iEpikaira.- Ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μ. Τσαβούσογλου, μετά την on camera ήττα που υπέστη στην Άγκυρα (ολόκληρη η συνέντευξη ΕΔΩ) μετέβη στα κατεχόμενα και προέβη στην εξής δήλωση:
«Βρήκαμε το γεγονός της επίσκεψης Δένδια στην Άγκυρα ως μία καλή ευκαιρία για να βρούμε μία λύση. Είχαμε μία παράκληση από την ελληνική αντιπροσωπεία, να μην μπούμε σε θέματα για τα οποία υπάρχουν διαφωνίες (στην συνέντευξη Τύπου). Ωστόσο, μετά από κάποιο σημείο, ο κ. Δένδιας άρχισε να κατηγορεί την χώρα μου και τον λαό της. Αυτό δεν είναι αποδεκτό. Έπρεπε να δώσω την απαραίτητη απάντηση εκ μέρους της χώρας μου και των Τουρκοκυπρίων».
Ήταν όντως Βατερλώ;
Η δήλωση αυτή και εν γένει η τουρκική στάση, εγείρουν σοβαρά ερωτήματα και υπόνοιες. Γιατί ξαφνικά οι κατά τα άλλα αδιάλλακτοι και λαλίστατοι Τούρκοι εμφανίζονται τώρα υποχωρητικοί; Το ότι επιμένουν να προβάλλουν την εικόνα του “αιφνιδιασμένου” σίγουρα δεν ανήκει στην προσφιλή τους επιθετική ρητορική και τακτική. Ο Μ. Τσαβούσογλου συνεχίζει να λέει ότι ο Ν. Δένδιας δεν κράτησε τον λόγο του, και έκανε δηλώσεις για τα ζητήματα που “δημιουργούν τριβές”. Αυτό δεν είναι ανταπάντηση αλλά αυτοάμυνα. Δεν είναι τουλάχιστον περίεργη η εμμονή του να συνεχίζει να δικαιολογείται κλαψουρίζοντας; Δεν είναι επίσης περίεργο ότι το Μαξίμου με διαρροές μιλούσε για πλήρη στήριξη των θέσεων Δένδια πριν καλά καλά τελειώσει η συνέντευξη; Ίσως να σφάλλουμε αλλά εμάς μας δίνεται η εντύπωση ότι σαν να ήταν σκηνοθετημένο το όλο σκηνικό ώστε να προκύψει ένας καλοκουρδισμένος καβγάς, για τους λόγους που αναφέρονται εν συνεχεία.
Η ίδια η επίσκεψη του Ν. Δένδια εν μέσω απειλών και προκλήσεων φάνηκε αρχικώς άκαιρη και αψυχολόγητη, χωρίς να διευκρινιστεί σε τί αποσκοπούσε και ποιός είχε την πρωτοβουλία. Αλλά ακριβώς γι’ αυτό και δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία αλλά προμελετημένη και με συγκεκριμένη στόχευση. Γι’ αυτό συναντήθηκε εκτάκτως και εκτός διπλωματικού πρωτοκόλλου και με τον Ρ.Τ. Ερντογάν, ώστε να διευθετηθούν οι σημαντικές λεπτομέρειες. Μήπως τελικά κάποιοι επιχειρούν να στήσουν ένα ελεγχόμενο σκηνικό έντασης για να δρομολογηθούν εξελίξεις στα χρονίζοντα ελληνοτουρκικά ζητήματα; Είναι πολύ πιο εύκολες οι υποχωρήσεις όταν η κοινή γνώμη έχει πειστεί ότι η κυβέρνηση μάχεται για τα εθνικά δίκαια ενώ ταυτόχρονα κάνει αγορές ακριβών όπλων (που υποτίθεται θα διασφαλίσουν την εθνική ακεραιότητα, αλλά στην ουσία είναι σχεδόν άχρηστα όταν δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για να χρησιμοποιηθούν… Βλ. αγορά Phantom λίγο πριν τα γεγονότα του ’74 τα οποία ως γνωστόν, έμειναν καθηλωμένα). Και αυτό ακριβώς πέτυχε η επίσκεψη Δένδια.
Ο ξαφνικός πατριωτικός οίστρος
Όσων αφορά στις προθέσεις της κυβέρνησης για την διευθέτηση των ελληνοτουρκικών, η ηττοπαθή και ακραία ενδοτική -για να το πούμε ευγενικά- στάση της, απότοκο των προωθούμενων θέσεων του ΕΛΙΑΜΕΠ από τους παρά τω πρωθυπουργώ συμβούλους -και όχι μόνο-, είναι πρόδηλη στις δηλώσεις του Έλληνα επικεφαλής των διερευνητικών ΕΔΩ. Παλαιότερα κρούαμε τον κώδωνα του κινδύνου όταν επί 4,5 μήνες το Oruc Reis ανενόχλητο αφέθηκε να εγγράψει τετελεσμένα εντός των ελληνικών θαλασσών σε πολύ συγκεκριμένη περιοχή μείζονος σημασίας, και ακολουθώντας κατά γράμμα τον σχεδιασμό των Αμερικανών για τον διαμοιρασμό της ΑΟΖ της Αν. Μεσογείου ΕΔΩ. Μήπως τελικά έχουμε εισέλθει στη δεύτερη φάση υλοποίησης του σχεδίου εκχώρησης ΑΟΖ -και πιθανώς και FIR- με πρόσχημα την διατήρηση της ειρήνης στην περιοχή μας; Κάτι που είναι βέβαια αδύνατο να δρομολογηθεί χωρίς κάποιου είδους ένταση, η οποία φυσικά δεν θα αφεθεί να βγει εκτός ελέγχου για να μην διαλυθεί η ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Εσείς τί λέτε, είναι τυχαία η εσπευσμένη επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ στην Ελλάδα στον απόηχο του καβγά της Άγκυρας ΕΔΩ; Και επειδή δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, ανατρέχουμε στη σημειολογία της επίσκεψης του Κ. Μητσοτάκη στο Τάρπον Σπρίνγκς…
 |
| πηγή |
Σημειολογία του Τάρπον Σπρίνγκς
Τον Ιανουάριο του 2020 ο Κ. Μητσοτάκης, σχεδόν έξι μήνες μετά την εκλογή του, επισκέφτηκε το Τάρπον Σπρίνγκς της Φλόριδα και προχώρησε σε μια δήλωση για τον Ελευθέριο Βενιζέλο και την προ 98 ετών επίσκεψή του εκεί (30 Ιανουαρίου 1922), 18 μήνες πριν από τη υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης (24 Ιουλίου 1923) και επτά μήνες πριν από την Μικρασιατική Καταστροφή. Ο νεοεκλεγείς λοιπόν πρωθυπουργός, από μόνος του ήγειρε με το “καλημέρα σας” θέμα Λωζάννης:
«Λίγους μήνες μετά και καθώς ετοιμαζόταν ύστερα από τη μεγάλη εθνική καταστροφή να διαπραγματευτεί τη συνθήκη της Λωζάννης, οι Έλληνες από το Τάρπον Σπρίνγκς του έστειλαν ένα ευχητήριο τηλεγράφημα, το οποίο αναζήτησα και βρήκα. Του ευχήθηκαν καλή δύναμη για το καλό του Έθνους», δήλωσε ο Κ. Μητσοτάκης.
Εμείς πάντως ελπίζουμε ότι η συμπλήρωση των 100 χρόνων δεν σηματοδοτεί νέες εθνικές ήττες και διαπραγματεύσεις που οδηγούν στην απώλεια κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, αν και είναι προφανές ότι οι πολλές συμπτώσεις, παύουν να είναι συμπτώσεις. Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει να μας “εκπλήσσει θετικά” για πολύ καιρό ακόμη, ώστε να ανατρέψει τα κακώς κείμενα και να μας πείσει ότι ξαφνικά απέκτησε πατριωτικά ελατήρια…
Πηγή: i-epikaira.blogspot.com
