Η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν έχει πραγματοποιήσει καμμια ενιαία αεροπορική αποστολή στη Συρία μετά την παράδοση των ρωσικών συστημάτων S-300 στην Αραβική Δημοκρατία. Πώς μπορεί να εξελιχθεί περαιτέρω η κατάσταση;
Το Ισραήλ δεν πραγματοποίησε καμμία στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία μόνη της μετά τις 17 Σεπτεμβρίου, όταν ένα ρωσικό αεροσκάφος αναγνωρίσεως Il-20 κατερρίφθη κατά λάθος από ένα συριακό βλήμα, γράφει
το γερμανικό περιοδικό Contra. Η έξοδος συνέδεσε αυτό το γεγονός με την πρόσφατη παράδοση των τεράστιων ρωσικών συστημάτων S-300 στη Συρία.
Ας ξεκαθαρίσουμε πρώτα την θέση του Tελ-Aβίβ. Έχουν αναφέρει ότι η ισραηλινή αντιπροσωπεία της Πολεμικής Αεροπορίας υποσχέθηκε να διεξάγει μελλοντικές αεροπορικές αποστολές με την προϋπόθεση ότι θα έχει ενημερωθεί εκ των προτέρων ο ρωσικός στρατός.
Αλλά αυτές οι εκθέσεις έρχονται σε αντίθεση με τις δηλώσεις των ισραηλινών πολιτικών, οι οποίοι αρνήθηκαν το αίτημα της Ρωσίας για έγκαιρες ειδοποιήσεις για επιχειρήσεις ισραηλινών αερομεταφορών στη Συρία. Ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας Avigdor Lieberman δήλωσε : ” Δεν θα δεχθούμε περιορισμούς στην ελευθερία λειτουργίας μας “.
Ισραηλινοί υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι δικαιολογούν το γεγονός αυτό, λέγοντας ότι, αν είχαν ενημερώσει εκ των προτέρων τη Ρωσία, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαρροές πληροφοριών, οι οποίες με τη σειρά τους θα έδιναν στη συριακή αεροπορική άμυνα και τις ένοπλες ομάδες υπέρ του Ιράν, το χρόνο να προετοιμαστούν για εισερχόμενη επίθεση. Τον Οκτώβριο, ο Λίμπερμαν δήλωσε ότι ” σε όλα τα θέματα που αφορούν τα συμφέροντα ασφαλείας μας, το Ισραήλ δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά να κάνει συμβιβασμούς “.
Τώρα, ας δούμε τη συλλογιστική πίσω από τις επιθέσεις του Ισραήλ στη Συρία. Σύμφωνα με το Τελ Αβίβ, το Ισραήλ εγκαινιάζει αεροπλάνα μόνο εναντίον των ιρανικών μαχητικών ομάδων που υποτίθεται ότι προμηθεύουν πυραύλους σε τρομοκρατικές οργανώσεις που χρησιμοποιούν τα όπλα για να σκοτώσουν ισραηλινούς πολίτες. Επιπλέον, οι ισραηλινές αεροπορικές δυνάμεις πραγματοποιούν αποστολές για να εμποδίσουν το Ιράν να παραδίδει όπλα στη Χεζμπολάχ. Το Τελ Αβίβ θεωρεί τις δράσεις που ανέλαβε η Τεχεράνη στη Συρία ως μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ.
Αυτό οδηγεί στο μοναδικό πιθανό συμπέρασμα: οι αεροπορικές επιδρομές πιθανότατα θα συνεχιστούν, ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν ή όχι συστήματα όπλων αεράμυνας S-300 στο έδαφος στη Συρία.
Τώρα, ας δούμε τις ικανότητες μάχης του συστήματος πυραύλων S-300 (γνωστό και ως «Αγαπημένο») που αναπτύσσεται στην Αραβική Δημοκρατία της Συρίας. Υπάρχουν λόγοι να πιστεύουμε ότι υπάρχει ένα σύνολο πυραύλων αεροπορικής άμυνας S-300PM-2 που λειτουργούν σήμερα στη Συρία, αποτελούμενοι από όχημα εντολών και ελέγχου, όχημα ανίχνευσης ραντάρ και δύο τάγματα αντιαεροπορικής πυραυλικής άμυνας.
Ο ακριβής αριθμός των οχημάτων εκτόξευσης σε κάθε ένα από τα τάγματα είναι άγνωστος, αλλά μπορούμε με ασφάλεια να υποθέσουμε ότι ο αριθμός τους είναι περιορισμένος. Εν πάση περιπτώσει, τα τάγματα που αναπτύχθηκαν στη Συρία δεν είναι εξοπλισμένα με πλήρη δύναμη, που θα ήταν 12 οχήματα εκτόξευσης ανά τάγμα.
Το ουσιώδες σημείο είναι ότι όλες οι μονάδες του πυραυλικού τάγματος αεροπορικής άμυνας S-300PM-2 είναι επανδρωμένες από το ρωσικό προσωπικό. Θα χρειαστούν τουλάχιστον τρεις μήνες για να εκπαιδεύσουν τα συριακά πληρώματα για να λειτουργήσουν το σύστημα και μέχρι στιγμής αυτά τα κομμάτια του στρατιωτικού υλικού δεν έχουν παραδοθεί για να είναι υπό τη διοίκηση των δυνάμεων αεροπορικής άμυνας της Συρίας.
Φαίνεται επιτακτική η σύντομη περιγραφή των δυνατοτήτων μάχης του συστήματος. Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, λένε συχνά ότι το S-300 έχει σήμερα μέγιστη εμβέλεια 250 χιλιομέτρων (155 μίλια). Αυτό σημαίνει ότι δύο τάγματα αυτού του συστήματος μπορούν να καλύψουν αποτελεσματικά σχεδόν τη μισή Συρία.
Κατ ‘αρχήν, είναι δυνατόν. Ωστόσο, είναι κάπως απαραίτητο να δοθεί κάποια διευκρίνιση. Η αποτελεσματική εμβέλεια δέσμευσης οποιουδήποτε συστήματος πυραυλικής άμυνας εξαρτάται από το ύψος ενός στόχου, το οποίο εξηγείται από τους βασικούς νόμους της διάδοσης των ραδιοκυμάτων και το γεγονός ότι η Γη δεν είναι επίπεδη.
Για παράδειγμα, η μέγιστη εμβέλεια για το S-300PM-2 είναι πράγματι 250 χιλιόμετρα, αλλά θα είναι σε θέση να παρεμποδίσει έναν στόχο που φτάνει σε ύψος περίπου 12 έως 15 χιλιομέτρων. Στο σύγχρονο στρατιωτικό πλαίσιο, η καταπολέμηση της αεροπορίας σπάνια λειτουργεί σε τόσο μεγάλο υψόμετρο. Έτσι, αν ο στόχος ταξιδεύει σε περίπου 100 μέτρα (328 πόδια), τότε η εμβέλεια δέσμευσης του συστήματος S-300 πέφτει στα 25 χιλιόμετρα και μπορεί να χειροτερέψει – η πολύπλοκη διαμόρφωση του τοπίου μπορεί να το μειώσει σε 14-16 χιλιόμετρα.
Η βασική ιδέα εδώ είναι ότι ένα ενιαίο σύνολο πυραύλων αεροπορικής άμυνας S-300 σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί ως ασημένια σφαίρα που θα επιτρέψει στη Συρία να καταρρίψει σχεδόν κάθε εισερχόμενη απειλή.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ακόμη και τα πιο προηγμένα όπλα μετατρέπονται σε σωρό μεταλλικών απορριμμάτων όταν χειρίζονται από κακοποιημένα και ανεπίσημα πληρώματα.
Τα συστήματα πυραύλων S-300 μπορούν να είναι αποτελεσματικά μόνο εάν χρησιμοποιούνται ως στοιχεία ενός σύγχρονου συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας, το οποίο περιλαμβάνει ένα πολυστρωματικό αντιπυραυλικό σύστημα, μαχητικά αεροσκάφη για την κάλυψη του αέρα, ένα σύστημα ραντάρ επιτήρησης και ηλεκτρονικά εξαρτήματα πολέμου. Αυτό που είναι ακόμη πιο σημαντικό, όλα αυτά τα συστήματα πρέπει να λειτουργούν από προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης και με κίνητρα.
Για να μπορέσει ο συριακός στρατός να πολεμήσει τις Ισραηλινές Άμυνας επί ίσοις όροις, πρέπει να εκπαιδεύεται για να φτάσει στην ετοιμότητα για την καταπολέμηση της αποτελεσματικότητας του ισραηλινού στρατού.
Είναι αμφισβητήσιμο εάν αυτό είναι καθόλου δυνατό. Ακόμη και αν είναι θεωρητικά δυνατό σε ό, τι αφορά τα όπλα και τον στρατιωτικό εξοπλισμό, τα εκπαιδευμένα και με κίνητρα πληρώματα είναι απαραίτητο και ο Bashar al-Assad δεν διαθέτει στρατιωτικό προσωπικό που να μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό το κριτήριο αμέσως.
Αυτή τη στιγμή, ένα πιθανό σενάριο είναι ότι η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία θα συνεχίσει τις αεροπορικές επιδρομές σε στόχους του Ιράν και της Χεζμπολάχ στη Συρία και η παρουσία των συστημάτων S-300 είναι απίθανο να το σταματήσει αυτό.
Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι το Ισραήλ θα δει τα επιχειρησιακά συστήματα αεράμυνας S-300 ως εθνική απειλή για την ασφάλεια. Ωστόσο, είναι απίθανο ότι το Ισραήλ θα προσπαθήσει να καταστρέψει αυτά τα συστήματα πυραύλων – τουλάχιστον όσο το S-300 ‘Αγαπημένο’ λειτουργεί από το ρωσικό στρατό.
Από τον Μιχαήλ Κοδναρόνκο , στρατιωτικός σχολιαστής για το Gazeta.ru
ΑΠΟΔΟΣΗ ΑΠΟ ΤΟ RUSSIA TODAY : Corfiatiko.blogspot.com
