Η εμφάνιση της βιομηχανικής εποχής συνοδεύτηκε από τη βίαιη διάλυση των επιμέρους μικρών φεουδαρχικών κρατιδίων και τη συνένωσή τους σε μεγάλες ενιαίες αγορές για τις ανάγκες της μαζικής κατανάλωσης (εξ αιτίας της νεοεμφανισθείσας μαζικής παραγωγής), τα λεγόμενα αστικά εθνικά κράτη.
Σήμερα είμαστε σε μεταβατικό στάδιο κατά το οποίο περνάμε στην επόμενη εποχή. Δηλαδή περνάμε από την βιομηχανική εποχή στην μεταβιομηχανική (ψηφιακή – χρηματοπιστωτική) εποχή, όπου οι επιμέρους εθνικές κυριαρχίες των εθνικών κρατών διαλύονται βίαια για να συγχωνευθούν πλέον σε μια ενιαία παγκόσμια αγορά (παγκοσμιοποίηση) με επιμέρους κρατικές επαρχίες.
Η Ελλάδα, δεν υπήρξε ποτέ αστικό εθνικό κράτος. Ήταν και είναι ένα ιστορικό εθνικό κράτος και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται, όπως κάνουν τα οικονομικά προγράμματα των δανειστών, ως ένα αστικό εθνικό κράτος.
Όσο και να καταπιεστεί οικονομικά η ελληνική κοινωνία δεν θα αντιδράσει, γιατί δεν θίγεται κανένας οικονομικός συνεκτικός ιστός της. Πάντα θα βρίσκει τις λύσεις για να επιβιώνει. Θα αντιδράσει όμως αμέσως σε περίπτωση εθνικού θέματος και η αντίδραση θα είναι βίαιη, γιατί εκεί θα θιγεί ο ιστορικός συνεκτικός ιστός της. Τα συλλαλητήρια απέδειξαν του λόγου το αληθές.
Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά το ελληνικό πολιτικο-οικονομικό εξουσιαστικό σύστημα, γι’ αυτό δεν ανησυχεί καθόλου για τα σκληρά οικονομικά μέτρα που επιβάλλονται, αλλά τρέμει στην ιδέα ακόμη και της εκχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας μας. Πολλώ δε μάλλον για τυχόν απώλεια νησιών του Αιγαίου κ.λ.π. Γι’ αυτό και πανικοβλήθηκε έντονα με τα συλλαλητήρια, που το έπιασαν απροετοίμαστο.
Όσοι κατανοούν τα ανωτέρω αντιλαμβάνονται επακριβώς πως, πότε και που θα πρέπει να ενεργοποιηθούν. Αυτό όμως, και πάλι το γνωρίζει το σύστημα, που ανησυχεί για τη βιωσιμότητά του, γι’ αυτό και προσπαθεί να εξευτελίσει και να ενοχοποιήσει καθετί το εθνικό και ταυτόχρονα να αλλοιώσει την ελληνική κοινωνία με την άφιξη εκατομμυρίων αλλοδαπών λαθρομεταναστών.
