ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
Κύριε Τσίπρα
Αδυνατώ να πληρώσω τα τέλη αυτοκινήτου. Αδυνατώ όμως, να μείνω και χωρίς αυτό, γιατί κυρίως το χειμώνα, λόγω ηλικίας, κάπου κάπου θα το χρησιμοποιώ. Παράνομα για σας, εντελώς νόμιμα για μένα, αφού εσείς είστε υπεύθυνος και δημιουργός της υποτιθέμενης παρανομίας μου. Εσείς μου «αρπάξατε» το 50% της σύνταξης μου, για τις ανάγκες της ολιγαρχίας και τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών. Έτσι, ρίξατε εμένα και την τάξη μου στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Διαλύσατε, κυριολεκτικά, τη ζωή μας και τώρα μας ζητάτε κι άλλα, ενώ δεν τολμάτε να πάρετε ούτε ένα ευρώ από τα αφεντικά.
Δεν με ρωτήσατε πως θα πληρώσω το ενοίκιο, τα κοινόχρηστα, τη θέρμανση, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ… Ευτυχώς το συσσίτιο του Δήμου έχει δώσει κάποιες λύσεις.
Εντύπωση πάντως μου προκαλεί το γεγονός, πως ένας νέος άνθρωπος, όπως εσείς, στον οποίο πίστεψε ο κόσμος, να μην αισθάνεται καμιά ντροπή για το γεγονός, ότι εξαπάτησε, έκλεψε τις ελπίδες του.
Κάνατε μεγάλο κακό, κυρίως στους νέους, οι οποίοι αισθάνονται έρμαια καταστάσεων που δεν ελέγχονται, είναι απελπισμένοι, φοβισμένοι, αλλά και οργισμένοι, με ένα θυμό που βράζει μέσα τους. Το ζω κάθε μέρα με τους εγγονούς μου.
Κρίμα, κύριε Τσίπρα, για τα ψέματα που είπατε και τις ψεύτικες ελπίδες που δώσατε.
