Οι χειρισμοί στα Ίμια εγείρουν πολλές υποψίες...

Με το διαφαινόμενο οριακό αποτέλεσμα των επερχόμενων εκλογών, ο Ερντογάν είναι αναγκασμένος να αποπροσανατολίσει την κοινή του γνώμη. Το Αιγαίο είναι η μόνη λύση τη στιγμή που γνωρίζει ότι παίζεται το κεφάλι του (κυριολεκτικά!). Ιστορικά οι Αγαρηνοί ουδέποτε έδειξαν ευσπλαχνία στους ηγέτες που υπονόμευαν την εθνική τους κυριαρχία, ενώ το τέλος τους ήταν αξιοθρήνητο. Και αυτό ακριβώς είναι που προσπαθεί να αποφύγει ο αυξανόμενα παρανοϊκός δικτατορίσκος. Επιπροσθέτως, αν

αναλογιστεί κανείς και την γεωπολιτική πίεση που δέχεται η Τουρκία με την επερχόμενη ανακήρυξη της ΑΟΖ από την Ελλάδα (όπως προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο), τότε η αναγκαιότητα για διεκδικήσεις στο Αιγαίο μοιάζει να είναι μονόδρομος.

Όσον αφορά τα Ίμια, η προδοσία-παράδοση έγινε κατά την ‘κατάθεση’ στεφάνου από τον Π. Καμμένο ανήμερα της μαύρης επετείου. Σημειωτέον ότι πέρυσι πήγε συντονισμένα και με συνοδεία, ξεγελώντας τους Τούρκους. Αντιθέτως φέτος πήγε ως πρόβατο επί σφαγή, με μια κανονιοφόρο, τη στιγμή που τα Ίμια τελούσαν υπό συντονισμένο τουρκικό ναυτικό αποκλεισμό. Με αποτέλεσμα να μην του επιτραπεί να πλησιάσει τα Ίμια και να αναγκαστεί να κάνει την κατάθεση στεφάνου-τραγέλαφο αρκετά μίλια μακριά. Το γεγονός αυτό από μόνο του εγείρει ουκ ολίγες υποψίες για την εσκεμμένη(;) ανικανότητα…

Την ημέρα της κατάθεσης στεφάνου οι Τούρκοι δημιούργησαν την de facto κατάσταση όπου οι ‘γκρίζες ζώνες’ μετατράπηκαν σε ‘κατεχόμενες’. Αυτήν την ευκαιρία άδραξαν και απλά ‘παγιοποίησαν’ την κατάσταση με τον εμβολισμό του λιμενικού σκάφους Γαύδος. Αυτό για να αναιρεθεί θέλει πολύ περισσότερα από εξωτερικές πολιτικές τύπου ‘κλαψουρίσματος’ στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ πλαισιωμένες από αναιμικά και ηττοπαθή διαβήματα στην Τουρκία. Οι Τούρκοι έχουν αποδείξει επανειλημμένα ότι όχι απλά δεν πτοούνται από αυτά, αλλά αντιθέτως τα χρησιμοποιούν κατά το δοκούν.