Οἱ πρωταγωνιστές τῶν θρησκευτικῶν ποὺ ἀκυρώθηκαν, πρέπει νὰ πάψουν νὰ παρουσιάζονται ὡς ρυθμιστές στὸ αὔριο τοῦ μαθήματος!
Ἀπὸ τὸ ἔγκριτο ἰστολόγιο «Θρησκευτικὰ»
Ποιοὶ δὲν ἐπιθυμοῦν τὴν ἐπιστροφὴ στὰ Ἀναλυτικὰ Προγράμματα καὶ τὰ βιβλία Θρησκευτικῶν ποῦ ἴσχυαν μέχρι τὸ 2016;
Ἡ ἀνακοίνωση τῶν νέων ἀποφάσεων τοῦ ΣτΕ ποὺ ἀκυρώνουν γιὰ μία ἀκόμη φορᾶ τὰ «νέα Θρησκευτικὰ» ὁδηγεῖ ἀναπόδραστα στὸ ἐρώτημα μὲ ποιὸ τρόπο θὰ πρέπει τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας νὰ συμμορφωθεῖ πρὸς αὐτές.
Ἡ ἁπλή, λογική, νομικὰ ὀρθὴ καὶ ἀναμενόμενη ἐξέλιξη γιὰ ὅσους ἔκαναν τὴν προσφυγὴ στὸ ΣτΕ καὶ δικαιώθηκαν, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν συντριπτικὴ πλειονότητα κληρικῶν, θεολόγων, δασκάλων καὶ γονέων τῶν μαθητῶν, εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὰ ἰσχύοντα μέχρι τὸ 2016 Ἀναλυτικὰ Προγράμματα καὶ ἡ ἐκτύπωση καὶ ἀποστολὴ στὰ σχολεῖα τῶν βιβλίων Θρησκευτικῶν ποὺ ὑπῆρχαν μέχρι τότε.
Ὡστόσο, παρόλο ποὺ ἡ ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἀποφεύγει νὰ τοποθετηθεῖ καὶ τηρεῖ σιγὴ ἰχθύος, ὅλες τὶς μέρες, ποὺ ἀκολούθησαν τὴν ἀνακοίνωση τῶν ἀποφάσεων…
τοῦ ΣτΕ, στὰ ΜΜΕ κυκλοφοροῦν πληροφορίες ὅτι ἡ παραπάνω λύση δὲν εἶναι αὐτὴ ποὺ προκρίνεται. Γιὰ νὰ ἀποδυναμωθεῖ μάλιστα ἡ λύση αὐτὴ προβάλλονται ἐπιχειρήματα δῆθεν νομικά, ὅτι δηλ. καὶ ἐκεῖνα τὰ προγράμματα δὲν ἦταν πλήρως ὀρθόδοξα καὶ χριστιανικὰ ὅπως ἀπαιτεῖ τὸ ΣτΕ ἢ ὅτι καὶ γιὰ ἐκεῖνα τὰ προγράμματα ὑπῆρξαν ἀντιδράσεις τῆς Ἐκκλησίας καὶ κάποιων Θεολόγων.
Πράγματι, καὶ ἐκεῖνα τὰ προγράμματα καὶ βιβλία εἶχαν τρωτὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχαν ἐπισημανθεῖ ἀπὸ τὸ θεολογικὸ καὶ ἐκκλησιαστικὸ κόσμο καὶ εἶχε ζητηθεῖ ἡ διόρθωσή τους. Δὲν μπορεῖ ὅμως νὰ ὑπάρξει καμία σύγκριση μὲ τὰ ἀκυρωθέντα νέα προγράμματα σπουδῶν, γιὰ τὰ ὁποία ὑπῆρξε αἴτημα συνολικῆς ἀπόρριψης, προσφυγὲς στὸ ΣτΕ καὶ τελικὰ ἀκύρωσή τους ἀπὸ αὐτό. Τὸ γενικὸ περιεχόμενο, ἡ δομὴ τῶν νέων προγραμμάτων, οἱ κατευθυντήριες γραμμές τους, ἡ προχειρότητα τῶν φακέλων μαθήματος, τὰ καθιστοῦσαν πολλαπλῶς ἀκατάλληλα γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀπὸ κάθε ἄποψη, παιδαγωγικὴ καὶ θεολογικὴ ἀλλὰ καὶ πλήρως ἀντιβαίνοντα σὲ βασικὲς ἀρχὲς τοῦ Συντάγματος.
Σήμερα οἱ μοναδικοὶ ποὺ δὲν θέλουν τὰ ἀναλυτικὰ προγράμματα καὶ τὰ βιβλία πρὸ τοῦ 2016 εἶναι οἱ συντάκτες τῶν νέων προγραμμάτων σπουδῶν τὰ ὁποία ἀκυρώθηκαν. Στόχος τους νὰ ἀποφευχθεῖ ἡ ἐπιστροφὴ στὰ προγράμματα ἐκεῖνα καὶ νὰ διατηρηθοῦν μὲ κάθε τρόπο, ἔστω καὶ μὲ περικοπές, τὰ δικά τους προγράμματα καὶ οἱ φάκελοι γιὰ ἕνα, δύο, τρία ἢ ποιὸς ξέρει πόσα χρόνια. Ἡ προτεινόμενη ὡς καλύτερη δῆθεν λύση τῆς διατήρησης τῶν ἀκυρωθέντων προγραμμάτων καὶ φακέλων, μὲ μία ἁπλὴ ὁδηγία ἀποφυγῆς διδασκαλίας κάποιων ἀποσπασμάτων τους καὶ ἡ ταυτόχρονη ἐκκίνηση ἐκπόνησης νέων προγραμμάτων σπουδῶν ὑποκρύπτει πολλὲς σκοπιμότητες. Ἀσφαλῶς ὅλοι γνωρίζουν ὅτι ἡ ἐκπόνηση νέων προγραμμάτων καὶ ἡ συγγραφὴ νέων βιβλίων εἶναι διαδικασία χρονοβόρα. Μέχρι νὰ ὑπάρξουν λοιπὸν νέα προγράμματα καὶ σχολικὰ ἐγχειρίδια, θὰ συνεχίσουν νὰ ἐφαρμόζονται τὰ ἀκυρωθέντα προγράμματα καὶ οἱ φάκελοι, ἔστω μὲ κάποιες περικοπές;
Κάποια πράγματα θὰ πρέπει νὰ γίνουν ξεκάθαρα. Ὅσοι πρωταγωνίστησαν στὰ νέα προγράμματα ποὺ τώρα ἀκυρώθηκαν, πρέπει ἐπιτέλους νὰ πάψουν νὰ κάνουν τοὺς τιμητές, τοὺς ἐμπειρογνώμονες, τοὺς εἰδικοὺς γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Καὶ τοῦτο ἰσχύει καὶ γιὰ τοὺς Ἱεράρχες ποὺ μὲ τὶς κινήσεις τους προώθησαν τὴν ἐφαρμογὴ τῶν ἀκυρωθέντων προγραμμάτων. Εἶναι ὑπόλογοι ἀπέναντι στοὺς θεολόγους, τοὺς δασκάλους καὶ τοὺς γονεῖς καὶ εἶναι τραγελαφικὸ νὰ παρουσιάζονται καὶ πάλι ὡς εἰδικοί, ἐπιδιώκοντας νὰ ρυθμίσουν τὸ αὔριο τοῦ μαθήματος.
Τέλος, ὅσα λέγονται ἀπὸ τοὺς ἴδιους αὐτοὺς τιμητὲς τοῦ μαθήματος γιὰ μεγάλη «ἀπελευθέρωση» τῶν ἀπαλλαγῶν καὶ μετατροπὴ τοῦ μαθήματος σὲ προαιρετικό, δὲν συμβάλουν παρὰ στὴν προώθηση τῶν σχεδίων τῆς Ἕνωσης Ἀθέων καὶ ὅσων ἐπιδιώκουν τὸν ἐξοβελισμὸ τοῦ μαθήματος ἀπὸ τὰ σχολεῖα. Ἀπαλλαγὲς μὲ ἁπλὴ ἐπίκληση λόγων θρησκευτικῆς συνείδησης ὑπῆρξαν καὶ πρὸ τοῦ 2015 ἀλλὰ οἱ ἀπαλλαγὲς δὲν μετέτρεψαν τὸ μάθημα σὲ προαιρετικό. Βεβαίως ἡ ἐγκύκλιος Λοβέρδου ρύθμισε τὸ θέμα πολὺ καλύτερα καὶ μείωσε τὶς ἀπαλλαγές, περικόπτοντας οὐσιαστικὰ τὶς περιπτώσεις κατάχρησης τοῦ δικαιώματος ἀπαλλαγῆς.
Σὲ κάθε περίπτωση ὄφειλαν ὅλοι νὰ γνωρίζουν ὅτι τὸ ἰσχῦον σὲ ὅλες τὶς χῶρες δικαίωμα ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὰ Θρησκευτικά, δὲν πλήττει τὴν ὑποχρεωτικότητα τοῦ μαθήματος, ποὺ εἶναι κατοχυρωμένη στὸ Σύνταγμα καὶ τὴν νομολογία. Ἐπιπλέον δέ, ὅταν μιλοῦμε γιὰ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπαλλαγῆς δὲν θὰ πρέπει αὐτὸ νὰ συγχέεται μὲ τὴν κατάχρησή του ἀπὸ ὀρθόδοξους μαθητές, γιὰ τὴν ὁποία καὶ τὸ ΣτΕ προβλέπει συγκεκριμένα μέτρα, ὥστε νὰ ἀποφευχθεῖ. Ἐκτὸς κι ἂν κάποιοι σχεδιάζουν ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὴν Ἕνωση Ἀθέων τρόπους ἀπαλλαγῆς ὄχι τῶν ἀθέων, ἀλλοθρήσκων καὶ ἑτεροδόξων μαθητῶν ἀλλὰ καὶ αὐτῶν ποὺ εἶναι Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι.
