Ο Γιάννης Βαληνάκης πρώην υφυπουργός Εξωτερικών (2004-2009) με απλό, κατανοητό λόγο, αναλύει με επιχειρήματα που είναι δύσκολο να αμφισβητηθούν την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα ελληνοτουρκικά ,μετά από την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να σπεύσει στις διερευνητικές συνομιλίες.
Εξηγεί τις ενστάσεις και τις διαφωνίες του , καταλήγοντας στο εύλογο ερώτημα: γιατί έπρεπε η Ελλάδα να δώσει συγχωροχάρτι στον Ερντογάν,μετά απ΄ όσα έκανε ,ειδικά τους τελευταίους μήνες; Γιατί τον βοηθάμε ,ειδικά τώρα που φαίνεται να πιέζεται από τις ΗΠΑ; Ποια είναι τα κέρδη στα οποία στοεχέυει η Ελλάδα απ΄ αυτή τη διαδικασία;
Ο κ.Βαληνάκης μιλά για την διεκδικητική ατζέντα με την οποία η χώρα πρέπει να προσέλθει στο τραπέζι των συζητήσεων.
Επισημαίνει ότι η Τουρκία αν κάνει την επιλογή για στρατιωτική αναμέτρηση με την Ελλάδα, δεν θα παραμείνει στο επίπεδο ενός μεμονωμένου και περιορισμένου επεισοδίου. Πιστεύει ότι θα προχωρήσει σε γενικευμένη σύσγκρουση. Υποστηρίζει με επιχειρήματα αυτή την άποψη. Το κυριότερο είναι οι διεθνείς συνθήκες που επικρατούν αυτή την περίοδο και δίνουν “χώρο” και ατιμωρησία στην Τουρκία.
Ο κ.Βαληνάκης μιλά για τις συμμαχίες της Ελλάδας και επισημαίνει ότι θα πρέπει να διευκρινιστεί αν αυτές έχουν ουσιαστική σημασία και δεν παραμένουν μόνο στο επίπεδο των συναντήσεων και των δηλώσεων. “Οι συμμαχίες πρέπει να έχουν νόημα ουσιαστικό και επιχειρησιακό”, λέει
Ο κ.Βαληνάκης περιγράφει με εξαιρετικό τρόπο αυτό για το οποίο πολλοί μιλάμε ,μεταξύ των οποίων κι εμείς οι δημοσιογράφοι: για την αποτροπή. Δεν είναι κάτι αόριστο και ο κ.Βαληνάκης εξηγεί τι σημαίνει πραγματική αποτροπή , η οποία ακυρώνει και το “δίλημμα” που λέει “πολεμάμε ή συζητάμε”.
