Η Κίνα αναπτύσσει ένα νέο θαλάσσιο διηπειρωτικό βαλλιστικό βλήμα (ICBM), το Julang-3 (JL-3), σύμφωνα με τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Η ανάπτυξη του βλήματος JL-3 είχε αρχικά αναφερθεί πριν από αρκετά χρόνια. Αναμένεται ότι ο νέος πυραύλος θα είναι μέρος του προηγμένου υποβρυχίου πυρηνικής ενέργειας 096.
Νωρίτερα αυτό το μήνα, οι κινεζικές ιστοσελίδες δημοσίευσαν φωτογραφίες που δείχνουν το υποβρύχιο 032, το μεγαλύτερο συμβατικό υποβρύχιο στον κόσμο, που υποβάλλεται σε δοκιμές. Το υποβρύχιο υποβλήθηκε σε ανακατασκευή σε ναυπηγείο στο Νταλιάν. Στο Νταλιάν, το υποβρύχιο έλαβε νέα σιλό ικανά να στεγάσουν ένα μεγαλύτερο βλήμα.
Επί του παρόντος, το Πολεμικό Ναυτικό του Κινεζικού ναυτικού (PLA) διαθέτει τέσσερα υποβρύχια τύπου 094 / 094G. Φέρουν τον πυραύλο JL-2. Αυτή είναι η πρώτη πλήρως λειτουργική θαλάσσια μονάδα της κινεζικής πυρηνικής τριάδας.
Ο Vasily Kashin, στρατιωτικός εμπειρογνώμονας και ανώτερος ερευνητής στο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, μίλησε στο Sputnik για τον πιθανό ρόλο του πυραύλου JL-3 για τα στρατηγικά συμφέροντα της Κίνας.
Ο κ. Kashin υπογράμμισε ότι η ανάπτυξη του ICBM υπαγορεύεται από το γεγονός ότι το σημερινό κινεζικό δυναμικό για πυρηνική αποτροπή είναι ανεπαρκές.
“Παρά το γεγονός ότι ο JL-2 έχει σχετικά αξιοπρεπή επιχειρησιακό εύρος (7.400-8.000 χλμ., Σύμφωνα με διαφορετικές πηγές), η ικανότητά του να αποτρέψει τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι περιορισμένη. Είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν προβλήματα αφήνοντας τα χωρικά ύδατα της Κίνας λόγω των δραστηριοτήτων των αμερικανικών και ιαπωνικών ναυτικών δυνάμεων », δήλωσε ο Kashin.
Σύμφωνα με τον Kashin, το βλήμα JL-2 θα ήταν ανίκανο να φτάσει στις ηπειρωτικές ΗΠΑ σε περίπτωση στρατιωτικής σύγκρουσης.
«Θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον αμερικανών συμμάχων και αμερικανικών βάσεων στην Ασία, αλλά ο ρόλος τους στην αποτροπή είναι μικρός. Για να ενισχύσει τις στρατηγικές πυρηνικές δυνάμεις που βασίζονται στη θάλασσα, η Κίνα χρειάζεται ένα βλήμα με εύρος 11.000-13.000 χιλιομέτρων επεσήμανε ο Kashin.
Τότε, ο JL-2 υπέστη μια μακρά και δύσκολη σειρά δοκιμών, με αρκετές αποτυχίες και καθυστερήσεις. Μία από τις αποτυχίες είχε σχεδόν ως αποτέλεσμα την καταστροφή του υποβρυχίου ελέγχου. Το πρόβλημα επιλύθηκε μόλις το 2012.
Την ίδια στιγμή, ο Kashin πρότεινε ότι η ανάπτυξη του πυραύλου JL-3 θα είναι πολύ λιγότερο προβληματική.
“Η διαφορά μεταξύ των JL-3 και JL-2 δεν είναι τόσο σημαντική όσο αυτή μεταξύ του JL-2 και του JL-1, του πρώτου βαλλιστικού πυραύλου με βάση εκτόξευσης το υποβρύχιο της Κίνας. Η Κίνα θα χρησιμοποιήσει την εμπειρία της στην ανάπτυξη πυραύλων για να αποφύγει την επανάληψη των προηγούμενων σφάλματα και να επιταχύνει την δημιουργία ενός νέου βλήματος “, κατέληξε ο Kashin.
