Δημοσιεύτηκαν φωτογραφίες με τον Τούρκο διοικητή των Ειδικών Δυνάμεων Ζεκάι Ακσακαλί να εναγκαλίζεται με τους τζιχαντιστές.
Έγραψα εχθές για την τουρκική εισβολή στην Συρία: «Μάλλον ως “μαϊμού” πόλεμος μοιάζει., με τους Κούρδους και τους τζιχαντιστές να αποχωρούν χωρίς να ρίξουν “τουφεκιά”, έστω για την τιμή των όπλων. Και όχι μόνον αυτό, αλλά υπάρχει πληθώρα μαρτυριών, όπου τζιχαντιστές άλλαξαν την στολή τους μ’ αυτήν της λεγόμενης Συριακής Αντιπολίτευσης, και τώρα θα πολεμήσουν κατά των πρώην συντρόφων τους».
Επίσης: «Και το πιο περίεργο. Καμιά αναφορά για απώλειες, από καμιά πλευρά. Τι είδους αναίμακτος πόλεμος ήταν αυτός; (…) Είδαμε και άλλες φωτογραφίες στο διαδίκτυο. Τις ώρες που υποτίθεται πολεμούσαν σκληρά τα στρατεύματα, οι τουρκόφιλοι τζιχαντιστές έβγαζαν σέλφι φωτογραφίες ποζάροντας μπροστά στο ιεροδιδασκαλείο της Σαρία. Τα όπλα παρά πόδας και τα κινητά ανά χείρας».
Στα ανωτέρω να προστεθούν και οι φωτογραφίες του Τούρκου διοικητή των Ειδικών Δυνάμεων Ζεκάι Ακσακαλί, που δημοσιεύτηκαν, με εναγκαλισμούς του με τζιχαντιστές. Στις φωτογραφίες ο Ακασακαλί διακρίνεται να είναι πολύ φιλικός μαζί τους, κι αυτοί να τον υποδέχονται με χαρά. Εν συνεχεία οι τζιχαντιστές αποχώρησαν από την Τζαραμπλούς και άφησαν την πόλη στα χέρια της Τουρκίας. Δεν έπεσε ούτε σφαίρα!
Δημοσιεύθηκαν και άλλες φωτογραφίες Τούρκων στρατιωτών, οι οποίοι είναι ξαπλωμένοι στα πεζοδρόμια, χωρίς την παραμικρή προφύλαξη. Και όλα αυτά, σε μια πόλη όπου Κούρδοι και τζιχαντιστές έδωσαν σκληρές μάχες, και δεν θα μπορούσαν να γνωρίζουν αν υπάρχουν κρυμμένοι ελεύθεροι σκοπευτές.
Εκείνο δε που είναι χαρακτηριστικό, δημοσιεύθηκε στους Financial Times, από τον αρχισυντάκτη της David Gardner (ο οποίος μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι αυτή την στιγμή η Τουρκία έχει ανοίξει τόσα πολλά μέτωπα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ώστε είναι πολύ δύσκολο να αντεπεξέλθει την όλη φλεγόμενη κατάσταση με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ίδια της την ακεραιότητα).
Γράφει ότι η στρατιωτική εμπλοκή του τουρκικού στρατού στην Συρία, είχε σχεδιαστεί εδώ και έναν χρόνο όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζων Μαίντεν, στην επίσκεψη του στην Άγκυρα, αλλά είχε αναβληθεί όχι τόσο εξ αιτίας της ρωσικής κρίσης αλλά -και εδώ είναι το εντυπωσιακό-, εξ αιτίας «της άρνησης πολλών Τούρκων αξιωματικών να χτυπήσουν το ISIS». Και με το πραξικόπημα -ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε- απαλλάχτηκε ο Ερντογάν από τους στρατιωτικούς που του έφερναν εμπόδια.
(Γιατί δεν ήθελαν οι αξιωματικοί, δεν διευκρινίστηκε. Λόγω συμπάθειας στον ISIS, ή λόγω αδυναμίας του στρατεύματος να ανταποκριθεί σε επιχειρήσεις πολλών μετώπων; Θα το δούμε αύριο αυτό).
Σφαίρα δεν έριξαν ούτε οι Κούρδοι. Ήταν σαφής η τοποθέτηση των ΗΠΑ έναντί τους, ότι αν θέλουν να έχουν την υποστήριξή τους εναντίον των τζιχαντιστών, πρέπει να επιστρέψουν στα ανατολικά του Ευφράτη εγκαταλείποντας την Τζαραμπλούς. Είναι άγνωστο όμως τι έχει σχεδιαστεί γι’ αυτούς. Θα έχουν μορφή αυτονομίας σε δύο περιοχές; Και ανάμεσά τους θα βρίσκονται Τουρκμένοι και Άραβες φίλα προσκείμενοι στους Τούρκους; Θα πρόκειται για θνησιγενές σενάριο.
Άγνωστο είναι και τι θα κάνουν οι Τούρκοι. Επειδή, μπορεί οι Αμερικανοί να τους επέτρεψαν την εισβολή, αλλά δεν έγινε λόγος και για παραμονή τους. Οι Τούρκοι όμως δεν είναι από αυτούς που τηρούν συμφωνίες. Επειδή προέβησαν σε πρωτοφανή ενέργεια: Ύψωσαν την τουρκική σημαία σε πόλη της Συρίας, μόλις μπήκαν ως εκδρομείς σ’ αυτήν. Ούτε είναι γνωστό, αν η επιχείρησή τους θα συνεχιστεί σε άλλες πόλεις, τις οποίες έχουν απελευθερώσει οι Κούρδοι.
Άγνωστη είναι και η στάση του Άσαντ. Ναι μεν, συμφώνησε με τους Τούρκους να ανακόψουν την προέλαση των Κούρδων, αλλά προφανώς δεν επιθυμεί να παραμείνουν οι Τούρκοι αντί των Κούρδων σ’ αυτές τις περιοχές.
Όπως και νάχει, οι Τούρκοι άνοιξαν πολυμέτωπο αγώνα, και θα έχουν τώρα να αντιμετωπίσουν περισσότερες και πολυαίμακτες επιθέσεις των Κούρδων στο εσωτερικό τους. Ένας απελπισμένος λαός, δεν εγκαταλείπει τα όπλα στην πρώτη δυσκολία.
Πηγή φωτογραφίας: haber.sol.org.tr
Μακεδών
