ΕΝΩΜΕΝΟΙ. Και στους περσικούς πολέμους πάλιν ενώθηκε γιατί όπως είπεν ο Μιλτιάδης “αν χάσουμε δεν έχουμε που να πάμε”. Λιγότερο από μισό αιώνα μετά πάλιν ο αλληλοσπαραγμός των Ελλήνων.
Μετά τις μοναδικές δόξες της Αλεξανδρινής εποχής, ο Έλληνας πάλιν αλληλοσπαράχθηκε. Όπως πάντα στην Ιστορία, που λίγοι την μελετούν σε βάθος. “Λαός που δεν διδάσκεται από την Ιστορία είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει”.
Και δεν μπορεί να δει ότι σήμερα ειδικά ο Έλληνας είναι προσκυνημένος στον νεοταξικό βαρβαρισμό της δύσης, αυτόν που “ζήλευε” κι αντέγραφε πριν την πτώσιν της Ρωμανίας, ενώ ζούσε ανώτερες καταστάσεις.
Σήμερα στο δια ταύτα : Ο Ελληνισμός έχει δύο επιλογές συνδετικού ιδεολογικού ιστού,
την Αρχαιοελληνική σοφία και την Ελληνορθοδοξία.
1 – Η Αρχαιοελληνική σοφία (καμμιά σχέσις με “δωδεκάθεον”) δυστυχώς δεν θα δώσει τα μόνιμα αποτελέσματα κι έχει αποδειχθεί αυτό. Όχι με την υποτέλεια του αρχαιοελληνισμού στη Ρώμη αλλά με τη σύγκρουσιν των δυο κορυφαίων αρίστων Πλάτωνα κι Αριστοτέλη, που μάλιστα ήταν και της ιδίας σχολής. Αν δεν τα “βρήκαν” οι κορυφαίοι άριστοι τότε, πώς θα τα βρουν σήμερα;
2 – Η Ελληνορθοδοξία, η οποία εμπεριέχει την φιλτραρισμένην Αρχαιοελληνική σοφία (θυμίζω : στον νόμον, λόγον και κάλλος του Ελληνισμού ο Χριστιανισμός ανύψωσε τις υπάρχουσες πίστιν, θυσία κι αγάπη για να υμνήσουν μαζί την αρετήν, σφυρηλατώντας το μοναδικό κράμα της Ελληνορθοδοξίας – Μέγας Βασίλειος), η οποία έδωσε το μεγαλείο του Μεσαιωνικού Ελληνισμού με την ανάστασιν του Ελληνικού πολιτισμού (4ος αι.μΧ) αλλά και την ανάστασιν του 400 ετών κεκοιμημένου Ελληνικού Γένους το 1821. Πάντα ειδικευμένη στις αναστάσεις με στόχον το άπειρον και οδηγόν τον Τέλειον.
Οι υποστηρικτές των δυο επιλογών έχουν μια διαφορά : οι αρχαιοελληνιστές δεν έχουν προσδιορίσει τα αίτια πτώσεως κι αγνοούν τη γιατρειά, ζώντας με βάρκα την ελπίδα και προορισμόν το άγνωστον. Οι πιστεύοντες στην Ελληνορθοδοξία ξέρουν καλά τα αίτια πτώσεώς της και την γιατρειά.
Το κακό σήμερα είναι η αμάθεια του μεγάλου λαϊκού όχλου, των Ελληναράδων, που δηλώνουν από τη μια Έλληνες (“στην Ελλάδα ό,τι δηλώσεις είσαι”) αγνοώντας τον Ελληνισμόν, χωρίς να κοπιάσουν να τον τεκμηριώσουν, πειθόμενοι από τους σύγχρονους σοφιστές-κοτσαμπάσηδες, τα αργύρια της προδοσίας κι επαναπαυόμενοι στην προσφερόμενη βλακο-παιδεία των life style περιοδικών και την αποβλάκωσιν του χαζοκουτιού (TV). Και περιμένουν τον Αρχηγό … σαν τις μωρές παρθένες.
Αλλά με ποιά ιδεολογία; Τον δυτικόπληκτο μαϊμουδισμό, που μας έφερε σε αυτά τα χάλια;
Υ.Γ. Στην έλλειψιν ιδεολογικού στίγματος, πολιτιστικής ταυτότητας δηλαδή, οφείλεται κυρίως η ασυδοσία των αφρικανικο-ασιατικών ορδών που κατακλύζει τη χώρα μας. Όταν ένα “σπίτι” έχει τάξιν, θέλει δε θέλει το σέβεται ο επισκέπτης. Όταν είναι σκορποχώρι τι να σεβαστεί;
Κι ενοχλούμενος ο Έλληνας από τον θεό τους αντιδρά τρώγοντας σουβλάκια έξω από τους καταυλισμούς τους. Σπουδαίο ενωτικό στοιχείο!!! Όταν δεν έχεις τον Θεό σου αυτά συμβαίνουν…
Κυανούς Ουρανός
