Ελευθέριος Ανδρώνης
Όταν συνηθίζεται να λέγεται ότι μια παρασιτική κυβέρνηση ρουφάει το αίμα του ελληνικού λαού, λίγοι θα μπορούσαν να φανταστούν ότι με την κυβέρνηση Μητσοτάκη αυτή η φράση μπορεί να πάρει και κυριολεκτικές διαστάσεις.
Μια από τις πιο επαινετές πράξεις αλτρουισμού και αλληλεγγύης είναι η προσφορά αίματος. Εδώ και έναν αιώνα η εθελοντική αιμοδοσία θεωρείται ένας ιερός θεσμός που κανένας δεν διανοείτο να μολύνει με επιχειρηματικές σκοπιμότητες. Μέχρι που η κυβέρνηση Μητσοτάκη η οποία έχει βαλθεί να ισοπεδώσει κάθε πανανθρώπινη αξία, άναψε το πράσινο φως για δημιουργία ιδιωτικών κέντρων συλλογής αίματος και πλάσματος.
Μέσω ενός προσχέδιου νόμου του υπουργείου Υγείας, το αίμα από κοινωνικό αγαθό μετατρέπεται σε εμπόρευμα και το πνεύμα εθελοντισμού στραγγαλίζεται από τους «βρικόλακες» της αγοράς που στήνουν βιομηχανία «κόκκινου χρυσού».
Αφού ο ολετήρας του ΕΣΥ, Άδωνις Γεωργιάδης, εμπορευματοποίησε το νυστέρι με τα απογευματινά χειρουργεία, τώρα επεκτείνει τον εκφυλισμό της Υγείας και στη συλλογή, διάθεση και διαχείριση του αίματος που θα παραχωρείται πλέον και σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, όπως προβλέπει το σχέδιο νόμου που επεξεργάζεται η κυβέρνηση.
Με νομοθεσία του 2005 και έως σήμερα, το δωρηθέν αίμα και τα συστατικά του, ανήκουν αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας και των Κέντρων Αίματος στις Νοσοκομειακές υπηρεσίες αιμοδοσίας.
Με την ίδια τακτική που ξεπουλούν στους ιδιώτες όλα τα άλλα κοινωνικά αγαθά (όπως τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ, το ΕΣΥ, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, το δίκτυο φυσικού αερίου και σύντομα και το νερό), η κυβέρνηση σκοπεύει να δημιουργήσει μια «Ανεξάρτητη Αρχή», αφαιρώντας τις αρμοδιότητες από το Εθνικό Κέντρο Αίμoδοσίας (ΕΚΕΑ) και τον ΕΟΦ, προκειμένου να κάνει ελεύθερα μπίζνες με το αίμα του ελληνικού λαού.
Σύμφωνα με τη μορφή του νομοσχέδιου που εξετάζεται, το ΕΚΕΑ θα καταργηθεί και αυτό σημαίνει ότι θα πάψει να λειτουργεί μια εθνική Αρχή που επιβλέπει τις προδιαγραφές των αποθεμάτων αίματος, ελέγχει τυχόν παρενέργειες (αιμοεπαγρύπνηση) και διατηρεί το αρχείο των εθελοντών.
Αυτές οι αρμοδιότητες (και άλλες ακόμα) θα περάσουν στην «Ανεξάρτητη Αρχή Αίματος», η οποία δεν θα ελέγχεται από πουθενά πέρα από τη Βουλή, και πιο συγκεκριμένα από την κυβέρνηση.
Στο νομοσχέδιο υπάρχει συγκεκριμένο άρθρο που προβλέπει την «ανοσοποίηση του δότη» για τη συλλογή πλάσματος και την παραγωγή ειδικών ανοσοσφαιρινών, δηλαδή εμβολίων που θα αναπτύσσουν οι φαρμακευτικές. Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες θα γίνονται και επισήμως μισθωμένα «πειραματόζωα» για χάρη των φαρμακευτικών, με παθητική ανοσοποίηση (εμβολιασμό) που θα παράγει αντισώματα. Όλο αυτά τα εξωφρενικά στοιχεία προϊδεάζουν ότι ετοιμάζεται το λειτουργικό πλαίσιο για να υποδεχτούμε νέες «πανδημίες» και το «χαλί» στρώνεται ήδη για τις φαρμακευτικές.
Όσον αφορά το αντίτιμο για τη προσφορά αίματος, το νομοσχέδιο μιαίνει την πράξη αλτρουϊσμού και την κάνει καθαρή δοσοληψία, προβλέποντας «αποζημίωση», ως «αντιστάθμιση δαπανών, απώλειας χρόνου και αναστάτωσης».
Ουσιαστικά η κυβέρνηση στήνει μια αγορά αίματος για να προσφέρει άφθονο στοκ «κόκκινου χρυσού» στις κυρίαρχες φαρμακοβιομηχανίες, δηλαδή τους εξολοθρευτές των Εθνικών Συστημάτων Υγείας.
Από εκεί που η δωρεά αίματος ήταν μια ανεπιτήδευτη κίνηση προσφοράς που ενίσχυε το πνεύμα αλληλεγγύης, το σύστημα θα την μετατρέψει σε εκμετάλλευση των φτωχών που θα πουλάνε το αίμα τους για πενιχρές αμοιβές. Από την πλευρά τους οι big pharma θα έχουν απεριόριστη πρόσβαση σε πάμφθηνους αιμοδότες, ώστε να εφοδιάζουν τα εργαστήριά τους, αναπτύσσοντας σκευάσματα και θεραπείες που θα τους αποφέρουν μυθικά πλούτη.
Με την εμπορευματοποίηση του αίματος ανοίγει ο δρόμος για να καθιερωθούν στο μέλλον μεταγγίσεις δύο ταχυτήτων, δηλαδή άφθονη πρόσβαση σε αίμα (ακόμα και σπάνιων ομάδων) για εκείνους που έχουν να πληρώσουν και ατελείωτες ελλείψεις για εκείνους που δεν έχουν. Ακριβώς όπως τα χειρουργεία που όποιος έχει λεφτά χειρουργείται σε ένα απόγευμα και όποιος δεν έχει περιμένει (ζωντανός ή νεκρός) από μήνες έως χρόνια. Η μετάγγιση σήμερα είναι δωρεάν και θα παραμείνει προσχηματικά δωρεάν, ακριβώς όπως τα πρωϊνά χειρουργεία. Το θέμα είναι κατά πόσο θα μπορεί να σε εξυπηρετήσει το «δωρεάν», σε σχέση με το «επί πληρωμή».
Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη παραδίδει τη διαχείριση του αίματος στα συμφέροντα πολυεθνικών και σε αδιαφανείς Αρχές, στη Βρετανία μαίνεται ο σάλος από το σκάνδαλο του μολυσμένου αίματος που σκότωσε 3.000 ανθρώπους από τη δεκαετία του ’70 μέχρι εκείνη του ’90. Ένα απίστευτο κρατικό έγκλημα που αποσιωπήθηκε για δεκαετίες, και προκλήθηκε από την αδιαφορία των κυβερνήσεων να ελέγξουν τις υπηρεσίες διαχείρισης του αίματος.
Με τη δωρεά αίματος να έχει σώσει αναρίθμητους ασθενείς, μπορεί να υποψιαστεί ο καθένας σε τι δυστοπία δημόσιας Υγείας οδεύουμε ολοταχώς. Το αίμα είναι ζωή και κανένας δεν μπορεί να την προστυχεύει με όρους αγοράς. Διότι οτιδήποτε εμπίπτει στους όρους της αγοράς, αυτομάτως δημιουργεί ανισότητες. Δημιουργεί προνόμια για λίγους, και ζωές δύο ταχυτήτων.
Η εθελοντική αιμοδοσία πρέπει να παραμείνει μια ανόθευτη πράξη, μακριά από όποια συμφέροντα. Το αίμα που δίνεις είναι μόνο δικό σου. Η απόφαση να το χαρίσεις στις ανάγκες του συνανθρώπου είναι επίσης δική σου. Κανένας δεν μπορεί να στέκεται ως «νταβατζής» της φιλανθρωπίας του λαού. Και μάλιστα για κάτι τόσο προσωπικό, όπως είναι το αίμα. Εάν μπούμε σε μια νοοτροπία που δίνεις αίμα για να λάβεις χρήματα, τότε είναι βέβαιο ότι θα φτάσει η ώρα που θα δίνεις χρήματα για να λάβεις αίμα.
Όποιος έχει πρόβλημα να πάρει στο 4100