EPA, KIYOSHI OTA / POOL
Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
Δεν θα είναι η πρώτη φορά που ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν θα εξαπατήσει Αμερικανό ηγέτη. Άλλωστε, έχει καταφέρει να παραπλανά πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ευρύτερα της διεθνούς κοινότητας.
Όπως είχαμε επισημάνει και παλαιότερα, τον Μάρτιο του 2012, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, μετά τη συνάντησή του με τον Ταγίπ Ερντογάν στη Σεούλ, στο περιθώριο συνόδου για την πυρηνική ασφάλεια, είχε δηλώσει ότι ο Τούρκος ηγέτης τον διαβεβαίωσε ότι «θα ανοίξει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης».
Ο πρόεδρος Ομπάμα ανέφερε ότι συνεχάρη τον Ερντογάν «για τις προσπάθειες που ο ίδιος έχει κάνει στο εσωτερικό της Τουρκίας για να προστατεύσει τις θρησκευτικές μειονότητες», εκφράζοντας μάλιστα την ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίησή του που άκουσε από τον συνομιλητή του «για την απόφασή του να ξανανοίξει η Σχολή της Χάλκης».
Πέρασαν επτά ολόκληρα χρόνια και η Σχολή είναι κλειστή. Ο πρόεδρος Ομπάμα είχε πει επίσης ότι «είναι δίκαιο να πούμε ότι κατά τα τελευταία χρόνια, η σχέση ανάμεσα στην Τουρκία και τις Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισε να ενισχύεται σε κάθε επίπεδο», χαρακτηρίζοντας τον Ερντογάν «εξαιρετικό εταίρο» και «εξαιρετικό φίλο» σ’ ένα ευρύ φάσμα θεμάτων.
Κι ενώ ο Ερντογάν δεν είχε σκοπό να ανοίξει την Σχολή της Χάλκης, έκανε τον Ομπάμα να πιστέψει ότι του έλεγε αλήθεια. Φανταστείτε τι ψέματα θα μπορούσε να πει στον σημερινό ένοικο του Λευκού Οίκου, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ενδέχεται να επισκεφθεί την Άγκυρα ή να τον συναντήσει στην Ιαπωνία, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της ομάδας των G20, 28 και 29 Ιουνίου.
Παρά το γεγονός ότι σήμερα υπάρχει μια σειρά γεγονότων που αποδεικνύουν την ισλαμοφασιστική συμπεριφορά του Ταγίπ Ερντογάν, καθώς και την εχθρική πολιτική του έναντι των ΗΠΑ, σε βάρος των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή, ο πρόεδρος Τραμπ φαίνεται ότι επιμένει να στηρίζει τον Τούρκο ομόλογό του. Η πιο τραγική εξέλιξη δεν θα είναι να τα ξαναβρούν οι ΗΠΑ με την Τουρκία, αλλά αν ο πρόεδρος Τραμπ προχωρήσει σε σοβαρές ενέργειες στήριξης της Τουρκίας, βασισμένος σε ψεύτικες υποσχέσεις που θα του δώσει ο Ερντογάν.
Στις ΗΠΑ όμως δεν είναι μόνο ο Πρόεδρος, αλλά και το Κογκρέσο. Γι’ αυτό, στην περίπτωση που ο Ερντογάν προχωρήσει στην παραλαβή των ρωσικών πυραύλων, ακόμα και αν ο Αμερικανός ηγέτης θελήσει να υποβαθμίσει το γεγονός για να μην υπάρξει ρήξη στις σχέσεις των δυο χωρών, το Κογκρέσο δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά την επιβολή οικονομικών και στρατιωτικών κυρώσεων κατά της Τουρκίας, βάσει σχετικής νομοθεσίας.
Και σύμφωνα με την ιστορική εμπειρία, όταν αυταρχικοί ηγέτες -σαν τον Ταγίπ Ερντογάν- αισθάνονται ότι χάνουν τη δύναμή τους και ότι απέτυχαν στις επιδιώξεις τους, τότε προχωρούν σε σπασμωδικές κινήσεις προκειμένου να επιδείξουν πολιτική ισχύ και στρατιωτική δύναμη.
Ο Ερντογάν έχει αυτό τον καιρό έναν επιπλέον λόγο να επιδιώξει τη δημιουργία ενός θερμού επεισοδίου για να ενισχύσει την αποδοχή του μέσα στην Τουρκία και να μεταφέρει το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας σε άλλο επίπεδο. Παράλληλα, η όλη πολιτική του εντάσσεται σε μια μόνιμη τουρκική στρατηγική αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου.
Οι Τούρκοι έμαθαν να περιμένουν μια κρίση, μια ευκαιρία, ένα κενό εξουσίας και να εκμεταλλεύονται καταστάσεις και αδυναμίες στη διεθνή σκηνή. Απειλούν, προκαλούν, παραβιάζουν, δημιουργούν τετελεσμένα και στη συνέχεια, με τη στήριξη κυρίως των Βρετανών και άλλων, αναγκάζουν τους Έλληνες να υποχωρήσουν και να συμβιβαστούν μέσα από διαπραγματεύσεις και πιέσεις. Έως πότε όμως ο Ελληνισμός θα τους ανοίγει τις πόρτες για να λεηλατούν τη γη, τη θάλασσα και τον πολιτισμό μας;
