Αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα δεν εννοεί να βάλει μυαλό ακόμα και τώρα που ο λαός έφτασε στο απροχώρητο και είναι έτοιμος να ορμήσει στους δρόμους.
Αν παρατηρήσετε με προσοχή, μακριά από την προπαγανδιστική και ιδεολογική συσκότιση, θα διαπιστώσετε ότι
με κάθε μέτρο ή νόμο που εισάγει η κυβέρνηση ή με κάθε πρόταση που γίνεται από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όλοι αποβλέπουν μόνο και μόνο στα κομματικά τους μαντριά. Στη διατήρηση ή αύξηση των εκλογικών πελατειών τους. Πουθενά η πατρίδα και οι πραγματικές ανάγκες του κόσμου.
Το μυαλό είναι πάντα κολλημένο στην κατάκτηση του κράτους – λάφυρου και των δημοσίων ταμείων του. Δηλαδή στη νομής της εξουσίας και κατ’ επέκταση στη νομή της ίδιας της κοινωνίας.
Με τέτοια μυαλά δεν έχουμε μέλλον. Και επειδή, παρ’ όλες τις συνεχείς αλλαγές προσώπων τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, τα βλέμματά μας πρέπει να στραφούν αλλού. Να στραφούν στη ρίζα του προβλήματος που είναι το ίδιο το πολίτευμα και ο τρόπος λειτουργίας του.
Για την ακρίβεια, φταίει η συγκεκριμένη μορφή του πολιτεύματος και αυτή θα πρέπει να αλλάξει επειγόντως. Ένα μίγμα προεδρικής δημοκρατίας με αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς, έτσι ώστε να αποσπάται ο έλεγχος της πολιτικής εξουσίας από την οικονομική εξουσία, είναι η λύση.
