“Θεὸς τὸ τεχθέν, ἡ δὲ Μήτηρ Παρθένος.
Τί μεῖζον ἄλλο καινὸν εἶδεν ἡ κτίσις;”
” Ευφραίνεσθε δίκαιοι, ουρανοί αγαλλιάσθε, σκιρτήσατε τα όρη, Χριστού γεννηθέντος…”
Χριστός ετέχθη, σεβαστοί μας πατέρες και αδελφοί!
Κυριακή μετά την Χριστού Γέννησιν σήμερα, Ανάσταση δηλ. και Χριστούγεννα μαζί, Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου και μνήμη των Αγίων, Δαυΐδ του Προφητάνακτος, Ιωσήφ του Μνήστορος και Ιακώβου του Αδελφοθέου.
Πάμπολλα και παμμεγέθη τα θεολογικά μυστήρια και τα νοήματα των Χριστουγέννων, της Μητρόπολης πασών των Εορτών, κατά τον ιερό Χρυσόστομο.
Ας προσπαθήσουμε όμως να δούμε πολύ- πολύ συνοπτικά μερικά, μέσα από την Πατερική μας παράδοση και την υμνολογία της Εορτής.
Α. Η ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ.
Ο ουρανός και γη σήμερα ενώθηκαν, συμμετέχουν πανηγυρικά και με αγαλλίαση στο παράδοξο μυστήριο της κατά σάρκα γέννησης του Θεού Λόγου.
Σαν στόμα ο ουρανός προβάλλει τον αστέρα, ενώ Άγγελοι ανυμνούν εκστατικά. Κάτι το πρωτοφανές όμως και άγνωστο στους πολλούς συνέβη εκείνη την ώρα:
Κάθε λογική και άλογη κτίση, ορατή, μα και αόρατη, ολόκληρη γη και όσα κινούνται πάνω της, σταμάτησαν για λίγο με ιερή σιωπή κάθε εργασία, από σεβασμό προς τον απόρρητο και θείο τοκετό!
(Άγιος Αναστάσιος Σιναΐτης, άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος).
Ο Θεός κατέβηκε στη γη και ο άνθρωπος ανέβηκε στον ουρανό!
Άρχεται η ολοκλήρωση του μυστηρίου της θείας Οικονομίας για τη σωτηρία μας. Χριστούγεννα και Πάσχα γίνονται μία πανήγυρη, σπήλαιο βλέπουμε σήμερα, που προτυπώνει τον Πανάγιο Τάφο. Σπάργανα, που προτυπώνουν τα οθόνια της ταφής. Γεννάται ο Κύριος χωρίς να πειραχθεί η παρθενία της Θεοτόκου, όπως και ανασταίνεται χωρίς να λυθούν οι σφραγίδες του Μνήματος. Αρχάγγελος αναγγέλει το θαύμα στους Ποιμένες, Αρχάγγελος πάλι φανερώνει την Ανάσταση στην Παναγία και τις Μυροφόρες.
Γι’ αυτήν τη στιγμή είχε δημιουργηθεί όλος ο κόσμος, για να έρθει ο Θεάνθρωπος! Αυτό ήταν το προαιώνιο σχέδιο του Θεού, το αποκεκαλυμμένο μυστήριο!!!
“Ού φέρει το μυστήριον έρευναν, πίστει μόνη τούτο πάντες δοξάζομεν κράζοντες και λέγοντες, ακατάληπτε Κύριε, Δόξα σοι”. ( Τροπάριο των Αίνων της Εορτής)
Μεγαλειώδης η θεολογία αυτής της πάνσεπτης ημέρας, ζοφώδης όμως η σημερινή επικαιρότητα. Επίσημα και συνεχώς, αυξάνεται η εκκλησιαστική Αποστασία από την Πίστη των Πατέρων μας, η οποία Αποστασία κατάντησε συνοδικά πλέον να ταυτίζεται δυστυχώς με τα έργα του Σατανισμού!
Ας δούμε λοιπόν, αδελφοί κατάματα, ποιοί συμμετέχουν αυτήν την περίοδο στην προσκύνηση του Κυρίου και ποιοι σ’ αυτήν του Θηρίου.
Ποια είναι η διχαστική ειρήνη του Χριστού μας, που καταισχύνει τους κήρυκες της ψευδοενότητας στην Εκκλησία;
Πώς οι αδιάφορα εμβολιασμένοι Χριστιανοί βλασφημούν και ανατρέπουν τον σκοπό της θείας Ενανθρωπήσεως;
Πώς μπορούμε οι ολίγοι πιστοί να εορτάσουμε πνευματικά αυτές τις άγιες ημέρες; Και… ποιο
στ’ αλήθεια δώρο ιδιαιτέρως φέτος, λαχταρά ο φιλάνθρωπος και μακρόθυμος Κύριος απ’ όλους μας;
Β. ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΤΟΥ ΒΡΕΦΟΚΤΟΝΟΥ ΗΡΩΔH!
Εκτός από την Παναγία και τον Ιωσήφ, πρώτοι προσκυνητές του Θείου Βρέφους ήταν οι Ποιμένες και οι Μάγοι. Οι Ποιμένες αξιώθηκαν της αγγελικής οπτασίας και της λατρευτικής προσκύνησης του Χριστού λόγω της εσωτερικής τους καθαρότητας και της απλής ησυχαστικής τους βιοτής.
Οι Μάγοι πάλι, αναγνώρισαν τον Κύριο, όχι μέσα από την επιστήμη της αστρονομίας, αλλά μέσα από τη φωτεινή και νοερή πνευματική τους κατάσταση.
Η προσκύνηση του Θεού ή των ειδώλων, μας αναφέρει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, γίνεται μέσα από την εφαρμογή του θείου θελήματος. Όταν παρίστασαι στις προσευχές, έχοντας όμως πράξει έργα αδικίας, ανήθικα και αντίθεα, είσαι χειρότερος από έναν ειδωλολάτρη, αναφέρει ο Άγιος.
Ποιοί λοιπόν σήμερα προσεύχονται προσκυνώντας τον Χριστό και ποιοι το Θηρίο του Αντιχρίστου;
Τον δι’ ημάς σαρκωθέντα Κύριο ασφαλώς προσκυνούν πάντοτε πολύ ολίγοι πιστοί, οι όντως ταπεινοί και θυσιαστικά αγαπώντες, εν αληθεία.
Είναι αυτοί, που σήμερα τον λατρεύουν ορθόδοξα και τον ομολογούν με θυσίες, χωριζόμενοι τελείως από τους αιρετικούς και από κάθε πνευματική σχέση με τους ασεβείς και τα έργα τους.
Ποιοί προσκυνούν πάλι το Θηρίο;
Ασφαλώς όσοι δήθεν Χριστιανοί τρέχουν τόσο απερίσκεπτα να εμβολιαστούν με το κανιβαλικό σκεύασμα του πονηρού, για το οποίο δεν υπάρχει πια επιστροφή και δυνατότητα ολοκληρωμένης μετάνοιας. Είναι επίσης, όσοι προσέρχονται στους κρατικούς ναούς της βλασφημίας δήθεν για να κοινωνήσουν, όσοι γενικά ενώνονται με τους σφραγισμένους σε ένα πνευματικό σώμα, αυτοί δηλ. που ακολουθούν τις επιταγές της Νέας Τάξης και όλων ανεξαιρέτως των ψευδεπισκόπων της, οι οποίοι σύσσωμοι υπέγραψαν την εφαρμογή των σατανικών υγειονομικών δογμάτων και τιμούν απροκάλυπτα τους άρχοντες των Στοών του Σατανισμού.
Πάντοτε σχεδόν, το θρησκευτικό κατεστημένο στέκεται εχθρικά απέναντι στον ταπεινά κρυμμένο Χριστό. Αν όμως ο τότε βρεφοκτόνος Ηρώδης και οι φίλοι του Αρχιερείς βαρύνονται μόνο για σωματική δολοφονία αθώων νηπίων, τί να πούμε για το μέγεθος της φρίκης των συγχρόνων κληρικών του σκότους, οι οποίοι όχι μόνο σφαγιάζουν ψυχές και σώματα, τα στερούν δηλ. από το Άγιο Πνεύμα με τη βλασφημία των θείων, όχι μόνο συνεργούν στις εκτρώσεις ανεχόμενοι αυτούς που τις επιβάλλουν, αλλά και βάζουν μέσα τους εν γνώσει οι κανίβαλοι, δια του νέου εμβολίου, το αίμα των δολοφονημένων εμβρύων, που μάλιστα έχει διαβαστεί με σατανικές ευχές;
Αν όλοι αυτοί λοιπόν οι δήθεν Χριστιανοί, ιερείς και μή, που εμβολιάστηκαν, ή όσοι ανεμβολίαστοι θεωρούν τους εμβολιασμένους κανίβαλους μέλη ζωντανά της Εκκλησίας, δεν προσκυνούν ήδη τον Αντίχριστο, μάλλον δεν είναι οι ίδιοι αντίχριστοι μεγίστου βαθμού, τότε ποιοί λέγονται αντίχριστοι;
Και για να αποδείξουμε πως όλοι οι ενσυνείδητα εμβολιασμένοι και οι κολλητοί τους είναι αντίχριστοι, ας μελετήσουμε τα λόγια του Ευαγγελιστή της Αγάπης στην πρώτη του επιστολή, που μας λέει ότι το πνεύμα του Αντιχρίστου το ενσαρκώνει κάθε ψεύτης, που αρνείται τον Χριστό. Και συνεχίζει: “Ούτος εστιν ο Αντίχριστος, ο αρνούμενος τον Πατέρα και τον Υιόν. Πας ο αρνούμενος τον Υιόν, ουδέ τον Πατέρα έχει”(Α’ Ιωάννου 2, 22-23)
Μήπως δεν είναι στυγνοί αρνητές Χριστού, άδικοι και ψεύτες, όσοι Ορθόδοξα βαπτισμένοι έβαλαν μέσα στο σώμα τους τον αριθμό του θηρίου και το αίμα της μιαιφονίας των αθώων νηπίων;
Μα αυτοί όλοι δεν ανατρέπουν και δεν βλασφημούν ολοφάνερα τον σκοπό της Θείας Ενανθρωπήσεως, που ακούσαμε από τους Αγίους μας, ότι είναι η θεοποίηση του ανθρώπου και η κατάργηση των έργων του διαβόλου;
“Αυτός ενηνθρώπησεν, ίνα ημείς
θεοποιηθώμεν…” ( Μέγας Αθανάσιος)
“Εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ἵνα λύση τά ἔργα τοῦ διαβόλου” (Α΄ Ἰωαν. γ΄,8).
Εκείνοι λοιπόν που με την ασέβειά τους ανακαινίζουν τα έργα του σατανά, δεν αντιτίθενται στον Χριστό; Αυτοί που συντελούν στο να γίνει η κοινωνία και το εκκλησιαστικό σώμα πλήρως δαιμονικό, τιμούν τα Χριστούγεννα ή τον Αντίχριστο;
Και, αν η Γραφή μας λέει, πως ο Ηρώδης (και όχι οι στρατιώτες) ανείλε τους παίδας, τα αθώα βρέφη, δηλ. αυτός είχε την ευθύνη και το βάρος του εγκλήματος, τί να πούμε για όσους σήμερα “πνευματικούς” στέλνουν στον διάβολο τους ακατήχητους πιστούς, που πηγαίνουν να τους συμβουλευτούν για το σατανικό σκεύασμα του Αντιχρίστου; Ανάθεμα, αλίμονο και τρισαλίμονό τους!
“Και η άωρος ηλικία των βρεφών πικρώς κατεθερίζετο…Μέγα ήν το δεινόν! Διό, ευσεβώς πιστοί συνελθόντες, προσκυνήσωμεν του Χριστού την γέννησιν” (Ιδιόμελον Τροπάριον Θ’ Ώρας).
Μέγα δεινό εκείνη η βρεφοκτονία, μεγίστη αντιθεΐα και αντίχριστη φρίκη ο παρών κανιβαλισμός!
Μαύρες και σκοτεινές θα είναι από δω και πέρα οι γιορτές των αρνησίΧριστων εμβολιασμένων και των φίλων τους, λουσμένες στο σκοτάδι των τύψεων, του πόνου, της αίρεσης, της εσωτερικής φωτιάς και της πρόγευσης της κολάσεως, εκεί όπου εισέρχονται όλοι οι αμετανόητα δειλοί, οι άδικοι και οι ποιούντες το ψεύδος! Και μήν πείτε ότι σήμερα δεν έχουμε παγκόσμια επιβολή της αδικίας και συνέργεια από τους σφραγισμένους στην προώθηση του γενοκτονικού ψεύδους, όταν κάθε μέρα ασταμάτητα φανερώνονται οι αμέτρητες απάτες, οι χρηματισμοί των αρχηγών όλων των κρατών, των επιστημόνων της αδικίας και των ειδικών της διαφθοράς;
Γι’ αυτό ακριβώς και ο ιερός υμνογράφος μας παραγγέλει, ευσεβώς και όχι ασεβώς να προσκυνήσουμε του Χριστού την γέννηση!!! Εμείς, αδελφοί, σε ποιά κατηγορία άραγε ανήκουμε;
Γ. Η ΔΙΧΑΣΤΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.
“Θεός ών ειρήνης, πατήρ οικτιρμών, της μεγάλης βουλής σου τον Άγγελον, ειρήνην παρεχόμενον απέστειλας ημίν…”
( Καταβασία της ε’ ωδής των Χριστουγέννων)
“Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία”(Λουκ.β’, 14), ψάλλουμε στα θεόπνευστα τροπάρια της μεγάλης Δεσποτικής Εορτής.
Αλήθεια, τί είδους ειρήνη είναι αυτή που έφερε και φέρνει ο Χριστός στη γη; Μήπως κοινωνική, κοσμική ή πολιτική; Όχι βέβαια. Η ειρήνη του Χριστού είναι ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς. ” Ο Χριστός εστίν η ειρήνη ημών” διαλαλεί ο Απ. Παύλος
(Εφεσ. 2,14). Είναι πρόσωπο αυτή η ειρήνη, είναι η πνευματική παρουσία της Αλήθειας μέσα στο σκοτάδι και τον κόσμο της πλάνης. Δεν ήρθε ο Χριστός να μας φέρει μια επίπλαστη και τοπική ειρηνική συμβίωση, δεν ήρθε να συμφιλιώσει την αλήθεια και το ψέμα, την σοφία και την βλακεία, το καλό και το κακό, το δίκαιο και την βία, την κτηνωδία και την ανθρωπιά, την αγνότητα και την ασωτία, τον Θεό και τον Μαμωνά, αλλά έφερε το ξίφος, την μάχαιρα του Πνεύματος, την αλήθεια του θείου λόγου, έφερε διαχωρισμό, για να κόψει το ένα από το άλλο, για να μην ανακατεύονται.
“Ο Χριστός φέρνει την ουράνια ειρήνη του, σαν κάποιο ουράνιο βάλσαμο, σ’ εκείνους που ειλικρινά πιστεύουν σ’ Αυτόν. Αλλά δεν ήρθε να δημιουργήσει ειρήνη μεταξύ των υιών τού φωτός και των υιών τού σκότους”( Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς).
Αυτό δεν εύχεται και στον 16ο Ψαλμό, στον 14ο στίχο, ο σήμερα τιμώμενος Προφήτης Δαυΐδ;
“Κύριε, από ολίγων από της γής διαμέρισον αυτούς εν τη ζωή αυτών…” δηλ. Κύριε, ξεχώρισε το πλήθος των ασεβών από τους λίγους εκλεκτούς σου. Ξεχώρισέ τους από τη γη εδώ, ήδη απ’ αυτή τη ζωή!
Για ποια λοιπόν εκκλησιαστική ενότητα μας μιλούν οι πλανεμένοι ρασοφόροι, που αντιτίθενται στον άγιο πνευματικό διχασμό της διδασκαλίας του Χριστού, κηρύττοντας διπλωματικά την ενότητα εμβολιασμένων και μη μέσα στο σώμα του Χριστού;
Πώς γίνεται αυτά που ο Χριστός ήρθε να τα κόψει με την δίστομη ρομφαία του λόγου του, αυτοί να τα ενώνουν; Πού είναι η ορθοτόμηση του λόγου της αληθείας ως πρώτο μέλημα των καλών ποιμένων;
Αλίμονο!!! Τώρα πια Κύριε οι ιερείς σου ενδιαφέρονται για την κοσμική ειρήνη, την αντίχριστη, αυτήν που αποδέχεται κάθε ελεύθερη βλασφημία, που ευλογεί κάθε ανωμαλία, κάθε διαφορετικότητα Πίστεως, που συγχωρεί εύκολα κάθε Χριστοκαπηλία, που αποδέχεται τα μυστήρια των σφραγισμένων Οικουμενιστών και Πανθρησκειαστών!
Αυτή είναι δυστυχώς η νέα αγαπολογία και ειρηνολογία της νέας σατανικής Εκκλησίας!
“Να χαίρονται” λοιπόν οι είρωνες συστημικοί και οι αρνητές του ενεργουμένου χαράγματος, οι αποτυχημένοι διπλωμάτες της οικουμενιστικής αποτείχισης, οι κληρικοί της ανίερης κρατικής Συνόδου, “να χαίρονται” την μασκοφορεμένη τους ειρήνη και αγάπη, που το μόνο που κάνει είναι να ατιμάζει τον Χριστό, την μόνη Αλήθεια και να ανοίγει διάπλατα τον δρόμο στον εκβιαστή και σπορέα του φόβου, τον άρχοντα του ψεύδους, τον πλαστογράφο της ειρήνης, τον υποκριτή της αγάπης και της ομολογίας, τον προσδοκώμενο τόσο προκλητικά από τον κόσμο, υιό της ανομίας, τον Αντίχριστο!
Δ. ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ, ΟΙ ΚΑΤΑΚΟΜΒΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΩΡΟ!
” Την Εδέμ Βηθλεέμ ήνοιξε, δεύτε ίδωμεν, την τρυφήν εν κρυφή εύρομεν, δεύτε λάβωμεν τα του Παραδείσου ένδον του Σπηλαίου” διαβάζουμε από το Μηναίο στον υπέροχο Οίκο της Εορτής.
Τύπος της Εκκλησίας είναι το θεοδέγμον Σπήλαιον λένε οι Άγιοι Πατέρες και πιο λεπτομερώς ο Μέγας Αθανάσιος. Θυσιαστήριο έγινε η φάτνη, εφημέριος ο Ιωσήφ, κληρικοί οι Μάγοι, διάκονοι οι Ποιμένες, ιερείς οι Άγγελοι, Αρχιερεύς ο Κύριος, θρόνος η Παρθένος, ριπιστήρες τα Χερουβίμ, δίσκος το Πανάγιο Πνεύμα καιρό δισκοκάλυμμα ο Πατήρ, που επεσκίασε τα πάντα με τη δύναμή Του.
Όλα εκείνη τη βραδυά, έγιναν ιεροκρυφίως, κρυφά και σήμερα κάπου φανερώνεται, όπως σε κάθε διωγμό της Πίστεως, ο Χριστός.
Τότε το σπήλαιο, σήμερα οι νέες κατακόμβες φιλοξενούν μυστηριακά το σώμα της Εκκλησίας για την θεία προσκύνηση και λατρεία. Διωκόμενος από την πρώτη στιγμή ο Σωτήρας μας, διωκόμενοι πάντοτε και οι γνήσιοι λειτουργοί του. Φεύγει αθόρυβα η Παναγία και ο Ιωσήφ μέχρι το τέλος των ασεβών, φεύγουν και τώρα οι ταπεινοί ιερείς και πιστοί εντελώς από την κοινωνία των Αιρετικών, μέχρι να επέμβει τιμωρητικά η δικαιοσύνη και οργή του Θεού. Φεύγουν οι Μάγοι από άλλο δρόμο για την πατρίδα τους, φεύγουν και οι αληθινά Ορθόδοξοι και δεν επιστρέφουν στην οδό και τα μέρη της ασέβειας και βλασφημίας.
Αγαπητοί μας φίλοι, αλήθεια, αναζητούμε σήμερα με σπουδή την προσκύνηση του Κυρίου, όπως οι άγιοι Μάγοι; Φεύγουμε από κάθε σχέση μας πνευματική με τους εχθρούς και πλανεμένους μάγους της Εκκλησίας; Τί δώρο άραγε ετοιμάζουμε σαν πιστοί προς τον τεχθένα Σωτήρα μας;
Προσέχουμε από τα νοθευμένα που κυκλοφορούν στην εκκλησιακή αγορά; Προσέχουμε μήπως η Πίστη, η Ελπίδα και η Αγάπη, οι κορυφαίες των αρετών, είναι δηλητηριασμένες από τους αιρετικούς; Προσέχουμε μήπως αντί να καταθέσουμε τις αμαρτίες μας ενώπιον του ορθοδόξου πνευματικού, τις καταθέτουμε ενώπιον του διαβόλου, στους ιερείς της αισχύνης, ακόμη κι αν αυτοί είναι ανεμβολίαστοι, υπηρετούν όμως την Παναίρεση; Ποιό είναι το ένα και μόνο δώρο που ειδικά αυτήν την εποχή μας ζητά ο Κύριος; Τις αμαρτίες μας; Κι όμως, όχι αποκλειστικά και ως πρώτιστο χρέος!! Τις νηστείες μας; Ούτε! Τις προσευχές μας; Καθόλου μόνα τους όλα αυτά. Κάτι άλλο περιμένει πρώτα, για να μας καθαρίσει και τις αμαρτίες, για να εξαγνίσει και κάθε μας αρετή: την ΤΑΠΕΙΝΗ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΜΑΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑ!
Ας βιαστούμε, αδέλφια, να στολίσουμε την καρδιά μας όλοι με το θείο, πανάκριβο, πολύτιμο και δυσεύρετο δώρο της καθαρής ομολογίας. Σίγουρα αυτό δεν πουλιέται σε εκκλησιαστικά περιβάλλοντα του συστήματος, του διαδικτυακού κέρδους, ούτε του διπλωματικού ή και αγιομάχου αντιοικουμενισμού.
Αυτό το συναντά κανείς μόνο σε αγνές, θαρραλέες και ασυμβίβαστες ψυχές, που δεν ανακατεύονται στη λατρεία των χαραγμένων, ούτε πλησιάζουν στους ναούς και τα μοναστήρια των ασεβών υποτακτικών. Όποιος το λαχταρά και το ζητεί, θα του το στείλει ο άγιος Θεός.
Ε. ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ, ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ ΦΥΓΗΣ.
Φοβερός και οδυνηρός, μα άγιος και σωτήριος ο τωρινός χωρισμός των Χριστιανών. Φοβερές και οι αντιθέσεις των γεγονότων της Εορτής σε σύγκριση με το σήμερα.
Η κτίση ευφράνθηκε και διακόνησε στη γέννηση του Θεανθρώπου, σήμερα όμως άγρια επαναστατεί για την αποστασία του μετανθρώπου. Κλιματική αλλαγή βλέπετε βάπτισαν οι άθεοι τα σημεία των καιρών, που δείχνουν τη γήρανση της φύσης και την πορεία της προς το τέλος, όπως και την οδύνη της, εξαιτίας της πλήρους δαιμονοποίησης της ανθρώπινης κοινωνίας.
Οι Άγγελοι πάλι, θαύμαζαν τότε και υμνούσαν εκστατικά, σήμερα χύνουν τις φιάλες του θείου θυμού και στενάζουν θρηνητικά για την πτώση των εκλεκτών!
Κοιλοπονεί η οικουμένη, ο εχθρός με θυμό λυσσομανά ποιον να καταπιεί, αφού ξέρει ότι σε λίγο δεν θα μπορεί να ενεργεί πια την κακία του. Οι ψευδοπροφήτες και οι πλάνοι πολλαπλασιάζονται, οι ασεβέστεροι όλων κληρικοί είναι πια πραγματικότητα. Η εκκλησία του τελικού Αντιχρίστου ευτρεπίζεται, αν και δεν θα προλάβει τώρα να εγκαθιδρυθεί επίσημα, όπως σχεδιάζουν τα δαιμονικά του όργανα.
Ο εορτασμός πάντως των φετινών γενεθλίων του Χριστού αποκτά ένα ξεχωριστό νόημα:
Δίνεται μοναδική ευκαιρία στον κάθε ασφράγιστο πιστό να πάρει την τελική του απόφαση και να συνταχθεί, είτε με τους αντίχριστους αιρετικούς, είτε με τους τρελούς από τον κόσμο πιστούς στη μόνη Αλήθεια. Δεν υπάρχει μέση κατάσταση, δεν γίνεται να έχεις σχέσεις και με τους δύο, δεν υπάρχει πλέον ούτε αύριο για να σκεφτείς, ΤΩΡΑ κοσκινίζει ο σατανάς τους όντως Χριστιανούς και ΤΩΡΑ δείχνει ο καθένας αν παραμένει πιστός ή όχι.
Όλες οι αγιοπατερικές θεολογικές ερμηνείες των Γραφών, μας προειδοποιούν ότι μετρημένοι στα δάχτυλα είναι σε κάθε εποχή οι αληθινοί προσκυνητές και λατρευτές του Χριστού μας. Το πλήθος πάντοτε χάνεται είτε από αμέλεια, είτε από δειλία, είτε από τον επάρατο εγωϊσμό και τη φιλία αυτού του κόσμου.
Οι ήδη χαμένοι προπαγανδιστές και αιρετικοί ιερείς πιπιλίζουν την καραμέλα της υπακοής στην θεσμικά νόμιμη εκκλησιαστική διοίκηση. Δεν έχουν πια την ταπείνωση και τον φωτισμό να διακρίνουν την αλήθεια από το ψεύδος, την Εκκλησία του Χριστού απ’ αυτήν του Αντιχρίστου, το τόσο προκλητικά φανερό χάραγμα του Θηρίου με τις γνωστές κολάσιμες συνέπειες, δεν θέλουν να ακολουθήσουν τις ξεκάθαρες αντιαιρετικές οδηγίες των Αγίων μας. Επαναπαύονται στην επιφανειακότητα της πίστης τους, στα τυπικά που κρατούν, στην εσωτερική τους αλλοιωμένη Ορθοδοξία, στην προσωπική τους κρίση ότι δήθεν ακολουθούν τους πνευματικούς και γεροντάδες τους, οι οποίοι είναι ανώτεροι των Αγίων Πατέρων!
Για την ουσία και για την αλλοίωση των δογμάτων, για το ότι υπηρετούν τους χειρότερους Αιρετικούς της ιστορίας, ούτε που τους νοιάζει. Την φωτιά και τις ακαθαρσίες που φέρανε οι εχθροί στον οίκο του Θεού, δεν αγωνίζονται να σβήσουν και να καθαρίσουν. Διάλεξαν βλέπετε τον σεβασμό προς τους ασεβείς και το βόλεμα στα όμορφα μοναστήρια ή τους ναούς τους, αδιαφορώντας αν καίγεται το διπλανό δωμάτιο του σπιτιού τους.
Χριστούγεννα και πάλι μας αξίωσε ο Χριστός να γιορτάσουμε, καλοί μας αδελφοί!
Ο χρόνος της επίγειας ζωής μας τρέχει, ένα ακόμη έτος φτάνει στο τέλος του. Μια ακόμα ευκαιρία μας δίνεται να αλλάξουμε πορεία, να φύγουμε μακριά από τους βρεφοκτόνους Ηρώδες και Φαρισαίους της διαφθοράς.
Ας θυμηθούμε ότι μόνο οι λιγοστοί αγράμματοι Ποιμένες αγίασαν και οι αλλόφυλοι της θυσίας και του θείου φωτισμού Μάγοι!
Ο Προφήτης Δαυίδ πάλι, που σήμερα γιορτάζει, τον διαμερισμό από τους ασεβείς συνεχώς διαλαλεί, ο δίκαιος Ιωσήφ επίσης δεν υπάκουσε στον θεσμικό τύπο του εκκλησιαστικού νόμου της εποχής, το ίδιο και ο Αδελφόθεος Ιάκωβος, πλανεμένος λογίστηκε απ’ όλους τους ιερείς.
Οι σημερινοί υπόλοιποι Άγιοι, Μάρτυρες και Ομολογητές, το ίδιο ακριβώς μας κηρύττουν. Αύριο ο πρωτομάρτυς Στέφανος, που έλεγξε σκληρά την Σύνοδο της εποχής, το ίδιο μας λέει, και ούτω καθεξής οι Άγιοι κάθε γενιάς.
Μη ξεχνάς αδελφέ μου, πως όλο το τότε ιερατείο του Ιουδαϊσμού χάθηκε, πολύ περισσότερο βέβαια όμως κολάζονται οι σημερινοί λυκοποιμένες αρνητές του Χριστού.
Τί άλλο θέλεις, καλέ μου φίλε να σου διδάξει ο ουρανός; Ακόμα μετά από τόσα που άκουσες αμφιταλαντεύεσαι; Ακόμα εμπιστεύεσαι την διοικούσα Αίρεση, που συμπλέει με τον Σιωνισμό; Ακόμη να διακρίνεις τα σημεία των καιρών, ακόμη να ξεχωρίσεις από την εκκλησία των ασεβών, ακόμη κοινωνάς από το ποτήριο των δαιμονισμένων; Ακόμη κοιτάς πρώτα τις δουλειές σου και τις οικογενειακές σου διακοπές και μετά τις Άγιες Εορτές και τις Γραφές; Αναρωτήθηκες ποτέ βαθιά μήπως κάνεις αντίχριστα Χριστούγεννα;
Μήπως δηλ. μένεις στην επιφάνεια και τους τύπους των Χριστουγέννων; Κοίταξε λοιπόν μέσα σου και γύρω σου, δες ποιους ακολουθείς, ποιους υπηρετείς, ποιους έχεις φίλους και θα καταλάβεις. Ψάξε επειγόντως σπήλαιο κρυφό, κατάθεσε ταπεινά το δώρο της καθαρής σου Ομολογίας και εξομολόγησης ενώπιον του Θείου Βρέφους σε ορθόδοξο πνευματικό, φύγε από τις συνάξεις που παρευρίσκονται χαραγμένοι, μασκοφορεμένοι και που ακούγονται ονόματα Αιρετικών. Μίσησε κάθε νέο φάρμακο, χάπι και εμβόλιο, όσο αγνό και να στο παρουσιάζουν.
Φύγε από κάθε φατρία και σχίσμα και γεροντολαγνεία και προφητολογία και ημερολατρεία και στείρες τηλεκατευθυνόμενες αντιεμβολιαστικές κινήσεις, μην ακούς τυφλά τους ομιλητές που προβάλλονται, αλλά μόνο τους Αγίους, που σε καλούν να θυσιαστείς για του Χριστού την Πίστη την αγία!
Η ελευθερία της πατρίδας θα έρθει σαν αποτέλεσμα! Πρώτα ο πόλεμος με τους Αιρετικούς και μετά με τους πολιτικούς! Όταν σε καλούν σε αγώνες ενάντια στη φασιστική υγειονομική υποχρεωτικότητα, αναλογίσου αν εσύ ακολουθείς πρώτα την υποχρεωτικότητα των θείων εντολών και κανόνων, αλλιώς ματαιοπονείς. Για να διώξεις την πρώτη, υποχρεωτικά πρέπει να ακολουθήσεις τη δεύτερη! Δεν έχουμε τώρα να παλέψουμε ενάντια σε ανθρώπινα τυραννικά καθεστώτα, αλλά ενάντια στον ίδιο τον διάβολο!
Ας οπλιστούμε λοιπόν και ας αγωνιστούμε σωστά και ιεραρχικά! Φτάνουν και 3 μόνο πιστοί να αντιπαλέψουν με την χάρη του Θεού τους Αντίχριστους.
Όταν όμως ανακατεύονται Χριστιανοί Ορθόδοξοι και σφραγισμένοι σε πορείες, ποτέ δεν πρόκειται να φέρουν την πολυπόθητη λύτρωση…
Σμύρνα αγαπητοί έφεραν στο νεογέννητο βρέφος οι Μάγοι, σαν σε τριήμερο νεκρό, και όμως αυτήν την υπόμνηση του θανάτου προτιμά η Εκκλησία να προβάλλει και όχι τα δήθεν φάρμακα της πανουργίας, που δήθεν μας παρατείνουν την υγεία! Ακόμα και στη γέννηση του Χριστού, ο θανατός του προτυπώνεται, ο ζωοποιός! Εμείς, μήπως βάζουμε πρώτα απ’ όλα τη σωματική υγεία, δηλ. τα είδωλα; Μήπως δεν θέλουμε να θυμόμαστε τον θάνατό μας;
Μήπως γιορτάζουμε γενέθλια ειδωλολατρικά, προτεσταντικά, ξένα στην Ορθοδοξία μας;
Αχ, άνθρωπε τυφλέ, Ορθόδοξε χλιαρέ, δες πόσα μυνήματα πνευματικά σου δίνουν τα αληθινά Χριστούγεννα και άλλαξε τώρα, πριν για σένα είναι αργά και δεν γίνεται πια τίποτα! Πριν σε σφραγίσει θανάσιμα ο Ηρώδης ή οι Φαρισαίοι υποκριτές. Και να θυμάσαι: Δεν είναι μόνο το εμβολιαστικό χάραγμα του Θηρίου, είναι και το σατανικό ανακάτεμα του ποιμνίου, είναι επίσης τα θηρία των αμετανοήτων παθών, τα οποία κρύβεις τόσο επιμελώς μέσα σου!
Χριστός γεννάται σεβαστοί μας αναγνώστες! Εμείς άραγε, θα τον φιλοξενήσουμε επάξια ή θα τιμήσουμε αλλότριες γεννήσεις παθών και λογισμών στην καρδιά μας;
Λέγεται, ότι το θείο Βρέφος έκλαψε την στιγμή της Γεννήσεώς του και οι Πατέρες αυτό το συνδυάζουν με τον πόνο του για την αχαριστία και την αμετανοησία των ανθρώπων, ειδικά τέτοιες άγιες ημέρες.
Κύριε, με τους αγίους σου Αγγέλους, τους Ποιμένες και τους Μάγους, πρόσδεξαι δια της Παναχράντου σου Μητρός ως ελάχιστο δώρο ευγνωμοσύνης, τη δημόσια, την ταπεινή μας ομολογία και τη θυσιαστική μας φυγή απ’ όλους τους κρατικούς κληρικούς, απ’ όσους πάλι ρασοφόρους εργάζονται πονηρά, δίψυχα και διπλωματικά και απ’ όλους όσοι σε σκοτώνουν πνευματικά δια της επιβολής του αντιχρίστου σφραγίσματος στις ψυχές του αθώου ποιμνίου σου.
Αξίωσέ μας Κύριε μέχρι τελευταίας αναπνοής, τα δώρα μας αυτά να μείνουν ανόθευτα και καθαρά, όπως έμειναν και τα υλικά δώρα των Μάγων δύο χιλιάδες χρόνια. Κάνε να είμαστε και τώρα, μα και την ώρα της Κρίσεως, με τη μερίδα όχι των πεπτωκότων εκλεκτών, αλλά των αναστημένων σου καλών προσκυνητών.
Δέξαι ευμενώς κάθε δοξολογική και παρακλητική καρδιακή μας προσευχή.
Σώσον ημάς, Υιέ Θεού, ο εκ Παρθένου τεχθείς, ψάλλοντάς σοι, Αλληλούϊα.
Μέγα σου το έλεος, Σωτήρ ημών, δόξα σοι!
